6445 resultaten.
Pruikentijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
532 De tweede helft van de achttiende
Eeuw ken zijn modegrillen voor de rijke
Dames en heren die iets anders willen.
Voor mannen een gepoederde pruik; voor
Vrouwen een korset om een ingehouden buik.
Als modeattributen kenmerken ze de elite
In hun tijd, die zich geen zorgen maakt
Om een massa die aan armoe lijdt.…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Woorden die ik niet zo op papier schrijf
of ik ooit nog eens de moed ervoor krijg,
wie weet zal ik het ooit eens vertellen
had je er toch nooit mee willen kwellen…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 O, laat me aan uw borst bewustloos dromen,
Daar is de plaats, waar ‘k altijd sluimren wil;
Laat mijn gedachten strelend tot u komen,
Tot u, mijn lief, die zijt mijns willen spil…
Eénzelfde liefde moet ons hart doorstromen…
Kom, luister naar wat ik u zeggen wil.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Maar toch mogen wij nu weten
Jezus heeft ons kruis gedragen
Zijn leven voor ons willen wagen
Hij die aan Gods hand is gezeten.…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Eindigen, daar waar lekenmensen,
zinvol dóór zouden willen gaan.
Wanneer ikzelf zo dóór zou gaan,
zal ik nooit een prijs gaan winnen.
Wat blijft is onbegrijpelijke angst,
dat gewone mensen me begrijpen.
Wat blijft is een diepe twijfel.
Niet aan de zin van mijn leven.
Wel aan mijn dichterlijk bestaan.…
Alicia, ook dit is wonderland
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
736 Aha sprak het konijn
dat plotseling naast haar stond
hoogmoed komt ten val
wij zien mensen graag krimpen
die groter willen groeien
dan ze werkelijk zijn
en ze huilde bittere tranen
terwijl het konijn
een leedvermakelijkheidsdansje
danste
zo groeide zij
kleiner dan haar schaduw
en zelfs kleiner dan
de vriendin van het konijn…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 aardse bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd
wij weten niet hoe
en wanneer het zal gaan
de spanning zal blijven
tot de rand van ‘t bestaan
de meesten van ons
willen…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 de lusten die ik verzin
dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem
naar de boezem van de regenboog, de stilte
die ik zoog was als melk voor deze vondeling
ik zou mij willen…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo is geen ontvanger
die met mij het pad wil kruisen, de nacht
spiedt zich in mijn binnenspiegel
en leest het gedicht
dat in rouw verzonken
de woorden kiest die ik
nooit heb willen…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft,
De sonnetten van Donne,
Herbert, en die van Will…
Levenslang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 hebben geven we elkaar
De ruimte die we zoeken hebben we gevonden
Warmte en liefde is wat ik ervaar
Ons samenzijn heelt vele wonden
Niemand die ons vertelde dat we zonder elkaar konden
Ik heb enige haastige rust die ik bewaar
Het stelletje is een geweldig paar
Ik voel me innig met je verbonden
Het is geen straf om met jou een leven te willen…
strijd der gestredenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 dragend is de verte in onbehagen
en al zou ik willen weten, van toch waarom
schrijf ik zacht hun taal
in de rijp van morgenochtend
en hoop dat de nacht is gebleven
in de stilte waar vrede heerst
doch ik ween, daar mijn angst gestoeld
is naar vrouw en kind die zonder schuld
gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood
beleven in pijn en traan…
Leugen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 en de leugen was een leugen
kom je weer terug
van omzwervingen genezen
staan ze weer voor je
om werkelijkheid te onderwijzen
maar je hebt weer geen bewijzen
er zwemt onschuld in jouw dromen
bij de psychiater ben je gekomen
die jou nu uit moet leggen
dat er veel over jouw gekte
is te zeggen
ga je weer weg, heb je pech
want ze willen…
De juiste kleding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 De juiste kleding maakt van de vrouw of de man
diegenen die zij willen zijn. Er spreekt iets
van hun normen en waarden uit; het geeft hun rol
dat externe omhulsel waartoe zij geroepen zijn.
Die juiste kleding voelt als het voorportaal van
ons individueel fatsoen. Het plaatst ons voor het
voetlicht zonder al te gek te doen.…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden…
Blijdschap en vreugde.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Een schaterlach die lijkt te willen
zeggen: 'ik wil met jou lachen, omdat
ik van jou hou'.
