13867 resultaten.
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Naast mijn schouder loopt
mijn vriend die niet meer bestaat,
schaduw wordt steeds ouder
Ganzen in vijvers
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.
Zon beschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn in ons, in het nu.…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Dieren zijn van ouder tijden.
Vogels hebben afgedaan.
Mensen zijn de baas.
Denken we.…
Presteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 Je moet presteren
Je moet het alleen doen
Je moet beter zijn dan de ander
Je familie moet normaal zijn
Je moet niet afdwalen
Je moet geen fouten maken
Je moet dure kleding hebben
Om erbij te horen
Die Nikes zijn het geld waard
Om erbij te horen
Je moet niet arm zijn
Je moet de perfecte ouders hebben
Je moet altijd op tijd op werk zijn
Je…
Treurig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
632 de
ene dierendood
is de
ander zijn
brood
als zij
het slachthuis
binnengaan ruiken
ze vaak
al de
dood
SLECHT nog
tevoren werden
zij in
Utrecht geslagen
geschopt door
hen bovenop
de pijnlijke
ruggen gestaan
bekijk de
film krijg
jij net
als ik
een hele
dikke traan
ook de
diertjes op
de kinderboerderij
moeten dit
ouders…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Maar als je jong bent word je ouder elk jaar.
Soms zo vermoeiend, ondraaglijk en zwaar.
Waar wil ik heen, wat ga ik bereiken.
Hoe kom ik daar… en wanneer zal ik er zijn.
En onderweg is de liefde zo veel meer dan verdriet.
Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig lijkt te duren.
Met iedere fout pak je weer een nieuwe kaart.…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 In elke mens een stille bron,
een kern die ouder is dan naam of tijd.
Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
Mijmeringen over leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
134 Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde
en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 dit is wat we zien
dit is wat we willen bedoelen
daar zullen we het mee moeten doen
vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Even niet denken aan dat wat was
nu zware stilte nog heftig buikspreekt,
het gemis zwijgend preekt en bestaan
zelfstandig wel doorgaan nog pijnlijk is.
Elke dag liggen er van die lammeren klaar
om 's nachts te tellen , bij volle en reizende
maan, bij het zien van al die verre sterren.
Vandaag dus even niet of juist denken aan
dagen van…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 geluidloos
betoverd blaast de wereld in
vorm en kleur doorzichtig mooi
glimlachend ziet de moeder hoe
haar kind zich steeds opnieuw
in magie verliezen kan
voor even betovering
voor even bevrijd…
GRASSPRIETJE TUSSEN DE TEGELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Ik verlang geen rozentuin
niemand hoeft me dat te beloven
maar ik wil ook geen
bed vol violen
waarop ik moet knielen
Weet u, ik ben al snel tevreden
met
grassprietjes tussen de stenen
met
soms een klein verrassend bloementje
wordt
mijn leven verrijkt!!…
meid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.140 Zoals je daar nu zit lieve meid
net elf jaar en zo mooi om te zien
Zo lach je en dan weer huilen
krijgt ook dingen die je niet verdiend
Je bent geen vrouw en ook geen kind
twijfel slaat vaak om je hart
vrolijk en kinds kan een moment zijn
en plots zit je boordevol met smart
Maar weet dochterlief dat ik van je hou
of je nu een kind bent…
Feest
netgedicht
2.7 met 33 stemmen
8.141 De moeder bindt het logge kind
met de wezenloze blik
een satijnen roze lint
tot een elegante strik
in het vlassig-bleke haar
dat zich nauwelijks laat kappen.
Als het kind met bruusk gebaar
in haar borst probeert te happen
zoent zij het op beide wangen;
speeksel druppelt op de kraag
van haar bloes en blijft daar hangen.…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik wilde een keizer worden
in dit leven van dwergen,
maar ik kon de zachtheid
van de perzik niet vergeten
en bleef een heel jong kind.
Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.…
Furore
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Alles behalve de muren
Van de hoop; éénmalig en exclusief
Kikkerdril de komende vierentwintig uur
Echo's noordelijke stijl
Het kind draagbaar poëtisch
Geknipt om de wereld te ontdekken
Vleugels nemen de maat
We doen het onszelf aan
Van de verbeelding is kind koning
Als motor in scène kostbaar verjongd
Hou het rauw
De winterzon vonkt weer…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ze legt het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen…
In zichzelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
517 zorgt voor
Veiligheid in zichzelf,
En dat het nieuwe ik zich
Aan het nieuwgeboren kind kan hechten…
COMING-OUT VAN CAMIEL!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Dit kan het keerpunt in zijn leven worden;
ook ik was voor het plaatje en praatje gevallen
aantrekkelijk van buiten, kort en bondig vanuit binnen
Maar nu alle tijd om aan een gezin te gaan werken
of toch eerst het kind in zichzelf, Camieltje
dat kind wat niet tegen z'n verlies kan
Gelukkig is hij een emotioneel christen-democraat
en geeft…
Blijkens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 daar een gezegende vader
waar het kind hem beaamt.…
Overdenking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 werkelijk
niets om bang
voor te zijn
maar duurt dat
vroeg het kind
overdenkend
duurt dat niet
heel erg lang…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 zodra we opstaan
Zolang bestaat het kind…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
Totaal lege blik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 Je herkent me niet,
ziet me ijskoud
voor een onbekende aan -
Je ziet me toch,
maar je herkent
je eigen kind
niet meer.…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 Nee, ik wil hier niet weg
De meubels zijn voor hun niks waard
De oude eiken kasten die nooit kapot gaan
En de muren die mijn gesprekken
en mijn gebreken kennen
Ik ruik in mijn huis de meubels
De sigaretten van mijn man
Die nooit meer terug zal komen
Maar ik hoor de bank kraken
Waar mensen op zaten die
bij mij op bezoek kwamen
De piano…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 mijn kind, mijn kind, in rafelige vodden
snijd je met een smal, scherp mes
tere, naar liefde geurende jasmijn,
lang voor de ochtend zich opent
je heldere, donkere ogen kijken
maar je vraagt me niets,
je snijdt met dat scherpe, kleine mes
en legt de jasmijn in een rieten korf
Ashamir, met zijn kreupele been,
schreeuwt wat schorre bevelen…