1811 resultaten.
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
In vluchtig schoonschrift
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
616 ik zweef en weef
gedachten uit het grijs
van as en in mijn hersenen
verschijnen de verrassingen
jij was er al
toen ik je droomde
kwam naar mij
als schuchtere realiteit
uit stof van jaren
binnenvetten in vluchtig
schoonschrift op papier
een aangeschoten dier
met bloed beschreven
uit een vorig leven
jouw liefde reisde
al vooruit…
herfst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 Mij zegt dat gene moer
ik zie wel regen en wind
meer rimpels in de singel
dan strikt noodzakelijk
en wat meer grijs in de
lucht dan gebruikelijk
maar somber is dat niet
herfst is niets.…
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
Afscheid
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
811 het laatste radeloze licht
verzinkt in een brandende schemer
het grijs te moe
een opgemaakte opalen glimlach
uitdrukkingsloze ogen
sponzige wolken in rukwinden verdriet
je voelt weinig tijdens
de vloedgolf van omhelzingen
je doorstaat het gewoon
straks wend je je wel
tot een huilende maan…
Onverhoopt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
536 eertijds schreef ik je nog brieven
aan jouw lippen hangend
van verlangen
glipte onvrede onverhoopt
ons leven binnen
sporen nalatend
kleurde al snel alle dagen grijs
werden blikken al gauw
bliksemschichten
sijpelde wat eens liefde was
dralend in een zee van kilte
en vergetelheid…
Dick Swaab
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
816 In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab
De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’
Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn
‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap
Bij óns thuis werd het eventjes heel stil
De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Grijs!
Manifesteert ruis door gefluister.
Gesloten!
Vangen mijn ogen verlichting.
Het licht!
De boventoon van verrijking.
Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht
zijn dromen zijn toch allemaal lucht.…
februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik kijk door mijn raam
dubbelglas in een vierhoek
daarachter een kwart van steen
en buren met een eigen boek
de rest is grijs als de winter
met kale takken als decor
mijn blik is flinterdun vernauwd
een vangnet waar ik me niet aan stoor
met een haast afgebakend gevoel
dat traagheid boekt en het heden vertrouwt…
Gedachten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
610 Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht
zijn dromen zijn toch allemaal lucht.…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
lichtval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 onthoud het haalbare
op korte termijn
weerschijn is altijd droog
verte geen afstand
lijfelijk afwezig is kenbaar
als grafische weergave
in dat niemandsland leunt
de dag tegen het laatste licht
zodanig dat elk gebied
meer vaag lijkt dan grijs
duister is niet voelbaar
de val komt voor de hoogte…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Dit aquarel in alle tonen grijs
Lijkt wel allegorisch voor deze laatste eeuw
Vooraleer ’t millennium zich sluit,
Berouwvol om ’t vele leed
Dat deze laatste honderd jaar
De mensen drukte.
Toch verzacht het grijs der lage wolken
De rimpeling op ’t water laat op ’t strand
een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.…
de toekomst was van edelsteen
netgedicht
3.7 met 295 stemmen
46.206 jij bent niet hier
vanbinnen niets meer
een omhulsel ben ik slechts
een krot
voor afbraak in de steek gelaten
leeggehaald tot op het bot
lamgeslagen, zwaar gehavend
voelt mijn hart, mijn lichaam aan
wankel zoek ik naar een houvast
struikelend over kruiend ijs
maar de toekomst ligt in duister
voor mijn ogen doemt het grijs
waar is onze…
Vakantieverlangen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.331 Het Noorden krijst in het grijs
met draaiende polen,
Het Zuiden galmt het paradijs
en zet me op hete kolen,
De zon-zee-strand-gigant
bedwelmt ons met mooie oorden,
Laat ons los op menig vreemd land
met paleizen en glooiende togen,
Maar wie rust nastreeft
kan gemakkelijk zonder
het spenderen
van een godsvermogen,
Desondanks is het wonder…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Net nog geen winter, net iets te
Grijs wentelt de wereld zich op weg voor
Zijn winterse reis.…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Net nog geen winter, net iets te grijs;
wentelt de wereld zich op weg voor zijn winterse reis.…
Grauw Gaza
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
588 Grijs aangrauwend ontwaakt de dag
die druipend opstaat uit de nacht
het huis ademt nog de kilte
van het duister en de stilte
die ik dromend voorbij gaan zag
met hun ziel verlammende kracht
die mij ‘n ogenblik verziltte
en mijn levenslust verviltte
grijs en grauw verloopt het etmaal
druilerig zonder zonnestraal
huizen huilen langs…
de dame is
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.580 alleenstaande
zuid-molukse
met gierende hormonen
één motorfiets
zeven zonen
ze boert goed
te zeewolde
elke maandagavond
krijt zij haar permanente keu
ze gaat voor
tien over rood
in plusfour kostuum
stemmig grijs
in Sociëteit De Witte
zonder overdrijven
zij is bedreven
in het drijven
van ballen…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Winter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de luwte van Oktobers' dagen
schaduwt zij een onbeminde vreemdeling
vlak hellend grijs boven de stad
een tal van achterlichten blikt op
al wat vergeten is of verlaten,
grijze kragen, sleetse dagen
Berlijn volop
onbekend is onbemind
in het kielzog van reclame
en de wind?
de wind waait voorop...…
dromendans
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.574 mag ik een traan aanschouwen
in geborgenheid
waar dromend verlangen
verscholen lag
gehuild in sombere tijden
verloor liefde haar glans
duistere nachten heersten
onze dromendans
waar grijs en kleur
dansen door elkaar
dromen weer herleven
in tranen
die ik bewaar…
Vuilniszakken
gedicht
3.8 met 173 stemmen
23.876 Zoals ze daar 's morgens
op de stoep tegen elkaar
aan geleund warmte zoekend
in hun plastic jassen
staan te wachten, grijs,
vormloos, vol afgedankt
leven, tegelijk broos
en weerloos. Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus.
---------------------------
Uit: 'Echo van een echo', 1990.…