9635 resultaten.
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Ik vorm je in de groei
van nevelig licht
dat valt in de stilte
van een deuropening.
Open je mond vol lach, luister
naar mijn veelkleurig stem-
geluid - dat beeld geeft
aan je donkere omlijsting -
en kus onze poëzie
naar nieuwe streken.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Voortvluchtig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.033 Mijn bloed is stil
Tekent grijze randen
Sneller en sneller
De tijd verzwaren
Zwarte aarde is vertrapt
Kreunt verbeten tranen
Keer op keer
Kwade daden
Grauwe handen
Wandelen de dag mee
Heel even
De stilte aanvaarden
Een hol slapen
Camoufleert gebrekkig
Nooit meer
Voortvluchtig stamelen…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
zeezicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
996 Het schrille gekrijs van de meeuwen,
als een oorverdovende stilte.
Het eeuwige gevecht van de zee tegen het zand,
een strijd die onbeslist zal blijven.
De gierende wind
die als een zachte hand door je haren waait.
De gloedrode zon die de zee in brand steekt
en dan dooft,
als een wakend oog dat zachtjes slapengaat.…
Alleen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.133 Geen tweede in zijn soort
De stilte rekt en duurt nog voort
Ik heb mijzelf nog niets gezegd
Geen vrouwenhand, alleen de man.
Aan tafel klinkt geen tweegesprek
Niet eens een pril begin ervan…
De Kunstenaar
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.386 volbracht is
Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven
hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling
Minuten, uren, dagen achtereen
gaat hij door, als in een roes
Niets kan hem ervan weerhouden
totdat hij zijn stempel heeft gedrukt
De perfectie, de schoonheid
wanneer zijn creatie is geboren
Al zijn energie gegeven
dan pas laat de stilte…
Ritme van de wind
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.343 Laat je gedachten zweven
op het ritme van de wind
laat je emoties maar gaan
en voel je weer even kind
Laat de zon je verwarmen
met haar goudgele stralen
niet denken aan de zorgen
die in je hoofd blijven malen
Proef de stilte van de natuur
ruik de geuren van het bos
denk nu maar eens aan jezelf
en laat even alle problemen los…
reflectie van tranen...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.885 in de reflectie van heldere tranen
weerkaatsen verlangens
vrij in hun val
waar zij ongrijpbaar
in handen geslopen
breken als wensen
nimmer vervuld
zal de fluistering
onhoorbaar diep
verscholen in smekende ogen
als duizenden vragen
onuitgesproken
weerspiegeling wezen
van zichzelf
zodat een stilte
zichzelf weet te horen
als die…
betrapt ? waarop?
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
16.328 de vlinders vlogen door m'n maag
de wereld draaide om ons heen
de hartstocht overwon de angst
voor ouders, of erger, zusjes
een moment stilte, alleen jij ik en de kus
ineens een schel stemmetje: Betrapt!
het is je zus
Ik denk alleen, betrapt? Waarop?
gewoon..... een kus
11-11-2001…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik voel de stilte door mij trekken
omdat ik doodleuk niets van je verneem.
Ik ben geen mens die drukte wenst
toch wil ik wel wat geluid
op dit soort vreemde dagen.
Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Zielsverwant
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.578 We spraken over zielsverwant
voelden ons als één
Zaten stilletjes hand in hand
stilte om ons heen
Ik was vrij, jij dacht van niet
en hield jezelf voor
Dat hij je grote liefde was
en zette je leven door
Ik denk aan jou, best vaak en diep
en mis je elke dag
En hoop heel stiekem in het geniep
dat het ooit gebeuren mag…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 het is stil
ik heb geen muziek
maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in stilte…
Verwonde liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
911 Haar hakken lijken de hele
stad te ontwaken
iedere stap op keien vele malen
ouder dan haar leven
het irriteert omdat zij juist
nu stilte wilde
maar ze kan niet blijven staan
of blootsvoets verder lopen
tot hij haar gedachten in zijn handen tilde
zij wilde vluchten
maar als verwonde liefde gekust
dan worden knieën zwak
staat de wereld…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Plotseling lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
629 Na een eindeloze stilte
bewoog er eindelijk iets,
wat volgde is niet te beschrijven,
en in drie, vier dagen tijd
was alles anders.
En alles wat groen kon worden
of roze, of wat kon fluiten of
dansen op ragfijne vleugels,
werd groen of roze, floot, en
danste op ragfijne vleugels.…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
Gedenken
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.105 Het is of we het ruiken
de stilte van de dood
twee minuten zwijgen we
terwijl harten schreeuwen
Zelfs de bomen buigen het hoofd
en vogels zingen niet
het water is zonder golven
ook wolken hangen stil
En met gebogen hoofden
gedenken we de doden
horen het beieren van de klokken
slechts twee minuten zwijgen we.…
Na elke ruzie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.119 Wat me soms zo sterk verwondert
na elke ruzie, scherp en hard
na elke keer dat je me bedondert
na elke morele pijn en smart
na elk gebaar van onverschilligheid
na elke stilte voor de storm
na elke stap die jij van mij vermijdt
na elk verdriet in een andere vorm
na elke schreeuw van jou
door jou naar mij van jou
dat ik ondanks alles
nog…
*
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
844 de diepte in je ogen
de stilte in je stem
de zwakte in je omhelzing
maakt dat ik je ken
de zwaarte in je stappen
de leegte in je hart
de schelheid in je schreeuw
maakt mijn leven hard
de leegte in je hoofd
de zachtheid in je kracht
de ruwheid van je vingers
maakt dat ik naar je smacht
maar meer dan deze dingen
de liefde in je haat…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
Uit het zicht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.284 ik dwaal in mijn gedachten
ik kijk om me heen
niemand die mij hoort
ben ik nou echt helemaal alleen
de stilte wordt me te veel
het wordt donker
het wordt kil
nog steeds loop ik rond
opzoek naar mensen die me horen
of begrijpen
als ik verder kijk
zie ik een klein puntje licht
ik denk dat het een straaltje geluk is
dat me tegemoet…
Zij draagt het voelen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.624 Zij draagt het voelen
in haar vingertoppen
Zij draagt het zien
in de palm van haar hand
Zij draagt de fluister
in het horen zingen van de wind
Zij draagt haar tranen
in bijna blinde ogen
Zij draagt het hoopvolle
in haar harteklop
Zij draagt de smeekbede
in de stilte van haar stem
Zij draagt de vraag
aan de doktoren
redt mijn ogen…
het geluid van heimwee
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
749 nooit meer, m ’n lief
zal je nog gedichten in mijn ogen
lezen
woorden
en een nieuwe dag
een avond die nog eenmaal naar je toe
zou keren
op hol geslagen is de stilte
het ongeboren kind, midden op
de weg
gekromd, het schrijven
naar het licht
de aura die als een vlinder
door de kamer
speelde
wij hebben geschreven, m ’n…