Alle inzendingen over verdriet

Een moeder bleek zij huilt een beek die striemend stroomt naar het zuinige licht kronkelend en droomt haar gevoel eindigt in oneindigheid van oceanen van in lange tijd verzamelde tranen zon en zee en zand begrenzen de wereld iedereen een kant grenzen van de wereld huilend leegt haar hart Ideologie vervormt denken en verstart…

jouw stem hoeft mij niets meer te zeggen ik hoorde je al jouw blik hoeft me niet te begrijpen dat voelde ik al jouw hand hoeft niet op mijn schouder te rusten hij lag er al jouw lippen hoeven me niet te kussen ik proefde ze al wees er en het is goed…

Het is vaak moeilijk om dingen te moeten veranderen , en om er voor elkaar te zijn. Vaak besef ik dat niet als alle anderen, en deed ik velen met m’n veranderingen pijn. Ik voel een leegte in m’n lijf, het lijkt alsof ik elke dag meer verzwak. Ooit zal ik terug denken, aan de dag dat ik aan dit verhaal schrijf, dat ik er super veel tijd in…

Een leven zwarter dan een kille nacht zonder sterren voor een greintje hoop Uit haar mond kwam nooit een klacht ze liep nooit met haar verdriet te koop Druppels bloed, ze gutsten als tranen als ze ’s nachts in haar lichaam sneed Teneinde zich korte tijd blij te wanen ’t leed kwam weer toen het haar speet Sterven kan droevig zijn ‘t leven…

Verwarrend, denk ik toch Goed of niet Zwart of wit Koud of warm Haat of liefde Maak niet uit Het is een opkomend besluit Die rijpt in mijn geest Misschien in mijn hart het meest De opkomende zon, na een regenachtige dag, dat is wat ik hopen mag.…

Aan wie ik ook maar dacht vandaag was dood, terwijl de landerijen en de steden gestaag langs het beslagen treinraam gleden en het om beurten miezerde en goot. Al menig lief is langer overleden dan dat ze mij verdriet of vreugde bood. Ik reis alleen en mis mijn reisgenoot, met wie ik elke windstreek heb doorsneden. Zo'n dag. Ik deed het niet…

Ik ben alleen gekomen En ik zal ook alleen weer gaan Maar ik hoopte en ik dacht Dat jij langer naast me zou staan De dagen na jouw dood Vervult van tranen, van eenzaamheid Ik word omarmd door dierbare mensen Maar jouw omhelzing ben ik kwijt Ik wil mezelf ook niet verliezen Ik weet dat het leven verder gaat Maar de vraag is hoe ik dat…

Nog snel een tedere aai dan de ommedraai een wanhopige zwaai een brede rug een afscheid een traantje pinken heel stiekem heel vlug kom je ooit bij mij terug? Een arm waaraan een vol gevulde tas de deur zwaait open naar het weten je weet weer waar ik naartoe was een intense welkomstzoen ach je was het even vergeten dat ik enkel boodschappen…

wachtend op iemand die glimlacht naar mij als de zon mijn gezicht verlicht wacht hier niemand gisteren nog hoorde en voelde ik jou dacht en zag ik jou waren wij samen’ in alles wat wij deden nu is dat een schaduw waaraan ik zonder jou alleen nog denken kan terwijl het hart schreeuwt jou weer hebben mogen vertel mij daarom dus…

Hij verwacht niets meer. De gedachte alleen al neemt geen keer. Blauwe vingers van de kou, vuile nagels van het werk. Hij houdt het niet meer uit. Zijn haar hangt in zijn gezicht. Zijn baard is lang en vuil, is voor het scheren gezwicht. Zijn kleren stinken, houdt ze aan zonder te verpinken. Broek is te groot geworden, hij is het eten…

Als je borderline hebt, heb je met stemmingswisselingen te maken. Vaak ben je lief Plots, opeens weer depressief. Er zijn redenen voor, dat het zo is. Borderline een persoonlijkheidsstoornis. Soms gaat het van kwaad tot erger. Het vertrouwen is beschadigd, maar gelukkig zijn er ook stabiele perioden. Donkere wolken zijn er, vaak ook…

Een laag van gruis met beton omrand Niet doorheen te komen met zachte hand Alleen door een flits van intens verlangen Is deze ziel met passie nog te vangen…

IK DRAAG JE ACHTERNAAM Ik draag je achternaam maar kennen doe je me niet ik draag je achternaam maar het is nu eenmaal zo, dat je me nu nooit meer ziet Ik draag je achternaam maar van mij, heb jij geen weet Ik draag je achternaam maar je kent niet mijn pijn, mijn vreugde en wat jouw handelen met me deed Ik draag je achternaam maar…

regen vanmorgen bij het wakker worden kon ik niet bevatten nog wat gisteren de avond mij heeft gebracht als donderslag bij heldere hemel benam jij mij de zomer door onverwachts opeens van mij weg te gaan terwijl ik geven wil wat en wie ik ben is het nooit genoeg of zal het kunnen zijn om met mij te blijven pijpenstelen nu nat…

