Netgedichten over sport

Door de polder racet een fiets met zo’n grote snelheid dat het publiek goed zijn best moet doen om de renner te herkennen. - Ja, vooral hij maakt de koers! – Er worden namen genoemd: Wiersema, Blekemolen, Van Nek. De coureur – kromgebogen over zijn stuur tegen de wind – blijft een vraagteken achter een korte zin: de kopgroep ontsnapt…

superactief een balletje trappen gepassioneerd praat hij erover de geestdrift klinkt door in zijn stem zijn voeten praten mee hollend naar huis uit school snel naar de WC broodtrommel open ruime kap gesneden van het nog warme wittebrood dik beboterd bal onder de arm half zes thuis nauwelijks meer gehoord twee vriendjes haasten zich evenzeer…

Agressie ingedamd in vier en zestig velden vier torens weldoortimmerd, bruut twee houten helden zorgzaam ingepaald door 't voetvolk der pionnen (dat de rekening betaalt).…

mijn genen zijn doorspekt met voetbal het enige dat de wetenschap overhoudt is een stuk leer met Adidas de bal is rond een open deur ingetrapt als kleine jongen met rubber Rumabal gegeven door grote broer eindeloos trappen tegen kaal stuk muur van anderhalve meter breed naast golvend spiegelraam waarachter soms het gezicht van pa verschijnt…

Is gooien met wat pijltjes, net als dammen, een spelletje of toch een echte sport? Nu doe ik iemand vreselijk te kort. Natuurlijk is het sport, ik moet niet zwammen! Na zeven biertjes, baco’s, glaasjes port zal menig voetbalspeler snel verlammen of blind de bal het eigen doel in rammen, terwijl de darter dan juist beter wordt. Hij is de…

het kwam gestrekt, met been vooruit verstak mijn scheenbeschermer links het bleef doodstil, er kwam niks uit; de achtertrap was minstens slinks te noemen; hypocriet, ver onderbaks ik bleef mijn kalme zelf, sereen als uitgestreken laken strak ik dacht me naast het veld alleen met hém een loden baar dan krak nog steeds geen fluit, niet…

Honkbal is mijn favoriete sport. Jarenlang was ik korte stop. Als slagman kwam ik iets tekort, mijn verreveldwerk was een flop. We kregen eens een nieuwe trainer, werkte met Amerikaans talent. Van oorsprong was hij een Wener, beslist een heel geschikte vent. Aan het einde van mijn loopbaan, zeg maar in mijn honkbalherfst, keek hij me zeer…

het ijs zingt weer zijn koude lied en kraakt tegen de kanten doorzichtig zwart kruist strakkend blauw uithalend zijn de klanken wind bijt vorst in het gezicht ruggen zijn gebogen mutsen licht berijpt ijzers krassen verderlicht plezier glimt in de ogen bewegen wolkt zijn adem uit in het ritme van bedachtzaam glijden ze zien…

Het stadion is dag en nacht geopend. De voetbalfanatiekeling kan echt er vierentwintig uur per dag terecht. De voetbalshow, die plaatsvindt, is doorlopend. Aan leegstand wordt nu geenszins meer geleden. Het is een continubedrijf geworden. Gedreven spelers meldden zich in horden en zijn in voetbalploegendienst getreden. Ze hebben zich in…

zijn korte levenslang krom gevochten voor een plek kuierlatten afgestaan hij...wint! rollend lachen: ik heb nu alles rechtgezet…

Hellend, hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, zwaartevrees heel even gewichtloos zweven dan is het hoogtepunt geweest Sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren scherend langs `t korte groen; aanstootgevende oude knarren Buitelen, duikelen over de lijn van dagen gapen vol verbazing trager, trager bijna stil en dan…

het koningsnummer is de 100 meter hard zoefzoef zo voorbij…

het inlopen voor de Vierdaagse bestaat grotendeels uit het gaan staan het halen van een pen het gaan zitten aan tafel het gaan staan het harder zetten van de versterker de CDspeler heeft Mozart ingeslikt het gaan zitten het nemen van een slok koffie het gaan staan om naar de WC te gaan het gaan zitten gaan staan gaan zitten het nemen van…

de scheidsrechter fluit spreekt met stemverheffing wijst gedecideerd naar de kleedkamer: eruit! even kijk ik naar het overdreven streng gezicht met de strakke mond dan sjok ik in de richting die me wordt gewezen: eruit! in de kleedkamer schop ik de schoenen uit ga in de hoek zitten handen gevouwen achter mijn hoofd: eruit! met een…

het hoogtepunt in de Griekse arena is de honderd meter mannen hard volgepakte tribunes zien op schermen wat er in het echt gebeurt officials gepakt en gestropdast controleren of de atleten aan alle eisen voldoen (twee benen neus aan de voorkant genummerd en voorzien van schoeisel) de lopers bereiden zich grondig voor op de harde baan en…

het koningsnummer in Athene is de honderd meter hardlopen of moet het toch het honderd meter hardlopen zijn Gatlin wint en gaat compleet uit zijn dak weet niet meer waar hij is dwaalt verdwaasd rond gekleed in sterren en strepen en krans de commentator ziet een ander winnend over de streep gaan hij herstelt zijn fout keurig bejubelt ook…

ik heb hem gezien de man met de hamer vormloos van gedaante onherkenbaar gezicht ik heb hem gehoord de man met de hamer zijn sluipende treden voortdurend aanwezig ik heb hem gevoeld de man met de hamer blauwgeplekt beursgeslagen mijn hoofd muurvast klem ik heb hem geproefd de man met de hamer de smaak van lauw water zoute drop…

