Alle inzendingen

Als een vuurtoren aan de oceaan Gelijk 'n adembenemend imposante sirene die mij telkens doet verstenen vast in het heden, nooit vergaan mijn schepen op de woeste zee die het leven mij heeft gegeven zolang ik haar, perfect in licht geschreven of in levenden lijve van dichtbij mee mag make...

was ik een vogel ik blies nieuw leven in mijn oude veren dan koos ik het luchtruim een subtiel tapijt van veren liet ik voor jou lief achter

Het jaar is nog niet echt begonnen Want er is nog geen kabinet Het nieuwe kabinet Wordt een meesterzet Een zet Een duw vooruit Met een nieuw geluid Een samenspel Opgewassen tegen Elke rel in de Tweede Kamer Waarbinnen de minderheden blijven zoeken naar de mogelijkheden Om hun plannen In...

Niemand die naar je kijkt of je iets zegt Geen mens die naar je luistert Er wordt geen woord tegen je gezegd Er wordt zelfs niet eens gefluisterd De minuten worden uren De stilte duurt maar voort Het kan nog h...

Ik blies op mijn jachthoorn een welkom ter ere van de herfst het hert is erg geschrokken zelfs een herfstblad zou dat kunnen en naar beneden dwarrelen op het pad de kleuren boeien mij ieder jaar weer heeft het iets met mijn eigen herfst te maken het lijkt of ik steeds beter kijk alles on...

kon je het verdriet voelen van zo velen om je heen het eelt op je ziel zou smelten in mededogen nog steeds heerst het taboe pijn niet te mogen tonen flinkheid en aanvaarding zijn als deugden aangeprezen zie de mens in kwetsbaarheid elk harnas heeft roestige gaten geen robots zijn wij m...

druppel voor druppel verjaart regen in de oceaan atomen van haperend vlees verwarren zon met maan o, hemel nergens zichtbaar in wolkenloos rookgordijn onbeschreven blad, leeg door verregaande letterpijn kantlijn klinkt als evenaar lachen als een hard gelag alle huid, mergel, aard...

Lang heb ik gezocht naar dat ene woord Naar die regel of zin die het omvat Zo weinig wordt het nog gehoord, “Ik heb jou altijd LIEF gehad” Dat woord, het wordt zo weinig nog gevoeld, De diepte die het in zich heeft Waarmee ook werkelijk wordt bedoeld Dat iemand zijn hart jou geeft. ...

September licht heeft iets bijzonders. Het is doorschijnend als een gelaat van een oude, magere man. Enkel scherpe trekken blijven over. De herinnering aan het volle leven dat voorbij is. Het overbodige is weg. En wat nog is, zal niet lang blijven.

Wie.... droomt zich geen kasteel een gracht met ophaalbrug Een jonkvrouwe die met een blos... aan haar venster staat te wachten Het 'teveel' niet of nooit binnen handbereik naar aardse nuchterheid terug De lakens in dekens verknoopt en verward onder het bed op zoek naar slo...

Hoog in de bergen woonde eens een petomaan Hij had het schuim op z'n lippen staan Omdat zijn verloofde in het dorpje benee Al de hele nacht met een andere kerel vree De jaloerse petomaan Is een helling op gegaan Hij liet een wind, hij liet er twee Lawines raasden naar het dorpje benee D...

zo laat het licht nog een avondzonnestraal de wind op de vlucht na een dag van wanorde het lijkt alsof een kranige eik een buiging naar de aarde maakt ‘zo, deze storm heeft mijn waardigheid niet geraakt’ - ik ontrafel doordacht mijn eigen onstuimigheid in deze verademing l...

Een meerkoet wordt wel eens denigrerend een waterkip genoemd. Ik zie er toevallig nog steeds een edel dier met een priesterbefje in. Ik heb dan ook meerdere meerkoeten toegeknikt als toekomstige pausen. In het koeterwaals stiekem beëdigd.

Mijn neus in je warme vacht en we genieten gemeend en zo waar Verliezen elkaar geen seconde uit het oog en zo hoort het maar. Fluister duizend schattige woordjes in je oortjes rein Samen alles doen, uren aan een stuk en net dat is uniek en fijn. Wat poetsend fluitend - Despacito - en je kirt...

Geluk als dagdroom hangt aan een zijde draadje dat gezworen trouw vreedzaam koestert in de nacht als bij voor- en tegenspoed. Intensief in beeld leven herinneringen in één gedachte op een zwarte bladzijde dat sterrenhemel omringd. Schitterend gekleed belicht op het podiu...

jij sloeg de bladzijde om zag nog net de flits van de laatste waterstofbom weg was de wereld ontdaan van natuur en het beetje cultuur dat wij in vele generaties beschaving hadden vergaard verdwenen de muur van het huis dat onderdak bood aan een knus en vooral liefdevol leven thuis ...

