36197 resultaten.
THUIS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 In schemerserre
wacht ik het nieuwe lichten
van rijzende zon.
De werkers dekken
het dak, ruimen de rommel,
wij wanen ons rijk.
Ondanks de waanzin
van vele personages
dromen we hemel.
Mijn god is groter
dan ik hem kan voorstellen,
want god is alles.
De ledematen zijn deel
van grenzenloze puurheid.…
Gordijnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
994 Door het stramme bewind
smelt mijn verlangen
wanneer ik niets meer
voor elkaar lijk te krijgen
gordijnen worden gesloten
het abnormale binnengehouden
als zon der waarheid is verdwenen
in boeken die ik ’s nachts kan lezen
om beslissingen
te kunnen weerleggen
en abrupt rechtvaardigen
dromen worden beëindigd
illusies zijn vernietigd…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Schaduwde slechts plicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 ze stonden allemaal
vol in het licht
met zon op hun gezicht
familie vrienden
en bekenden deelden
het leven dat ik leidde
maar in het lengen
van hun schaduwen
verkleinde ook mijn beeld
tot de laatste
vriend mij vroeg
wat er aan scheelde
ik schaduwde slechts plicht
het volle licht had mijn leven
al geruime tijd vergeven…
Droogte gesprokkeld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 jij hebt droogte gesprokkeld
het water verdampt door
een alles verschroeiende zon
lucht van hitte
doen trillen de schaduw
gekort door de zomer in zenit
stuurde de hel
brandde laaiend het vuur
in een onblusbaar inferno
hebt de laatste uren geteld
toen het leven door een
vlammenzee werd geveld…
Tengere steel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
839 Bloesem roze zo zacht
verfijnd bijna fluweel
Prachtig en kwetsbaar
aan hun tengere steel
Het gras niet meer groen
maar een mix van kleuren
Vol blaadjes en bloemen
vergeven van zoette geuren
Betoverd is de natuur
de zon is mijn vriendin
Haar stralen heb ik lief
vanaf het allereerste begin…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
Het leven te vieren
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.781 nimmer ontmoette ik zo'n groot hart
onzelfzuchtig vol met goedheid
kleur jij het leven mooier
ook van 'n ieder die jij aanraakt
onuitputtelijke enthousiasme
werkt aanstekelijk
de sterren van de hemel schrijvend
schijnt de zon speciaal voor jou
om het leven te vieren…
Hoog opgestoken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 zag je gezicht
in de wolken
het haar lichtgekruld
later ineens
hoog opgestoken
oren vrij in de wind
je mond
lachte plezier
in heimelijk vervagen
je lichaam verwaaide
in sluiers zwart wit
doorzichtig belicht
door de zon
die met liefelijke warmte
je gezicht langzaam wist…
in een oogopslag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
759 langzaam
als sneeuw voor de zon
alles wordt vaag
mischien is vergeten
beter
alweer een kilometer
in één oogopslag
achter ligt een hal
een monster vol klanken
totdat het stopt
rook verdwijnt
zo fijn
muziek en mensen
blijf nog even
en ik denk ooit
terug…
ik mis je...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
928 Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon.
Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed.
Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…
Zo wonderbaarlijk nabij
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
591 dag jij
het donker is voorbij
de rozen
zijn vanmorgen ontloken
ze kleuren zo rood
ze geuren zo zomersgroot
regendruppels parelen
zich op het ontplooiende blad
de zon, ze schrijft
weerkaatsende verlangens
een spiegelwandjeshart
glanzend op het meer
het beeld van bekoring
raakt het diepgewortelde
je bent me hierin
zo wonderbaarlijk…
Tot het einde der tijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Wanneer de ontembare Heilige Vuren
met de ondergaande zon verdwijnen,
zijn zij geworden tot dwarrelend stof,
gedoemd om verloren weg te kwijnen.…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
Min streel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Snellen van dag naar dag
minnen van uur tot uur
mis verstaan op hopen
anker voor het heilig vuur
verkwikte kakeling
de zon een kwelling
voor het ochtend wordt
snakkend naar verkoeling
opgehangen
de stille getuigen
berekend naar buiten
kussen mijn
heilloze lippen
het kent nog geen naam…
Het weer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
588 Regen regen regen
wij kunnen er niet meer tegen
lieve heer doe ons een lol
wij willen heel graag zon op onze bol
dat verandert ook de sfeer
maar regen keer op keer
ik weet wij kunnen er niets aan doen
maar het was een slecht zomerseizoen
op naar het volgend jaar
hopelijk hebben wij dan geen commentaar.…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 De overkant is niet te zien
net zomin als de zon
ik schuifel langs een voorheen
bekende heg, verlangend naar
de beschutting van mijn huis.
