19027 resultaten.
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Het dromend verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 keek ik kon niets ontwaren
Dan zong zij mij toe droom verder mijn lief
En laten wij de toekomst
Bewaren…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...
deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde van een droom…
Alleen.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.008 Wil er alleen uitkomen
en kan er alleen van dromen
dat me dat lukken zal.
t'Is het belangrijkste
van allemaal....
Iedereen heeft zo
zijn zorgen.
Niet denken aan
de dag van morgen
Wat die weer brengen zal.
Ik weet, het komt weer goed
dat geeft me nieuwe moed!…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren…
een schijnbeweging demonstreren
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.217 terwijl je op de reservebank zit
raken je voeten amper de grasmat
tóch maak je een onnavolgbare
beweging waarmee je 22 man
plus alle reservespelers
op het verkeerde been zet
als de bal vervolgens luchtledig
als een pannenkoek op het hoofd
van de scheidsrechter terechtkomt
verwijst hij je resoluut naar een plek
op de tribune alwaar jij…
ZWAAILICHT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
645 De hond blaft in je oor, zo hartverscheurend hard
niet te tillen, te torsen dit geluid, als een sirene in
de nacht plotseling, of een donderslag opeens
gaat het in je tekeer. En een fel blauw licht zwaait
in je binnenste, waar je hart ooit moet hebben ge-
zeten. En je ogen staan groot, vol schrik, en kijk-
en in een rare wereld. De huizen…
Heimweeland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Het sombere heimweeland doet denken
aan de naderende winterstorm
een vreemde benadering van witte kou
je laat gedichten achter
geeft mij een glimlach
om te herinneren
en gaat dan terug naar jouw droom.…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien
prachtige geurende bloemen
in grote hoeveelheden
helder stromend water
alles zonder geluid
geen enkel woord viel
ze keek me lachend aan
prachtige ogen en lieve mond
ik kreeg een heel apart gevoel
tastbaar was niets meer
ik verbleef in een wereld
waar je alleen maar van kan dromen…
Winter .
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
680 en weer van de
zomer gaan dromen.
Verlangend naar
de warme dagen...
Zo kunnen we
de kou verdragen!…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
Bloemen
gedicht
3.2 met 36 stemmen
16.938 Als alle mensen eensklaps bloemen waren
zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren.
Vermagerde vliegen, dode torren
zouden blijven haken in hun haren.
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluche harten die naar franje geuren,
En op de bergen zouden…
Binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
749 zo is de wereld rijk en willen woorden blijven
hier binnen zijn zelfs de dromen dood.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte;
weer slaan mij vreugdevlammen in 't gelaat,
en wat ik ál doorstond, in bittre haat,
gaat op in 't hoogtijdsvuur dat groots ontblaakte.
Hoe lang heb ik gedroomd - wie weet? het staat
geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte
mijn ganse wezen en het leven staakte
zijn wondergang?…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 wij zijn dwergen
die aan het grootse appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de…
Gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 [Haiku]
Omhuld door de nacht
dromen bomen in het licht
van een nieuwe maan.…
een zachte streling
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.174 Terugdenkend aan vannacht -
'gek', fluisterde jij waarna ik
een zachte streling voelde
van jouw beide handen met
mijn gezicht ertussen.
‘Schrijven maakt het leven mooier,’
zei je toen ik je er later digitaal
naar vroeg omdat ik wilde weten
of je sliep toen je het deed.
Is het echte leven het leven
zoals we het ervaren, of is…
ZALIG EN ZO
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
586 Mijn diepste dromen willen
jou werkelijk ontmoeten.…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
Anders dan op aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 ik speel wat
met de wolken
verzin een zon en maan
maar anders
dan op aarde
ik raak ze zelfs aan
mijn heelal is ook
oneindig in eeuwigheid
kent tijd geen grens
ben god in mijn gedachten
laat de wereld wachten
tot ik weer bij de mensen ben…
Verstilling
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
500 [Senryu]
Zacht ademt de zee
onder een sterrenhemel
die dromen inscheept.…
TOEGIFT voor ons allen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
966 Toelichting:
Rotterdam Sinfonia concerteerde haar Nieuwjaar in de Hoflaankerk te Rotterdam-Kralingen op 9 januari 2011 o.a. met de hobo-solist Bart Schneemann, die spontaan een toegift verzorgde tot verrassing van het publiek met Oblivion van Astor Piazzolla, wat mij bracht tot de volgende dichtelijke hartenkreet,opgedragen aan Clukje Bolle van de…
Nachtvlucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 [Haiku]
Met trage slagen
doorbreken zwanen de nacht
als lichte dromen.…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Op dromen rijdt mijn wolkentrein
door strobolicht langs oosterlijn
met speelgoedvogels voor het raam
waar noorderlicht mijn gids zal zijn
op hemelsporen buitengaats
door stiltes die ik achterlaat
stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel je juwelen
in jouw ogen
slaap je gelovig
in zwarte sluierjurk
ben je mijn nachtbruid
betover je liefdesadem
in stille verlegen snik
dansend stiekem dromen
liever in mijn bewogen bed.…
Wij waren zestien
gedicht
2.2 met 209 stemmen
20.415 Wij waren zestien jaar en spelden traag Aeneas'
avonturen. Over hoe winden plots opstaken
en schepen uit hun koers raakten,
over velden aan de overkant van een rivier
waar men een levend mens maar zelden toelaat,
over verlaten vrouwen, oorlogen en tweegevechten.
Wij waren zestien jaar en door de vensters
van het hoge klaslokaal scheen…
Gordijnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
994 Door het stramme bewind
smelt mijn verlangen
wanneer ik niets meer
voor elkaar lijk te krijgen
gordijnen worden gesloten
het abnormale binnengehouden
als zon der waarheid is verdwenen
in boeken die ik ’s nachts kan lezen
om beslissingen
te kunnen weerleggen
en abrupt rechtvaardigen
dromen worden beëindigd
illusies zijn vernietigd…
Ze was maar...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
670 Ze was maar een droom, maar wel een dagdroom
Ze droomde constant, in woord, daad en blik
Ik droomde haar lach, haar lokken, die benen
Toch droomde ik niet vaker doordat ik niet sliep
Ik woelde, het stormde dan ook in m'n hoofd
Ik heb nooit durven stappen op dat mooie pad
Van mijn droom die stilletjes aan mij is ontglipt
Ze was mooier en echter…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…