Wanneer, in 't moordend licht, te midden der woestijnen, De moede karavaan van wrede dorst versmacht, Ontschuilt ze, in 't zand gehukt, 't alzengend zonneschijnen, En beidt, in lome slaap, de koele wind der nacht. Maar dan, met d'eerste ster, herrijst ze en staat reisvaardig: De lendenen omgord, de kemelen belaên... Alleen één schaamle…

Als het zijn weer breekt En de pijn meer dan schrijnend is Dan is het samen willen zijn Meer dan voelen En het stappen in het nu Zwaarder dan lood Tot het voelen Van naast elkaar gaan De kracht geeft, het sterk te staan -…

Nog nooit zoveel pijn gehad nog steeds niet de goede aandacht moeilijk is het om goed te luisteren wat de pijn mij heeft gebracht Afschuiven van bevindingen naar een derde of vierde persoon of je komt op een wachtlijst huilbuien zijn bij mij heel gewoon Makkelijk gezegd, slik maar een pil dat haalt de oorzaak niet weg bij mij ben dan in…

Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt, Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt - Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! - Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt, Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe. Weer kruipt en knaagt mijn welbekende wee, Weer…

Het is nu tijd dat ik moet gaan Jullie alleen moet laten staan. Ik heb met jullie gestreden. Ik heb met jullie geleden. Nee, 't is geen afscheid dat ons hiertoe nu leid. Weet, ik blijf in jullie leven. Om met jullie geluk te delen. Huil niet, want ik ben niet ver. Geloof me, ik zit hier op een ster. Geloof me, ik bewaak jullie leven…

ik heb de nacht gestolen toen het duister mij wou verbergen in de stilte mijn ogen wijd opengesperd heb ik gekeken naar jou, mijn achtergebleven vertwijfeld schaduwlief de echo van je roep vervalst in beweging van afstand ik kan niet terugstappen naar waar jij dwaalt mijn hand vasthouden wil je niet -…

ik wil niet meer. ik heb genoeg gezien gehoord geluisterd ik heb genoeg pijn gehad genoeg gevoeld genoeg liefde gehad maar ik ben nu alleen. ik heb niemand die me begrijpt die mijn pijn en gevoelens begrijpt. ik wil niet meer ik zijn ik wil niet meer jaloers zijn niet meer verdrietig niet meer boos bang depressief zijn weet je…

Deze winter ben ik geknot Ik zette 't bij mes en schaar op een gillen Deze winter heeft men mij -bot- van tak en twijg ontdaan ontbloot sta ik nu aan de zoom van wei en sloot te rillen.…

Herinnering In het leven heb ik veel te vroeg prachtige mensen moeten verliezen. Vaak denk ik hoe mooi het was met ze. Stil en oprecht, laat ik hen in mijn gedachte voorbij komen. Het leven, vaak zo mooi, maar soms heerst er verdriet. Één ding is zeker, deze mensen, hebben een plekje in je hart veroverd. De pijn van het gemis gaat niet…

ik zou een dag Jeruzalem maar ik ging meteen weer vort de klaagmuur was me veel te laag en veel te kort…

De zon aanbidden wij als ooit: de oude Egyptenaren? Het was..... een van hun Goden zelfs hun Opperwezen Dat kun je in oude geschriften lezen op muren & in vazen Het zal u dan ook niet hoeven verbazen.... dat de zon op decemberdagen wordt gesmeekt terug te keren naar onze keerkring Blijf zelf niet hangen -in deze zon-arme…

Bloem sonnet Als verwoorden verbloemen van verdriet en verlangen gevoelens van verlies dichten betekent, rangschikken en verlichten rijmende ritmes dit in een somber lied. Als woorden voor ons bloemen zijn die niet bestaand toch zijn geplukt waarbij hun ziel is weg gerukt, dan zal ik knielen bij jouw schrijn. Als alleen bloemen kunnen…

Tranen stromen uit mijn ogen Het sloeg een gat in de grond. de tranen die ik heb geweend... De tranen vielen eerst in mijn hart en belandden uiteindelijk op de grond. Het huilen was zo heftig dat de tranen met een enorme kracht vanuit mijn hart op de grond vielen en een gat in de grond sloegen. *) Sokopsalm oftewel Surinaamse negro spiritual…

Ineens voorbij Je stond in het leven als een gelukkig persoon, Veel plannen had je. ineens was het voorbij. Wij moeten hier nu verder zonder jou. Een ding moet je weten wij hielden van jou. Herinneringen blijven in ons hart. Je gunde ons mooie en lieve momenten. Dankbaar nemen we afscheid van jou. Waar we ook zijn, je hebt een plekje…

men moet zijn verdriet kunnen delen hoe moeilijk het is om erover te spreken of het soms een ander hart kan breken toch zal gedeelde smart vlugger helen een luisterend oor kan wonden strelen of de scherpste kanten zacht afbreken men moet zijn verdriet kunnen delen hoe moeilijk het is om erover te spreken toch is er angst dat je geklaag…

Om m'n kluis Windgesuis... Onder 't open raam, Bladgeril; - Preev'lend stil Als een beê..., uw naam. Ginder hoog Bloemenboog... Op m'n peluw licht, - Bleke lijn, - Weemoed-schijn Van het maangezicht. 'k Ture weer Ied're keer Naar die zilv'ren stoet;... Want ik weet Liefdeleed Dat me bidden doet... Wat…