9586 resultaten.
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
66 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
vergrendel zonder sloten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
845 Ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
neuken en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om stilte bidden als
er weer niets werd gezegd
ik vergrendel zonder sloten
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Het land van oneindig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.127 oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn
Mijn God, geef mij de liefde
Laat me vrij, laat me gaan
Maar fluister soms zachtjes
In de stilte…
het blijft een wonder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
982 In stilte hoor ik,
wat je zegt,
al spreek je geen woord.
Eeen stralende glimlach roept:
ik kan niet meer zonder jou.
je oogslag sprekend:
ik laat je niet meer los.
twee handen strelend:
ik ben er altijd als je me nodig hebt.
je zegt me zoveel al spreek je geen woord.…
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Ik vorm je in de groei
van nevelig licht
dat valt in de stilte
van een deuropening.
Open je mond vol lach, luister
naar mijn veelkleurig stem-
geluid - dat beeld geeft
aan je donkere omlijsting -
en kus onze poëzie
naar nieuwe streken.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Voortvluchtig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.033 Mijn bloed is stil
Tekent grijze randen
Sneller en sneller
De tijd verzwaren
Zwarte aarde is vertrapt
Kreunt verbeten tranen
Keer op keer
Kwade daden
Grauwe handen
Wandelen de dag mee
Heel even
De stilte aanvaarden
Een hol slapen
Camoufleert gebrekkig
Nooit meer
Voortvluchtig stamelen…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
zeezicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
996 Het schrille gekrijs van de meeuwen,
als een oorverdovende stilte.
Het eeuwige gevecht van de zee tegen het zand,
een strijd die onbeslist zal blijven.
De gierende wind
die als een zachte hand door je haren waait.
De gloedrode zon die de zee in brand steekt
en dan dooft,
als een wakend oog dat zachtjes slapengaat.…
Alleen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.133 Geen tweede in zijn soort
De stilte rekt en duurt nog voort
Ik heb mijzelf nog niets gezegd
Geen vrouwenhand, alleen de man.
Aan tafel klinkt geen tweegesprek
Niet eens een pril begin ervan…
De Kunstenaar
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.386 volbracht is
Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven
hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling
Minuten, uren, dagen achtereen
gaat hij door, als in een roes
Niets kan hem ervan weerhouden
totdat hij zijn stempel heeft gedrukt
De perfectie, de schoonheid
wanneer zijn creatie is geboren
Al zijn energie gegeven
dan pas laat de stilte…
Ritme van de wind
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.343 Laat je gedachten zweven
op het ritme van de wind
laat je emoties maar gaan
en voel je weer even kind
Laat de zon je verwarmen
met haar goudgele stralen
niet denken aan de zorgen
die in je hoofd blijven malen
Proef de stilte van de natuur
ruik de geuren van het bos
denk nu maar eens aan jezelf
en laat even alle problemen los…
reflectie van tranen...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.885 in de reflectie van heldere tranen
weerkaatsen verlangens
vrij in hun val
waar zij ongrijpbaar
in handen geslopen
breken als wensen
nimmer vervuld
zal de fluistering
onhoorbaar diep
verscholen in smekende ogen
als duizenden vragen
onuitgesproken
weerspiegeling wezen
van zichzelf
zodat een stilte
zichzelf weet te horen
als die…
betrapt ? waarop?
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
16.328 de vlinders vlogen door m'n maag
de wereld draaide om ons heen
de hartstocht overwon de angst
voor ouders, of erger, zusjes
een moment stilte, alleen jij ik en de kus
ineens een schel stemmetje: Betrapt!
het is je zus
Ik denk alleen, betrapt? Waarop?
gewoon..... een kus
11-11-2001…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik voel de stilte door mij trekken
omdat ik doodleuk niets van je verneem.
Ik ben geen mens die drukte wenst
toch wil ik wel wat geluid
op dit soort vreemde dagen.
Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Zielsverwant
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.578 We spraken over zielsverwant
voelden ons als één
Zaten stilletjes hand in hand
stilte om ons heen
Ik was vrij, jij dacht van niet
en hield jezelf voor
Dat hij je grote liefde was
en zette je leven door
Ik denk aan jou, best vaak en diep
en mis je elke dag
En hoop heel stiekem in het geniep
dat het ooit gebeuren mag…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 het is stil
ik heb geen muziek
maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in stilte…
Verwonde liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
911 Haar hakken lijken de hele
stad te ontwaken
iedere stap op keien vele malen
ouder dan haar leven
het irriteert omdat zij juist
nu stilte wilde
maar ze kan niet blijven staan
of blootsvoets verder lopen
tot hij haar gedachten in zijn handen tilde
zij wilde vluchten
maar als verwonde liefde gekust
dan worden knieën zwak
staat de wereld…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Plotseling lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
629 Na een eindeloze stilte
bewoog er eindelijk iets,
wat volgde is niet te beschrijven,
en in drie, vier dagen tijd
was alles anders.
En alles wat groen kon worden
of roze, of wat kon fluiten of
dansen op ragfijne vleugels,
werd groen of roze, floot, en
danste op ragfijne vleugels.…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…