Alle inzendingen over de zon.

36197 resultaten.

Sorteren op:

zondag

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 622
er sloeg een paard op hol in het bos terwijl ik net aan het walsen was met een parasolzwam kwamen eikels en kastanjes aangevlogen als een gelegenheidsorkest met hoefgetrappel het bronzen tapijt werd opgeschud als een dekbed een hoed waaide verveeld langs de beek er hing een ruiter aan vast de zon scheen maar dat is een detail…
jandeb22 november 2009Lees meer >

Liefhebben

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Ik wil je liefhebben, ergens tussen schaduw en zon een zomer lang wil ik jouw warme liefde in de zwoele zomerwind zal ik fluisteren mijn innige liefde in het naakte alfabet mag letters kussen ik wil je zacht maken je ziel weer aanraken mijn hartelijke warmte in louter liefhebben.…
mobar19 december 2009Lees meer >

Zandgeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
het zandgeel drijft tegenwoordig overal doorheen maar ik kon nog steeds geen vlinders uit de schelpen rapen en ook zeesterren worden zeldzaam maar af en toe mag ik samenlopen met het tijdelijke tij of in het stofgoud lopen van een te verre zon de eenvoud van het alledaagse zien beleef ik hier zelfbewust of dromend ...…
Nadine18 januari 2010Lees meer >

Zoals je in mijn ogen ziet

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Zoals je in mijn ogen ziet kan ik me niets beters wensen en deel ik nu mijn hart met jou zodat de zon weer kleur geeft.…

Alsdan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Dat ik haar hand die zoekt nog vind, alsdan, dat mijn verloren mond haar stilte horen kan, alsdan, dat ik droom dat zij de aangeboren schroom verlaten kan, alsdan, zij de tranen weegt, de zon die van haar spiegels veegt, alsdan, zij veilig garen spint uit een aardse cocon, schuilplaats voor ieder kind, alsdan.…
pama3 maart 2010Lees meer >

Avondlied/fado

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 764
Als de klanken van de contrabas kleurt de hemel laag in duisterpaars, omringde wolken donkergoud van toon houden de ondergaande zon gevangen, die fel natrilt , een ijle vioolstreek. Op halve maat verdwijnt het licht achter de horizon, en brengt verlangen om gedachteloos te zweven naar de nacht.…
lijda6 maart 2010Lees meer >

De lente ontvouwt

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 640
de steen zeilt over het water kringen versus kringen gaan ze over in elkaar de zon schittert op de golfjes terwijl de steen langzaam afdaalt zijn weg vindt naar de bodem 'n strak blauwe hemel waardoor treurwilg in knop, de rust weerspiegelt in het kabbelende water…
LadyLove13 maart 2010Lees meer >

Fladderen door het leven als een vlinder

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Levend in de herfst van zijn bestaan heeft de vlinder reeds een lange weg gegaan Een rups , een pop in een cocon , een vlinder , fladderend in de zon . Heeft geen oog voor het verleden , bekommert zich enkel om het heden . Hij fladdert verder , ongehaast tot de wind hem verder blaast .…
Tony15 maart 2010Lees meer >

Nacht.

hartenkreet
4.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 817
Misschien, zal morgen de zon weer schijnen die de sombere gedachten uit mijn hoofd doet verdwijnen!…

In verse lentesporen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
heb het brood met je gedeeld en uit je handen gegeten in oogopslag zijn woorden veranderd in weten ik zocht zon jij scheen en samen wolkten we blauw een zuchtje wind fluisterde bloemen uit gras langs de bomenrij we liepen in verse lentesporen de winter zo voorbij…

Haar kaatsend rood

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
zag je in het licht ontwaken haar kaatsend rood het naturelle bloot gaf absorberend warm roze in je schoot maar wat zegt nou pigment over wat en vooral wie je bent alleen zon is de bron voor jouw kleurend verschijnen zonder licht zal het leven en jij in een zwart gat verdwijnen…

Ruw gebolsterd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
diepgravend vonden we de steen ruw gebolsterd met geduld en vlijt is facet voor facet nauwgezet geslepen gepolijst om licht van zon te weerkaatsen onze liefde zichtbaar te maken het kleinood fonkelt leven weet in setting van vertrouwen ons haar twinkelende energie te geven…

Gevoelens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Vrienden je de hand niet meer willen reiken, dan zal de zon even niet schijnen. Liefde is toch niet gebonden aan een man of een vrouw gevoelens kan je niet verstoppen al is je liefde niet voor een persoon zoals ze van jou zouden verwachten.…

hard

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
koud warm het waait in de gang wervelt langs de trap omhoog hoger dan ik kan zien het stormt nu kan alleen maar volgen in haar zwerm ik laat me meedrijven op de golven koester de zon en ga kom steeds dichter dichter bij die horizon langzaam op weg naar het ultieme einde…
i24 mei 2010Lees meer >

Lieve madeliefje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Vergeten schoonheid van het weiland, miskende pracht van het gazon, liefste, lieve madeliefje, witgekroonde hartediefje, gouden hartje in de zon. Je lijkt nietig, onbeduidend naast de grote kerselaar maar ik geef je op een briefje, liefste, lieve madeliefje, jij bent net zo wonderbaar.…