Ik haat zo'n kleine wereld!…
de dauwdruppel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die dauwdruppel vallen gaat…
Leasebakkie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
840 Ik wil leasen
Een vrouw,
Een kind
De zon de wind
Een huis met tuin
Pied de terre
Een woonwagen
Met een serre
Een senseo-apparaat
Een leasebakkie
met automaat
geen lasten
wel de lusten
een lease step
een leasefiets
die ik niet heb
een lease spreuk
weinig is nog eigen
origineel en leuk
lease het zwijgen.…
Bleef het kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 ik gaf je ooit
een handvol dromen
maar de bomen
die we plantten
kregen kale kronen
het blad verdroogde
in de hoogte
of verschroeide
als het door de zon
weer te snel groeide
jij danste slechts
speelde met de wind
die door je haren woei
bleef het kind
geboeid door dromen…
Levenstuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
944 In de tuin van haar leven
groeide een kleine roos
die zich een weg baande
door obstakels van het bestaan
schoonheid zich vertaalde
tussen tranen van dauwdruppels
door de wind gedragen
naar het licht van de zon
de groei te zoeken
in het diepste zijn
van kind naar volwassenheid
om als een mooie roos te ontluiken
dan in volle schoonheid…
Dienstreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Ze blijven mijn belastinggeld verspillen:
Een "dienstreis" naar Bonaire aan de zee,
Iets tegen zonnebrand gaat zeker mee,
De zon schijnt continu op de Antillen.
De ambtenaar met zongebruinde huid…
Je pikt ze in den Haag er feilloos uit.…
Illusiemuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 verdwaald in
vergezichten ontwaakt
zachte illusiemuziek
weelderig groeien
fata morgana’s onder de zon
van duizend en één nacht
nog beieren kerkklokken
hun klanken ten hemel
trompetteren minaretten fel
verdwaald in de hel
van alle geloven zoek ik vrede
maar is die er in mezelf nog wel…
Streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Zachte streling van de zon
zo heerlijk op mijn huid
Koele bries langs mij heen
als ik mijn ogen sluit
Denk aan jou, je warme blik
liggend in het gras
Strelende handen voelen
alsof ik bij jou was
Voel me licht, gestreeld en blij,
De gelukkige reden:
Dat ben jij!…
Wankel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 angst knaagt aan tafelpoten
wat hem doet wankelen in de zon
de eens zo solide tafel
nu als afdankertje op 't balkon
onzekerheid sluipt als een gifslang
door alle facetten heen
ooit had hij vele vrienden
nu heeft hij er geen
tezamen ondermijnen
zij het ervaren van geluk
dat ze juist op deed bloeien
maakt het nu alles stuk…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
Palet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Diepzeeblauw zo helder van kleur
gemoed niet donker op papier
lentelichtgroen verheft mijn ziel
tilt schilderij op naar de zon
ijle tinten verlangen licht
intens en warm doorheen wat komt.
ik weet wat mooi wordt in begin
en verder zoek ik met penseel
antennes leiden naar goudgeel.…
Halverwege hemel en aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op de breuklijn
Van mijn gedachten
Halverwege hemel
En aarde, ergens
Tussen het paradijs
En de woeste ledigheid
Van de donkerste
Van mijn hersenspinsels
Word ik wakker vandaag,
Wrijf de slaap uit
Mijn ogen en zie dat
De zon schijnt, de lucht
Blauw is, mijn jonge
Aanwas goed gedijt,
En zie dat
Het goed is…