Alle inzendingen over reizen

De zee klotst tegen 'n rots omhoog brekende golven, 'n boel kabaal Op vijf minten afstand mooie pijnbossen, een ander verhaal Stoere mannen bedwingen het water houden zich staande in de golven Terwijl het donk're bos bedoelt lijkt voor wolven Maar echt het mooist van dit geheel is toch de zon die ondergaat Weer een dag voorbij, terwijl…

Vervolg ik het brede pad of sla ik eens af Slingerend door het landschap in stap, of draf kies ik voor het spannende ontluikende avontuur of blijf ik op het burgerlijke pad voor de lange duur Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb…

Geuren te snuiven meer dan een polychromie wat een reliëf…

De zoele verstrooide zucht strijkt 's ochtends over de wei doet grashalmen zijn adem zuigen broederlijk naar elkaar knikken tussen hen verborgen wezens ontwaken blaast bestendige dwaallust door schemerig maar bewust riet brengt op het glanzende meer dunne schaduwen van huiverende twijfel verzinkt boven de rivier onder…

Allure met grandeur Blok na blok na blok In drie volle lagen Reikend naar de hemel Visie van de meester Aangespoord verdriet Voor de verre toekomst Vastgelegd in heden Terwijl de rivier stroomt Lengte van eeuwen Het verdriet zich koestert In warmte van rotsen Dragen offers 't verdriet Onder traan-gewelf Immer terugkerend Door huilende…

de lijn waarover hij balanceert voelt flinterdun geconcentreerd zet hij stapje voor stapje armen wijd gespreid blik gericht op de toekomst die zienderogen wordt geschilderd met grote kwasten voor het hemels blauw dat dik wordt opgezet hier en daar een verdwaalde wolk tot penselen het doek detailleren contouren verfijnen al dat denkbaar…

De declaraties van partijen gekozen door ons, rijzen de pan uit. Maar moeten we met de hond in de pot, niet reizen met ei schrijven? Want die zorgen tenslotte voor die absurde regeltjes. En wij maar beknibbelen!…

Verdwaald raken tussen alfa en omega een rechtlijnigheid vermoeden daar waar het heelal bol gaat staan Glaasje jenever gevuld voorbij de rand op de toog verwacht een vaste hand doet de spanning van onzekerheid ontstaan Hier gaat alles verloren, vervluchtigt in damp, slaat neer tot druppels aan de het plafond hoog en blauw Er…

Geur van mensen nat geworden in de regen de bus rijdt van hot naar haar Iemand komt een ander tegen glimlacht tot zij ook opengaat Het gebeurt haast gelijkertijd Er wordt geen woord gezegd alleen nog maar gekeken een moment vasthouden dat nu om geen antwoord vraagt…

Het vat, waarin vuur en stoom samenzongen, gaf vorstenpaleis, huis of herdersstal het zoetgeurende, eenstemmige geschal van theedampen, die elkaar verdrongen, dan verijlden tot kalme nevelwrongen, vloeiend meedeinden met dansers op het bal, rondzweefden in een ruig kozakkendal, als lammetjes over het steppengras sprongen. De ketel voor de…

Het drijvende paleis verlaat de haven, omringd door ogen vol bewondering. Die vorst der zeevaart bromt met voldoening, trots op zijn onovertroffen gaven, dreigt de stoomboot America te schaven, hort en brult onder grote verschrikking, kruipt toch kundig verder, voorkomt een botsing. Heerlijk over de wijde deining draven! De Titanic oogst…

Van de tenen tot aan fontanel platvloers beginnen als je staat als je ligt kantelen waarheden geloof, veiligheid en zekerheid In het zoeken ligt eenheid raspelig als schaafsel besloten Elke naam valt in letters uiteen van tere schaamte tot harder been Op het zand liggen de borstbeenderen van zeekatten, die zo intelligent waren er…

Al vliegend naar Parijs zingt Ans het hoogste lied. D'r vliegtuig zakt subiet. Nu raakt ze van de wijs. Per valscherm moet ze springen. Ze is bijzonder bang en vals klinkt haar gezang. Steeds lager gaat ze zingen. De val doet haar ontstemmen. Ze landt een poosje later op diep en ijskoud water. 't Is pech: ze kan niet zwammen. Zo eindigt…

Ze zit in bus 106 de stad trekt bleek aan haar schouder op de weilanden ligt groen kinderen fietsen in de wind huizen spartelen aan de grond onder de rivieren geen polders maar bossen zomers de Sonse duinen ze kan er niet genoeg van krijgen het land zó uit de zee geschept! --------------------------- uit: 'Glazen jas', 2007.…

de nachtvorst hangt wazig wit over de weiden het vee staat nog op stal het oogt er kil wat ganzen duiden er de ruimte de lage winterochtendzon flikkert bomenschaduw op mijn bril Noord Hollands uitzicht staat niet op mijn kaartje als bonus toegevoegd roert het me stil de conducteur meldt dat de trein rijdt tot Den Helder hij…

