7586 resultaten.
Eenzaam verbonden
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.237 Vrij of vrijblijvend is soms 't beamen
van eenzame verbondenheid
Eenzaamheid omhelst ons beiden
beiden, in verlaten staat
samen of alleen te scheiden
is waar die vraag ons achterlaat
Eenzaamheid omhelst ons zoeken
naar wat ons nog verbinden zou
en vanuit zo vele hoeken
vindt mijn eenzaamheid die van jou...…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.662 het licht
dat jij ving
jouw gezicht
mijn redding
gesloten,dicht
een eenling
geen enkel gedicht
spreekt tot verbeelding
vol woorden en zo leeg
maar wat je verborg in je lach
en altijd verzweeg
was de kracht
van het enige wat ik kreeg,
jouw gedag.…
Herfst(d)achtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Nu de wereld toch is afgestript
van ondergang tot ondergang
begrijp ik noch de waarheid
en de leugen noch waarom
oude slaap het gepelde
mimosablaadje mijn vinger
kan verdragen en violen
werken op het verbeelde
zo droomt het geen buiten
daar stript nazomer even nog…
ruimte, leegte vullend
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.054 ruimte, leegte vullend
als het landschap
van je verbeelding
ruimte, geruisloos aanwezig
tikt het voort
in de vriendschap
ruimte, plotseling verstikt
gevoelloos gevuld
belemmert de groei
ruimte, meer ruimte
voor en met elkaar
de liefde blijft immers…
stok achter de deur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 ik ben een manke vogel
die alleen in dromen vliegt
met armen van verbeelding
gebundelde kracht in borst
weer wakker stort ik neer
in het matras geklitte veren
doelloos gefladder lucht protest
de dag verstrikt in prikkeldraad…
ci
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
660 Vannacht een droom
een ruimte met geluid
dreigend vanuit het niets
je geboorte in licht
oneindig is alles om je heen
verbeelding is een droom
maar wel alleen
vannacht
een droom
zonder eind
stopt nooit
maar wel alleen
vannacht
droom
eind…
paraplu
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
497 zo dachten wij verbeelding
in het zwerven en het spreken
van raven
het hoofd dat alles voelt
door steenslag, tot
beneden
of op de vlucht
ik trof hem in een zwarte jas
zijn taal gelijk
dacht ik weer zo'n man
niet alles is hemelhoog
zo dacht hij regen
zonder woord…
Laag voor laag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Gedachten en daden
Die in mijn ziel
Met gevoel zich mengen
Tot hem, de mens
Die ik ben hier en nu,
Woorden die wellen
Tot regels die mijzelf
Verbeelden in taal
Die laag voor laag
De diepte in gaat,
Net zo lang tot ik hem
Die ik genoemd wordt
Gevonden heb, terugveroverd
Op de geschiedenis die er
Met mijzelf was vandoorgegaan…
tussen droom en daad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 op het blinde linnen
werd de lucht donker van
zwart glanzende vogels
hun luidruchtig ruziënd
gekwetter stopte abrupt
toen de wind veranderde
in een zandstorm die
het stof de lucht
in slingerde
de volgende dag zou
hij het doek spannen
en het onbenoembare
verbeelden…
omkijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 zelfs aan de achterkant
van de zon
waar plaatsen zijn
die onbereikbaar lijken
schijnt altijd nog
die hoopvolle verbeelding,
een kanariegele gloed rond
avondrode vormen
“het is niet anders” zeg je
en dat is ook zo
dus leg ik alle tranen uit mijn hart
in jouw gesterkte handen…
terpentijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 de kunst draagt
stut gipst bouwt
boetseert ver daarbuiten
een andere tijd
ze kerft tekens in
het landschap buiten
haar oevers stelt ze
leken op de proef
kunsten ploeteren en
politoeren de verbeelding
van de de zin van een
terpentijn bestaan…
gelukkig eenzaam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 zij
waren
samen
eenzaam
gelukkig
met elkaar
want alleen
is zo alleen
ook voor een
eenzaam paar…
Rode reus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ik ben eenzaam
eenzaam ten twee saam
samen vliegen bekwaam
Samen vliegen
naar zo’n zon
magistrale zon
defect kanon
voorhoofd winterzon
Vlieg en vlieg rond
cirkels draai me om
eenzaam stille afscheidszon
eenzaam twee saam als het ooit kon…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…
Rode schoentjes
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.897 Vroeger dansten
rode schoentjes
de hele wereld rond
nu walst een rode rok
de hele kamer door
op de wals der verliefden
niet te stuiten
laat zij zich meevoeren
in melancholie en blijdschap
volledig dronken gedraaid
geeft zij zich over
aan de kracht van de verbeelding…
Het waait weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 het waait weer
in mijn hoofd
woorden golven
door elkaar heen
sterk van buiten
broos van binnen
water zout of zoet
waar haal ik de moed
emoties die komen
zorgen die gaan
in schaduwen verbeelding
droom ik vrijheid…
lege stoel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
872 kijk daar, verder op
zei ik
daar gaat je broer
fietst met kleinkind
achterop;
nog zo stoer
in de terrasstoel,
naast mij,
met een leegte
van verbeelde
aanwezigheid,
spreekt zij geen woord
ik roep naar de overkant
hee Jan,...zie ons hier
hij ziet mij niet
sinds jij niet meer
bij mij hoort…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
VISIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
794 Ze zijn verbeelding
van de onzichtbare god,
beetje waan zinnig.
