45184 resultaten.
sneeuwtop
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.725 de dood komt en gaat
blijft de trouwste vriend
van aarde tot stof
waarvan dromen zijn gemaakt
ergens daar tussenin
ontspringt een woord
een vogel zingt
een regel ontstaat
wat later een gedicht
over de liefde op het hoogste punt
hoe kan het anders
van de Mont Ventoux
* In memoriam Ger Klein Ikkink soms wel Ger van Wijck geheten, stichter…
la vie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
729 de dagen dralen zich
niet bewust van ik
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan
uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond
ik zie hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens…
enige eis
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.136 Zwijgend legt de reiziger
zijn ticket voor
een trip naar dromenland,
aan de kant.
Bedachtzaamheid
bracht hem op de beste plekken....
er was zoveel te ontdekken.
Maar nu is er
eindelijk
de tijd van
zijn allerlaatste bestemming.
Niet langer ontkenning
van menselijkheid.
Geen vluchtige woorden.
Niet zwevende akkoorden.
Niet meer…
In ogenschouw
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
495 Er schuilt een verhaal
achter die ogen
in het leven van mijn onbekende.
Het is zeker niet altijd
even leuk geweest
en misschien, nu nog steeds niet.
Een ondeugende glimlach
en oogcontact
-die vriendelijke wereld-
Als ik uitstap
en langs de bus terug loop
kijk ik nog even achterom.
-en ik ben niet de enige-…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 ik hoor je nog narrig
dat ik je niet begrijp
mijn koeterwaals geen taal
in jouw verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken…
minnespel (sonnet)
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.326 ze liggen eindelijk stil te bed, daar
aan het begin van opnieuw een lange nacht
waar ze zolang beiden op hebben gewacht
tussen koele lakens wat hij en wat haar
met de sterren als onaanraakbaar getuigengestaar
eindeloos getwinkel boven de minnekracht
als eerst hij en dan zij aanvankelijk zacht
onvermoeibaar zwelgen kan in elkanders liefdesgebaar…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Want wat is ’t leven?
Een droom, op adem van gezang
Bewaard, voor kort of lang,
En uit liefde gegeven.…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 stil wandelen wegen naar de witgekalkte huizen
alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen
en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen
leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid
op pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met…
Christus stervende
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.019 Daar hij het leven derft, wil ik het ook gaan derven:
Maar hoe hij meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven,
Hoe mij een voller stroom van leven overvloeit.
O hoge wonderen! wat geest is zo bedreven,
Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit,
En hoe het Leven sterft om doden te doen leven?…
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 wacht af de zachte golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met…
Vragen(v)uur
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.472 Heeft dat eenzame vuurtje dank zij mij
al het leven met honderd jaar verlengd,
de tijdgeest tijd'lijk van taak ontheven:
vroeger en nu voor even vermengd?…
Labyrint
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.260 Ik ben me van het leven bewust
en zou niet willen verdwijnen.
zo overleef ik in het labyrint
dat word beheerst door lijden.…
miserieman
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
632 het vuur dat hem verteert
door de kronkels van elke nacht
en sleept doorheen de lange uren
van telkens weer een eindeloze dag
kan niet geblust
iedere graad medisch vertaald
tekent zich af op zijn gelaat
grillige tekening van het lot
dat hij maar niet ontloopt
bestemmingen zijn
wat ze moeten zijn
hij spoelt elke kater door
met hetzelfde…
Vastgeketend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.280 Je wilt met me meegaan
Maar bent vastgeketend
denkend dat je niet mag leven
En moet blijven lijden onder
Het Zuiderse juk.
Denkend dat je dit verdiend hebt
Aan je vorig losbandig leven.
Je bent kind van God en
God wenst je een ander leven!…
Kent alle scenario's
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
717 je kent alle scenario's
gedachten dwarrelen
op de wind van zinnen
en opnieuw beginnen
dat is geweest
hij was geen beest
maar zeer gevoelig
in de eerste streling
pakte jou van
binnen was liefdevol
in het ontginnen van
ontluikend nooit gevoeld
alles goed bedoeld
het heftig vuur sloeg
over en de nablus
was een eerste heling
maar…
Scherven
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.020 Misschien mis ik nog wat
maar ik kan weer verder
gaan met mijn leven.
Aan elke scherf
kleeft een verhaal
dat ik niet kan vertellen.
Sommige zijn zo erg
dat mijn leven weer
even terug was naar toen.