Vreugdedans (Deel V in een serie van 5) Door een snelle ontwikkeling In de tweede helft van de 19de eeuw Na een unieke oorsprong Gebouwd met luister In uitzonderlijke Glans ----- Bovendeurs van de sacristie Mooi beeld van de Wederopstanding Fraai geel-koperen hangers Sieren evasief De zijbeuken. Vreugde Dans ----- Twee…

(Voor Lisa, Mara en Ivora) Prachtige huizen in een Glooiend landschap Oneindig Heuvels. Dom. 't Gewelf strakblauw Zonnebloemen Bootjes Vrolijk vliegende vlinders Zoals dat hoort Levendig De dagen prijzen jullie Nieuwelingen Deze eeuw Verwachtingsvol in jaren Gedijde tijd In toekomst...! Verona/Florence - Toscane; 2011…

(Deel III in een serie van 5) Gekerfde lijnen Figuren op rotsen Ingesneden en -gekleurd, goed Uitgebeeld Het leven. Cultuur Religieus karakter Jagen voor eten Overleef Steen en bot Als materiaal Dat de buit binnenhaalt Millennia na- dien leven Wij als zij + + + + + + + Uit houten planken Van leien dak voorzien Stijl…

(deel II in een serie van vijf) Kerk van de Verlosser op het bloed Kleurrijke koepels met één Van goud. Majestueuze Blikkering in warme zon aan blauw Gewelf Kerk van de Verlosser op het Bloed. Aan Petersburgse Grachten is het doorgaans goed toeven Jezelf In verloren lijn laten Opgaan in tsaristische Sferen van verloren tijd…

In de Wilde Kaiser, Tirol: Bergen als spitse kathedralen en in de dorpse dalen fallische kerktorens beide zich richtend op de hoge hemel God erend en groetend en daartussen op smalle en brede paden de wandelende mens: Grüss Gott!…

(deel I in een serie van vijf) Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998) Op het dak loopt een vogel Een struik kijkt naar samen met Vele sponningen ingebreide Ramen De Rock uitgehouwen De Church in Helsinki Gestapelde lijnen Evenwichtig in disbalans Glas, hout, koper en Steen in een gewijde Intimiteit van jaren Die waren, zijn en…

opnieuw een toren, een fort, het baksteen het grootse uitzicht op eeuwen her vandaag gevangen in broeierige cellen van brand, broedertwist en haat trek mij langs de oorlog, hoeder trek mij langs het strijdend vuig trek mij langs vergeten historie til mij tot je trans en schrei! schrei om de mensen wiens haat jóu deerde schrei het fjord…

Tikkend tegen hoge bomen vallen druppels van smaragd als witte parels op haar bruidskleed in verlangen naar beneden alles duurt zolang het duurt hier water golft over stenen zijn de wasvrouwen op weg naar de rivier een tijd gewacht totdat de gamelan verstierf tot het stopte met de regen Hier zijn kinderen nog kinderen ze gaan jalan jalan…

Een paaltje, beschilderd met aardbeienglans, zendt over het bospad zijn lokkend woord: "Ziet de wandelaar mij? Stapt hij haastig voort? De Chaamse jeugdherberg aanschouwt hem thans!" Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort: klein spijsgenot spreekt…

Liggend op een strand in 't verre Zeeland... door alleen te observeren héél véél ineens te leren... een verkeerde zwembroek een té strakke lendendoek een té groot lijf in een té kleine bikini maar alléz in 2011, wie nié... een life guard met een verkeerde zonnebril maar géén reactie bij een gil... een kouwe appeltaart een té…

Dit is hun picknickplek. Wij zijn met velen maar zij met meer. Onze chauffeur, de kok en de reisleidster zwaaien verwoed met stokken. Allengs stokt elke hap in onze kelen. Een baviaan belaagt me onverschrokken, maar ik wil toch mijn brood niet met hem delen. Dat wil hij ook niet; liever alles stelen. De evolutie wordt opnieuw voltrokken…

ik kijk naar een roerloos schaap in een lege polder en naar een trein die in de verte richting Jorwerd zoeft ontwaar een verglijdend beeld vol ongekende ruimte nog ongeschonden in tijdloos verzonken groen…

KLM stopt in zijn jet nu ook al afgewerkt frituurvet vliegen wordt een eitje o nee dat natuurlijk niet, neen vliegen wordt nu een wind-zakje onvervalste friet!…

(Sterrennacht) Jouw lippen voelen als Satijn; fluweelzacht Bloed giert door mijn a'dren Blij als ik jou zie Lente, zomer, herfst en winter Jouw liefde warm Sterrennacht Jouw lijf voelt als zijde rups. Natuurgetrouw en zacht als eeuwige Voor altijd balans Voorjaar, najaar en hoogseizoen Laat mij van jouw (Kom bij mij!) Liefde proeven…

in oneindige verte vol pasta en wijn bemin ik zonder einde in het licht van vergeten zielen in het huis van heimwee naar ooit ben ik thuis als ik kijk in de verte in een droom waarin ik jou liefheb en oneindig bemin…