Hallucinaties
van goddelijk verlangen
naar hoogste geluk.
Naar de geliefden,
het eeuwige ontmoeten
en het samen zijn.
Het einde van ellende,
van lijden en van sterven.…
kroeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 swingende zichzelf verzen
leerende troubadoer
snoer de cynische critici
de mond
symbolische werelden
nemen het woord
dans brandend door
verhalen en verbeelding
smelt
doof het licht niet
eerder dan vogels
zingen in het ochtend licht…
Zonnehoedjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
532 Die als eersten
De grenzen aan
Mijn groei verbeeldden,
Jullie kleuren wilde
Ik vasthouden tot in
De eeuwigheid -
Geen najaar nog dat ze
Mee kon nemen tot achter
De horizon -
Toen ik mijn
Eigen ik los moest
Laten en het diepste
Donker van mijn leven begon
Niebert, najaar 2007…
Wat niet gebeuren zal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Probeer de waarheid
Te achterhalen, die me
In flarden en kronkels
Omzeilen wil, wat niet
Gebeuren zal - zout leg
Ik op staarten van hazen
Die er met de waarheid
Vandoor gaan; en op slakken,
De meeste dan hiervan,
Want op alle slakken tegelijk
Gaat me wel wat ver -
Een mens moet zich niets verbeelden…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
De eenzame oude man
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 Er biggelt een traan over zijn wang,
een eenzame traan net als die eenzame man,
die zijn achterkleinzoon niet meer zien mag,
hoe droevig is dat dan?
Wat doen we onszelf in al het egoïsme aan
en wat doen we aan die eenzame oude man?…
Ooit...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.304 Was eenzaamheid zo groot
Dat verlangen naar echte liefde
Dit juist groter maakte
Ooit..
Was eenzaamheid zo groot
Dat ik niet durfde te denken
Aan wat ik eigenlijk zou willen
Ooit..
Was eenzaamheid zo groot
Dat geven en nemen
Ongeëvenaard waren
Ooit..
Was eenzaamheid zo groot
Dat doordat ik zoveel gaf
Ik m’n eigen hart brak……
Langzaam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 kruipt
de Stena-line
langs de horizon
terwijl de zon
afscheid neemt
van de dag
door de zee te kussen
een eenzame minnaar
loopt langs de vloedlijn
wiens voeten omarmd
worden door de zee
al is 't voor heel even…
Weer dronken
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
2.312 Ze zag verbeelding aan
voor feit -
dacht dat hij vuil
geworden was
en liet hem op de
vloer alleen
Afgewend van hem
wist ze
dat huismijt langs
zijn oren kroop
en plinten polsen
open schaafden
Voor dood
lag hij
in haar toilet
Ze hoorde niets
ze hoopte niets
…
maar stilletjes
toch dat hij stierf…
Plons
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.170 Ik heb mijn tuin besteend
schommels klimtouwen
draaimolens en wipwappen geplaatst
kinderen zwermen binnen
twaalf uur verzamelen
ouders voor`t tuinhek
genieten mijn speelse tuin
ze zijn knettergek
ik heb mijn tuin verbeeld
bespeeld
en
koud versteend verzonnen.…
Niet altijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
635 Nadat ie in de
porseleinkast
had gezeten
er een poosje
had gesnoefd
dacht ’t beest,
ik weet zeker,
da’ k me iets
verbeeld,
iets wat niet hoeft,
verschoof voorzichtig
heen en weer
en zo komt dat
deze keer
eerlijk waar,
alles heel bleef,
gelukkig maar.…
Later
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.306 Later is opeens geworden
Nu
Toekomst
Zonder aanloop
Dromen en idealen
Verwezenlijkt of nog niet
Later zo dichtbij
Bij mij
De tijd onopgemerkt voorbij
Geleidelijk
Geen grootse gebaren maar
Leven wat geen spoor achterlaat
Maar bestaat
Alleen in de verbeelding en vergaat
Nu
Alles is eengeworden met de dagen die zijn voorbijgegaan…