11282 resultaten.
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Ik zag mijn moeder
in een meeuw veranderen
tijdens de lucide dromen
van mijn onrust
er stak een wind op
die over het verleden blies
mijn ingewanden lagen hulpeloos
op een tapijt van brandend zand
de meeuw kwam naar mijn rug
naar mijn maag, longen en hart
met een onheilspellende oorlog
in de lethargie van haar schaduw
ik schreef een…
Een gouden glans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
693 hoog vloog een vogel
langzaam wiekend
op de koude wind
soms een gouden glans
als de zon scheen
op een schuine vleugelkam
een verre schreeuw
markeerde nog gebied
een mededinger was er niet
wit in blauwe lucht
oranje rood het licht
op stille vlucht na drukke dagen
nooit meer die
verantwoordelijkheden dragen
in de eindelijk ondergaande…
Eeuwenoude melodieën
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik hoorde muziek
achter de bomen
met donkerrood loof
zag de linden
wit dansend ontsnappen
uit hun cirkels van drie
geen vogelgeluid in
het monumentale geruis
van eeuwenoude melodieën
zacht trok de wind
aan de kleurrijke balg
langs de zoom van het bos
wei en heidegeur mengden
maar het oerbos bleef gesloten
in donkerrode eeuwen…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Open mond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 Maar zo snel vervliegt het door de wind.
Als doel schiet je langs mij met open mond.
Een opvallend sieraad bedekte jouw hals.
Je schiet voorbij als inspirerend metafoor.
Met open mond zonder opzichtig te staren!
Galmde je uiteindelijke zucht tegen mijn oor.…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper
open te zwaaien om zo de wind…
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
rondrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 mijn fiets verroert zich
in stugge verbazing, koud is
de weg
druipende bomen werpen druppels
langs mijn pad; de wind speelt mee totdat
ik zeg dat het genoeg is
mijn fiets loopt warm
en aan mijn arm likt - schuchter nog -
de zon
hoeveel kon ik hebben geweten
toen ik – in een godvergeten tijd –
een barre tocht ten spijt
me wel van…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Wanhopig blij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 ik raak je aan
met zon en wind
jij bent mijn spinselkind
heb je ooit
met bloemen gekleed
op het eerste lentefeest
nu zomer je
al in volwassen bruin
speelt het liefst nog in de tuin
met zand en water in je element
geen prater maar de doener
die anderen met haar kunst verwent
jouw wereld zijn de dagen
in een al vergeten maatschappij…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
Met kerst in je haar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
987 jij klokte
sneeuw vlokte
en hagel
zong op de wind
je vroor
en ontdooide
laag in de zon
speelde als kind
danste op
feesten met
kerst in je haar naar
een knallend nieuw jaar
nu krokus je
tussen kristal stil
bloeit al heel pril
de kleuren van lente
kust iedereen
met die intens
stralende lach voor
de allerbeste wensen…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
Zonder rammende beat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
609 nooit meer
hoor ik muziek
zonder rammende beat
hoe sneller hoe beter
opzwepend en heter
met activerende pil
ik wil harmonie
in een melodie en niet
de hysterische dram
geen dwingelandij
van de tam want mensen
houden dat ritme nooit bij
mag ik bewegen op
het geluid van zon en wind
gelukkig zijn als een kind
laat mij dansen zonder…
jihad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 je afvragen over het geloof
ik help iemand over straat
een aardige vrouw die mij bedankt
en ik denk aan God en Allah
dat zijn woorden
voor een eindeloos heelal
en voor een gebed
God Allah help mij
ben hopeloos verloren
in deze straat in dit leven
God Allah help mij
ik hou van dit leven
in deze toevallige zon
morgen weer wind…
Valentijn 2015
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Mijn lief is de duinpan
gericht op de zon
zo warm en intiem
ze houdt je uit de wind
Mijn lief is het zandstrand
grenzeloos open
gekerfd door de zee
ze maakt elke dag nieuw
Mijn lief is de branding
bruisend aanwezig
met pracht en ook kracht
ze neemt iedereen mee
Mijn lief is de oerzee
onmetelijk diep
bron van het leven
van zichzelf…
MOEDER VAN VER AL 3.
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.196 Ik wou de achterkant zien van de wolken
de wind in zijn begin, horen vertellen
hoe lelies overwinteren en libellen.
Sinds mocht ik veel vernemen nopens volken
verovering verval, maar weinig over
de dingen die mij toen hebben betoverd.…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 Ik hoor
of ik lees
oudheid, eveneens
afkorting, aanbevelingen,
destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes
aalscholvers, riet, rimpelingen
wimpers, stoel, halte, wind, perzik
en ik vraag me af hoe je
zonder dit alles zou kunnen denken
maar zit je ademloos op een berg
in Turkije om de zonsopgang te zien
denk je bijna niets van dat alles…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Ik ben de meeuw die je teruggaf aan de wind.…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
Zomert een liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 jij kunt altijd
met subtiele blik
wind bewegen om
straatjes schoon te vegen
waar je loopt
openen bloemen
bekennen stralend kleur
volgen je met hun geur
jij speelt in de
schaduw van jeugd
draait je om innemend
lachend naar de zon
hier is het nu guur
mistig en koud maar
jij zomert een liefde
die mijn hart warm houdt…
Pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 Pijn kan een deel
van een mens zijn
gevoel als een steek
in het hart
ik kan er niet aan
ontwijken
toch weet ik zeker
hoewel door tranen
verward ik over
dit leed spreek
de schoonheid
en kussende
tederheid
van genezing
steeds zal blijken
zoals de wind
mijn gezicht streelt
wanneer ik als
een vogel
mijn vleugels…