In haar laatbloei

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
je zomert zacht tot rijke oogst na volle lentebloei de vruchten rank en groen veranderend in rood na rijpingsgroei je toont het vuur van zon in blossen op je huid maar achteraan hangt toch mijn lievelingsfruit een strijdster die pas langzaam lijkt te kleuren de schaduwpeer die in haar laatbloei het lekkerste zal geuren…

Geleefd van contrast

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
je hebt je met schaduw gevoed geleefd van contrast tussen donker en licht bent de strijd aangegaan op het schemeringslagveld grijze glinsters gehaald uit zwart en het wit maar ze doofden in donker verkoolden in zwart pas toen jij wit overwon kwam licht van de zon in je hart…

Als er minder is

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
Het gaat dus om het hefboomprincipe men neme een stok en slaat een hond vervolgens begint het heelal te trillen zoekt evenwicht en houdt zich staande En Archimedes ligt in bad en slaapt droomt over het drijven van gewicht zodra benoemd zich ontspannen laat de zon wacht en de ster van Betelgeuze…

tranen

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 633
na regen komt zonneschijn je hebt het soms moeilijk en laat smoms zomaar een traan emoties komen los met de beweging in het gezicht ook is er wel eens troost als het even mee zit maar als de zon schijnt en het is gaan regenen komen gedachten en emoties kleurrijk bij elkaar…

boswandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
het pad bevat, links en rechts, opgeschoten fluitekruid overwoekerend hebben beschutte plekken het zicht onttrokken, geen prachtschubwortel meer te zien een verloren ooghoek schittert takkenstralend nerveus een bosblauwtje ja, kleine vlinder ik heb je gezien de zon doorbrak het bos, bekende kleur en ik vervolg mijn pad…
Fred23 juli 2010Lees meer >

De rol van God

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
niet doen als ik de zee en haar golven kon beheersen dan zou ik dat.... niet doen als ik de zon op commando kan laten schijnen dan zou ik dat.... niet doen als ik de toekomst zou kunnen voorspellen dan zou ik dat.... niet doen als ik de mens zijn fouten kon doen herstellen dan zou ik dat....…

Muziek van het Eeuwige

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
‘Ik geef al mijn warmte met blijdschap’ zingt de ondergaande zon. ‘Laat het leven zo mooi zijn als deze avond’ zingt de zomeravond terug. Het zingende duet op deze prachtige avond dringt door tot diep in mijn hart en wordt muziekleven van het Eeuwige.…

Golvende dromen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
de wind maakt golfjes op het water zeilen glinsteren in de gloed van de zon het bootje deint dromen spiegelen zich in pastellenlijntjes meeuwengeluk zweeft langs het hemelsblauw het anker glijdt haakt zich vast vrijelijk tussen het groen ogen strelen het gevlochten scheepstouw is er nu nog iets wat ik wensen zou...…
Hilly Nicolay10 augustus 2010Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
een glimlach hotsebotselt door straten en stegen verandert door weerkaatsing van mens, plant en dier hij beroert de stervende bij zijn laatste zuchten een minnend paartje heeft slechts oog voor elkaar een boom ritselt even in zijn zacht voorbijgaan een kind pakt een krijtje tekent een grote zon…
Marion Spronk3 september 2010Lees meer >

OP DE LEVENSAKKER

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Wij zaaiden wat wij vinden, En eenmaal zien wij bloei; Maar die de schoof laat binden, Gaf 't zaad en gaf 't zijn groei,- En schiep, eer zon of regen De kiem nog had gekust, Als dubb'le wet van zegen De arbeid en zijn lust.…
W.L. Penning26 september 2010Lees meer >

Als het water

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Hier bij het klotsen van het water, komt voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen. Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…

Boze inborst

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Boze inborst Klaag’lijk zweeft het geluid door de ruimte; rillingen lopen over de rug, een nachtmerrie verdwenen, zoekgeraakt een kind, zoon, dochter gekeurd en weggehaald, meegenomen en kwijtgeraakt Een algemeen gevoel van ontsteltenis neemt plaats verdwenen, de veilige rust een onvolmaakte wereld.…

mm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 912
de wind in de bladeren verwaaien gedachten aan haar het meisje van toen toen de regen was vergeten waarvoor ze was bedoeld haar eerste zoen haar verdriet om niet wat zou ze doen nu heeft de zon haar omarmd verwarmd tot in haar hart waar ligt haar smart voelt ze zichzelf in het midden diep van binnen of zoekt ze verder en verwarren…
melseme13 november 2010Lees meer >

Oude man met plastic tas

gedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.619
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ------------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Er van door

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.919
Bij het verlaten van het huis wisten we nog niet of we ooit nog eens zouden terugkeren Wij konden verdwijnen zoals een gebouw tot stof kan verkruimelen door nagelaten onderhoud of oorlogsgeweld In ons schuilen vertrouwde plekken het licht van de zon en de warmte waarin we onszelf geheel vonden…