Als ik op haar peinze, o Jesu, - en ik peinze op haar gedurig! op mijn zuster Valentine, op haar ziekte zo balsturig, op haar heengaan zo gelaten; Valentine, o Valentine, lam dat leed, en niet wou blaten! - Als ik op haar peinze, o Jesu, die zó vroed was, zó goed was; die zó lie...

De heren in het oliekoninkrijk zien het met lede ogen aan dat vrouwen gestaag hun plekje weten uit te bouwen: Ze rijden straks in auto’s door hun wijk. Saoedi’s, weet wel wat je gaat verspelen: Straks moet je ook je krul-wc nog delen.

Leven wil ik, levend leven, Leven zonder op te geven, Spijt elk lijfs- en zielsgemis, omdat leven, ‘t moge kloppen op de kin en op de koppen, omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren, zonder zien een daagraad klaren door de dikke duisternis van ellende, leed en lijden, Nog zou...

Droog, droog die tranen op je wangen je hebt lang genoeg geschreid. Voel mijn liefde voort in jouw verlangen en weet dat ik je hierboven verder begeleid. Ik leef alleen maar wat verder van je af in hart en ziel zijn we nauw verbonden. Ga niet treuren aan mijn graf laat de rozen bloeien waar...

Soms heb ik er een hard hoofd in in het ouder worden het ‘krakkemikkerige’ het onhandige het afwijkende van wat gewent Maar vooral de stevige pijn het pijnigen van de hersenen en van het hoofd, de maag, rug, handen, voeten, benen, ogen en oren alles aan het verslijten richting 'over...

Dood, met mantel en hoed getooid je zit ons te dicht op de huid je snijdt recht door zee in harten en illusies je zet ons met twee voeten op de grond Dood, dagelijks marcheer je in maskerades voorbij in doorwaakte nachten fileer je onze zielen tot op het bot als een speelbal k...

eenzaam hart verloren zoekend in de diepe zee eenzaam hart verschuilend achter bomen als een ree dwalend door de straten als geen mens meer buiten is eenzaam hart zoveel verdriet verlangen en gemis hunkerend naar warmte maar ook warmte doet soms pijn eenzaam ha...

Er was eens een baby, in de vorige eeuw was gewoon als ieder ander kind. ze groeide op, met broers en zussen dat waren er veel! De kinderen voedden elkander op, dat gebeurde in die tijd heel vaak want voor je 't wist, liep moeder wederom met een dikke buik! Die baby werd meisje, van mei...

“Wees welkom” zegt God de Heer “Kom maar tot mij, mijn kind Jij bent door mij bemind Mijn liefde keert steeds weer”. “Wees welkom, ik wacht op jou Ik zal altijd voor je zorgen Vandaag en elke morgen Blijf maar rekenen op mijn trouw”. “Wees welkom, wacht langer niet Ik s...

Vandaag ben ik nog een door die straat gelopen Die straat waar ik vroeger vaak door gelopen ben En nog steeds als gisteren ieder huisje ken Waar ik op ontmoeting met jou liep te hopen Ik zag het huis waar ik naar de overzijde keek Misschien zag je mij achter je raam wel gaan En vroeg je af w...

Ik laat ze gewoon lopen. Niet omdat ik een gediplomeerde boeddhist ben, wel omdat ik een luie opportunist ben. Ze eten andere griezeltjes, en dat scheelt een hoop, qua huishoudelijk werk, en dat zonder dienstencheques. Ik laat ze dus lopen, maar één enkele keer speel ik weg omlegginkje, d...

Jeanine met haar krokodillentraantjes, Pseudocompassie en gespeeld verdriet: “De optie af te treden past mij niet, Want momenteel jaag ik op nieuwe baantjes.” En Hennis-Plasschaert hief daarna het glas. Een plas, en alles bleef zoals het was.

Als dwarrelend blad fladderend zoals vlinders deelt zij euforie als gekleurde dahlia in een bosrijk omgeving.

ik leg het mozaïek van mijn leven nog steeds onvolledig veel ballen en scherpe hoeken soms vloeien lijnen verdriet vaak heel euforisch maar stilte doet vrolijkheid teniet in afscheid zit al het gemis dat eenzaamheid strikt jij danst kleuren ik ga voor symmetrie in samengaan ...