Zijn naam en zijn kleuren zijn vergeeld. De geschiedenis is een boek van woorden en herinneringen die blijven maar niet meer winnen waar hij kijkt en weet dat de bergen zijn bergen waren en zijn naam een echo was die altijd terugkwam tot hij moest stoppen waar hij nu naar zijn glorie kijkt en ziet dat niemand meer…

Het dal kijkt hem vragend aan want de finish zwijgt. Afstappen is een woord gekleurd met de tijdloze schaamte die doet vluchten naar een uitgang waar niets meer wacht. Doorgaan is geloven en lijden want de zon brandt elke schaduw op de tijd die overblijft. En de top is een vloek die niet rust voor hem,…

je rood is bloot en zeer verleidelijk het vangt mijn oog terwijl mijn hand je snel zou willen werpen je nodigt uit tot dribbel met een korte stuit in het rollen wil je mij graag dollen ik schop je niet het zachte van je huid vraagt meegaande streling stilstand is voor allebei een toeslaande verveling je bent geschapen om met mij…

Een zomerdag. In het koele huis aan de radio gekluisterd meng ik me onweerstaanbaar in de eindsprint. Met een machtige jump gooi ik mijn stalen ros naar voor pak de rit en ook de maillot jaune voor Van Steenbergen en Van Looy. Op het schavotje de kusjuffrouwen aan mijn zij ik word er zowaar verlegen bij. Natuurlijk is niet alleen de…

Ik stap naar voren en jij je draait je weg van mij zet je heup in mijn zijde zakt iets door je knieën Even zijn we met zijn drieën De man die stond, de vrouw die een man gooide Hij ligt nu op de grond heeft zijn nek gebroken trilt nog wat na op de mat Jij biedt een hand aan trekt mij omhoog, buigt en ik neig mijn hoofd Jij doet een…

Ineens weer acht op de achterbank van een beige citroen Lavendelvelden tot de horizon in geurend blauw-paars Groen is schaars zinderend de zon fietsend de helden De finishlijn wacht lelieblank…

Kijk eens naar zijn volgelingen Overal hoor je ze zingen Na of voor of tijdens ’t eten In elk huis hoor je die kreten Nooit is het zo stil op straat Gans het land zit nu paraat Vlaggen wapperen met franje Overal zie je oranje Euro- Wereldkampioen? Trouw juicht steeds het legioen Bij de start van het seizoen Altijd voor òns elftal: Leve…

(voetbal is oorlog) een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord ze springen over sloten en ze kaatsen de westerlingen zien zij als melaatsen ze hebben Bonifacius vermoord de raarste namen geven zij aan plaatsen (tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort) ze lopen over straten op hun schaatsen en erger nog: ze planten zich ook voort o…

Een wit gekalkte lijn scheiding tussen juichen en een uitgesproken vloek tussen waarmaken van een droom en een stukgelezen jongensboek tussen het opveren van de menigte en honend surround boe geroep Een wit gekalkte lijn schepper van de overwinning of van het onzichtbaar verliezer zijn…

Ik was slechts een koning zonder zichtbaar gelaat Een statige landheer met een groothartig streven. In een gitzwart gewaad trok ik moedig ten strijde En vocht ik verbeten voor de roem en mijn leven. Ik overzag het slagveld met een enkele blik Met naast me een toren en een paard van zwart hout En zag hoe mijn mannen de vijand bestormden En mijn…

Weggedragen in het wit zwijgt hij voorgoed want op de bergen heeft hij gewonnen en triomfen gevonden. Maar de pijn in de afdaling naar het einde heeft hem gestopt en laten liggen in een tragedie die begint met zijn lijkwade waar we nu naar kijken en weten dat hij niet meer kijkt en opstaat om weer…

wie zou hem nu willen ontvoeren hij ziet er toch niet uit die vrouw moet wel wanhopig zijn naar haar rol als bruid het is haar niet om geld te doen tenminste dat denk ik er van die Kezman lijkt op iemand zo'n sience fiction man dr. Spock of een van zijn mannen is in Kezman aangeland superieure buitenaardse wezens een bal aan de voet…

ik zie je staan een pittig ding in elegante hunkering om keihard toe te slaan je kijkt de tegenstandster aan, ziet twijfels in bewegen je weet de slagen zo te geven dat ook haar schaduw ze laat gaan je pakt de bal ik zie je strelend knijpen in die hardheid zou je willen bijten, je ogen proeven hem nu al je ranke lijf slaat hoger op…