Nu gaat het wel weer
ik ga verder met leven
hoe ik dat goed moet doen:
die scherf ben ik nog kwijt.…
Tranen lezen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
619 lieve moeder
ik heb zopas gedood
het aangeprezen leven
ontnomen van mijn onwil
het zomaar te ondergaan
maar je mag mee, moeder
in mijn vlucht naar de hemel
in wateren van de lucht
waar we samen en alleen
in een heerlijke vergetelheid
zullen wegzwemmen
van elkaar, naar elkaar
tot de atmosfeer ons met een smak
tegen de aardkorst kust
en…
ongezien
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.004 op de korrel, snel
zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust
ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen
het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril
niet langer door het leven
gevreesd geeft hij…
Brak en was alleen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
931 kleine
keien die zomaar
op je pad verschijnen
het patroon
was je geleerd
jij hebt het geprobeerd
maar het klopte niet
met hun en eigen lijnen
je stapelde
bouwde muren om je heen
kon op het laatst
geen kant meer heen
brak en was alleen
maar in de kleur
wist jij jouw hart
en ziel toch mee te geven
in een patroon voor verder leven…
Passanten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.326 Een eiland in de drukte - in een holle ruimte waar
zijn langdoorleefde stem weerklinkt door het dagelijks verkeer
Eén stap per keer
Schooljongens passeren - luidruchtig op de fiets
Ze klappen en ze joelen maar hun oren horen niets
Ze haasten zich want ze weten wie niet leert komt vroeg of laat
In de goot terecht - ze leren beven voor het leven…
In alle stilte
netgedicht
1.8 met 40 stemmen
4.310 In je hart zit stille haat
stille haat met stil verdriet
tranen stromen rond je hart
maar toegeven wil je niet.
Ergens ver weg weet je
dat er een einde aan gaat komen
dat de haat en het verdriet
weer als tranen kunnen gaan stromen.
Jij bent hier en hier alleen
niemand die je echt goed kent
zo lief, mooi en intelligent
daar weet niemand…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.
Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
Zwijmel en Verlang
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.763 Ik rook kringetjes
Kriebel dingetjes
Paars gelakte nagels
In zoete suikerwafels
Ik betover woorden
Streel witte boorden
Zwijmel en verlang
Naar liefde eerste rang
Ik ga naar de haaien
Gedachten die draaien
lik boterzachte room
Kreun in mijn droom
Ik zweef en ik land
Tussen gevoel en verstand
Eet nootjes drink bier
Verkreukel van…
In windstilte kringelt rook
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
770 zag jouw sigaret
een puntje op balkon
zij lichtte zonder zon
wist dat jij
de rust genoot
van eindelijk alleen
in windstilte
kringelt rook in
zacht weer herbeleven
van alle mensen
om je heen zo ga je
naar een nieuw stuk leven
doof je sigaret
ik wacht op je in het
nieuwe kuiltje van je bed…
Obstakels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.214 Is het leven dan zo gemaakt,
dat de verhoudingen zijn verdwenen?
Dat juist mijn leven extra wordt verzwaard
en dat dit zovelen bespaard wordt gebleven.
Ik leef van obstakel naar obstakel,
en ik vraag me regelmatig af:
Waarom is mijn leven niet eenvoudig?
Is dit wellicht mijn straf?…
De vagebond
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.480 Morgenwind wekt mij, blaadrend in de boom
Waaronder ik in droom lag met een vrouw
Zo wulps als lieflijk, maar zelfs in die droom,
Toch zeer kortstondig, bleef ik haar niet trouw.
De kim woei open. Ik was weer verheugd
En wies mijn warm gezicht in morgendauw.
Ik roofde een landmeisje haar melk en deugd
Met volle teugen, en had geen berouw.…
Vlinder
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.217 Soms teruggetrokken in je cocon,
En als de bloemen gingen bloeien,
Kwam jij tevoorschijn als een vlinder,
Alsof het leven opnieuw begon.
Je wilskracht om te leven,
Bij zonneschijn, regen of tegenwind,
In voor- en tegenspoed,
Toch aandacht aan ieder bloempje geven.…
Maar in mijn handen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
697 ze waren dood
als dingen zijn
maar in mijn handen
kwamen ze tot leven
kleurden zon
en geurden geven
vertelden hun verhalen
toen ik weer met ze spreken kon
er is geen dood als
kleur verflets en geur verwaait
het leven heeft zich dan
voor even van ons afgedraaid…