Dat kan de kracht zijn van blijdschap
en vreugde. Een goede eigenschap.
Twee begrippen als erkenning voor
één van onze betere deugden.
Laat ieder mens zijn welgemeende
luidruchtige plezier in een buitenwereld
soms van steen.…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De tijd verlegd contouren nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouses
van de gêne zich in de schaamte willen vluchten
als een vlinder in een meisjeshand.
De fruitmand kent nog niet de weelde
als adult met een beminde in haar schoot
wat haar geliefden nog niet zullen strelen,
als een vlinder in een meisjeshand.…
Noordzee heimwee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
441 ' zong en
daarmee zo ongeveer mijn somberheid bezong,
maar zeker niet de totale strekking, want
'Friends will be friends' van Queen overstijgt
dat bovenmate. Ik harkte mijn ellende braaf
bij elkaar en na de afvalwagen koerste ik
doelbewust naar Egmond aan Zee, waar ik op
het strand het vredesteken heb nagelaten.…
Uitnodiging
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.598 Ik zou best willen. Tof man, maar
gezien het feit dat ik al jarenlang als een
kluizenaar leef en in het echt geen vrienden
of vriendinnen meer ontmoet, heb ik de uitnodiging
moeten afzeggen, ook omdat het geld ontbreekt.…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
Stukje zekerheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
503 zekerheid
waar kracht en lach
al jarenlang façade zijn
in toenemende pijn
fragiel balanceer ik
op dat evenwicht
kijk in de verte naar
het perspectief dat ik
ooit droomde en nu zo mis
met cape en
baret heb ik mij
waardig neergezet
kleur woorden
op het blanco doek
maar het is niet
genoeg om als poëet
mensen te onderwijzen
zij willen…
respect
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
686 onze jeugd,
respect voor een ieder om ons heen,
zelfs iemand die nooit heeft gedeugd,
liet respect hem of haar niet alleen,
toch, toch gaat alle respect veranderen,
we moorden en schelden er maar op los,
niemand denkt nog om anderen,
onschuldigen zijn de klos,
laten we innerlijk eerlijk zijn,
we waren zo blij met de vrede toen,
wij willen…
opstaan!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 telkens weer
de onmacht en schaamte
keer na keer
de hoop en wens
dat het stoppen zal
vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen
veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat
wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen…
herberg zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 mens zijn is herberg geven
dag na dag
van minuut tot minuut
met telkens weer
nieuw en onverwacht
komend en gaand bezoek
waar een rugzak staat
op weg naar de horizon
willen wij thuis geven
aan voortdurende vindtocht
van vreugde en verdriet
depressies ook of wanhoop
ook als de bagage
schaamte blijkt of venijn
met en voor elkaar
ontvangen…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van de droogte
de wereld broedt geen poëzie
in de sponde van dialogen
het dicht dat van de rand van de tijd valt
[vloeiend vluchtig in de schemer van het mijmeren
in het echte leven tel ik nauwelijks tot drie]
het is een manier om vaarwel te zeggen
aan deuren die niet open willen…
De oppervlakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Europa
Onze cultuur
Schept bewondering
Maar er is een muur
Naar andere culturen
Die
Verwoestingen
oorlog
En armoede hebben te verduren
Wat we niet willen weten
Is buiten onze grenzen
ver van ons af
Europa wil weer
Blinken, schitteren
Maar ten koste van hoeveel
Als medespeler
Op het wereldse toneel
Europa
Het continent
zijn burgers…
01-01-2018
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Willen de openbare orde verstoren.
De politie arresteert er een paar
en spreekt van een rustig nieuwjaar
Ik wens jullie alle goeds voor
2018…
Heer, onze Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Heer, onze Heer, hoe groot bent U
Verheven en machtig is Uw naam
Wij willen U loven, allen tezaam
Elke nieuwe dag ons gegeven, ook nu.
Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.…
Geloven doe ik niets als slechts in mijns
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.495 dan wie 't fijnst,
Willen en doen kent, dat daar als een steen leit
Op 's Levens weg, Uw Zelf, tot ge eens gedeinsd
Wel hebben moetend, op een drafje heenrijdt,
Waar ieder eenmaal als een koud gebeent leit.…