13328 resultaten.
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe diepten
als het lied van de nachtegaal
de zoetheid van een eeuwige kus
als een gebaar van tederheid
een vage glimlach…
en God sprak tot mij (2)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
971 het volk morde
opgejaagd door wetsgeleerden
men riep luid van uit de horde
wij bouwden deze Babilonische toren
met eigenhandig gebakken lucht
Julius, daar moogt gij
toch niet vertoeven
hij staat ten dienste van
onze plaatselijke folklore
zoek toch in uw eigen
nog te graven groeve
daar zullen de wormen
slechts u toebehoren
een glimlach…
Tennos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
986 Een glimlach blijft mij nog altijd gegeven
daar de wandeling nog wel even duurt
en dat is waarschijnlijk het mooie aan leven
dat men soms wat munitie op je afvuurt.
Maar het spelen met woorden en gevoel
vanuit mijn hart gericht op jou
dat was, en is nog immer mijn enige doel
simpel omdat ik van jou, en het leven hou.…
Anamnese
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 mijn dagmenu was samengesteld
hoe vaak de grote en kleine boodschap
Vervolgens mocht ik op een weegschaal
een elektronisch precisie instrument
voor vet, bot, vocht en gewicht
Dat ik niet mocht klagen
over het resultaat en wat
mijn hoofdklacht was
Ze lachte om de duizeligheid
telkens als ik in haar ogen keek
vond dat ik een lieve glimlach…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
Herkansing
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
701 Een warme glimlach
tovert kuiltjes
in haar nog wat slaapdronken wangen
als ze uit Morpheus‘s armen glijdt
ze zal de nieuwe dag
gaan veroveren
wind en regendruppels ten spijt
ze lieft de herfst
boven zomer en winter
de lente is ook een zaligheid
maar de herfst
met al die dwarrelende bladeren
en kleurende klanken
die hoort bij haar hart…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel breed
ik 'mag' mijn visie zo geven
is wat ik glimlachend…
de nacht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.369 Ik kijk je na onopgemerkt ……… en zacht
huil en glimlach ik in de nacht.…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen,
werd al zo vaak gezegd:
de glimlach sterker dan de vuist,
de dageraad zo roze en zo stil;
de kleine mens weer opgericht.
Dat de zachte krachten het toch halen:
de reis opnieuw begonnen, tegen beter weten in,
een kans gegeven aan de boef, de boze;
het lied opnieuw gezongen door de engelen.…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 haar ogen dronken
van verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit verder weg
dan die ene glimlach…
"Afwachten..."
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.901 Maar ik hou me sterk ,
zet m'n glimlach op ,
en weet dat ik ze weer zie .
Een bezoek vanuit hun hart
en niet omdat het moet !
Wie weet zondag ...…
27 augustus
hartenkreet
3.4 met 145 stemmen
7.615 leegte versterkt is
Je zit in mijn hoofd, in mijn hart voor altijd
maar ik mis zo je stem, je aanwezigheid
Gezellig bijpraten aan de telefoon
over van alles, het lijkt zo gewoon
samen op stap, samen uit eten
ons laatste concertbezoek, om nooit te vergeten
Jou kennende wil je dat ik me verman
omdat je dochter het best wel aankan
dus met glimlach…
Oh baby
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.047 En ik keek glimlachend in
het hartje van dat mooie
glanzende sterretje.…
moeder en ik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
757 wij lachen en zwijgen over niets
de aanbieding van de buurtsuper gehaald op een nieuwe fiets
later die middag drinken wij glaasjes rode wijn
moeder wrijft door mijn haar en even ben ik weer klein
moeder en ik in de kamer dichtbij elkaar
zij houdt mijn hand en ik houd van haar
dat was weleens anders, er was altijd een strijd
maar nu glimlachen…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede glimlach…
Ree
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 In San Remo
liep een defilé
ranke dames
hoge hakken
duizelingwekkend
décolleté
slip adé
split oké
navelhoog
uitgevallen kleed
er ging een lach
van oog tot oog
van oor tot oor
van mond tot mond
maar San Remo
is San Remo
ranke dames
hoge hakken
uitdagend
decolleté
slip adé
split oké
kom kom
glimlach eens mee
het rijmt…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vrouwelijke stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen…
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.
Ze beloofde haar vrijheid te schenken voor uiteindelijk
alle vrijheid voor de mensen der aarde.
Haar lot evenaarde niemand.
Ze leefde in haar eigen land.
Geluk en ongeluk in dichtershand.…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 onze lente begint goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze vleide zich in donker water, schitterend
verscheen een glimlach…
Denkraam
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 tekenvel
Een met gaas
Omgeven cel
Met daarbuiten
In V-vorm ontelbaar
Vele meeuwen die
Voor mij de vrijheid
Verbeelden - jij
Denkt buiten de box
En uit mijn cel teken jij
Een getraliede winkelkar
Met daarachter mij,
De mens die de winkelwagen
Duwt, mijn kar vol
Met etenswaar, wijn
En een uitstekende prei -
Ik kan een glimlach…
Priapus hopseflopst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
550 de tuindeuren opengezet en ieder
behalve ik mag binnenkomen en jij
gaat zo foto's maken met dit licht
Van de bloemen en van jezelf
zo vat jij de dingen samen
elk beeld geconcentreerd verhaal
ik mis je stem en klankvolle vocaal
Jij noemt de dingen bij hun naam
kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs
als smurfen en elfen om jou heen
jouw glimlach…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 nu
zoveel jaren later
is er steeds meer
wat jij niet weet van mij
steeds meer wat ik vergeet
van toen wij samen
gingen kwamen
je stem trilt haast
niet meer in mij
je gezicht wordt zacht en vader
je glimlach wint het
van de ruzies die we deelden
overschaduwt het venijn
van toen we samen speelden
wat ik je vertellen moet
wordt groter…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik wieg je op de dans van de wind
en voel het spel van niet te vatten zuchten ,
terwijl een geroofde kus
de holte van mijn navel vult,
en geheugen zonder glimlach
in één ademtocht als een leugen
mijn huid voorbij wandelt.
Ik sla mijn armen om je heen
en ook het winterdeken.…
Een gouden dag (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Glimlachen vallen me toe.
Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken.
Ik verbaas mezelf en ik vraag me af;
waarom die nieuwe ik,
niet eerder geboren is.
Op de hoek van de straat kom ik haar tegen.
Ik zwaai naar haar en lach.
Ze kijkt naar mij en ik voel het…
Het wordt een gouden dag!…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 ik droeg ze allemaal op handen
één voor één
zij glansden, toen haar glimlach straalde
in de breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar…
storm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 Staan we morgen verdwaasd op
midden in onze vernietigde cultuur
alles blaast de storm weg en
buiten staan we, wat te glimlachen
in de striemende regenvlagen…