7912 resultaten.
Lichtval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
396 Dit moment
Probeer ik
Vast te houden -
Toekomstig herinneren
Dat zich nestelt
In mijn hersenschors
En de emotie
Die me later pas
Overvalt als ik
De lichtval zie
Over deze dag…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Daar sta jij bij zonsondergang in silhouet.
Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever…
ruimdenkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 als ik toch
had geweten
dat je een gekleurd
oog had
jij mij als persoon niet
op waarde zou schatten
als je een halfbloedje zou
willen (bruin velletje)
als was ik een halfje
bruin.
alleen om interessant te
lopen doen
nog donkerder?
om je familie mee te ergeren
je vrienden mee te
imponeren
wat ben je toch bekrompen.
ruimdenkend…
avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
614 de zon
kust
de avond
de avond
bloost...…
Moed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Beginnen is zwaar.
Maar de herfst toont verleiding.
Het blad valt gekleurd.…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen
daardoor de zomer laat vervagen
zijn ganzen voor hun vertrek neergestreken
ze vormen een grauw kleed
mag ik de herfst dan nu om meer kleuren…
herfst in mahonie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 herfst kiest zijn kleuren
van een sober palet
waar een schilder van licht
zich juist tegen verzet
een blauwdruk van herfst
met verlies van het blad
en al wat je ooit
aan geluk hebt gehad
de pijn van de herfst
met de kleur van voorbij
de geur van geweest
en het verval van nabij…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
oefening in poëzie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 geef de tijd een kleur
het avondrood bijvoorbeeld
geef je gevoel een geur
voor mij mag dat lavendel zijn
tracht wat je ziet te omvatten
in aaibare woorden...…
autorit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Forensisch experts gaan zich buigen
over de vormen en kleuren,
ze reconstrueren met stijgende verbazing
een paarse winterjas en bruine ogen,
een spijkerbroek en een gebroken hart.
Maar jij praat en praat en praat en
kijkt naar mijn handen die het stuur vasthouden,
je ziet niet dat ik allang verloren ben.…
Zelfbeeld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
837 Maar geef het tijd en je zal zien,
je bent dan zelf aan't kleuren.…
morgenland
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 mistig morgenland
langzaam kleuren de bomen
bij het ontwaken…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Jouw silhouet straalt bij zonsondergang
gekleurd omwikkeld in oranje satijn.
Mijn getypte zinnen omarmen gedachten
bij jouw hals verstijfde ik door jasmijn.
Regelrecht uit jouw inspirerende hart
betoverd de avondgloed jouw uitstraling.
Jouw silhouet erkent levensecht mijn droom
omdat de klok terug tikt in mijn herinnering.…
Belofte van de schemering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
611 Geen dag of nacht
versmelting
en even geen van beiden
Koestering van rust en inkeer
verstild
laat het zich leiden
Bijna tastbaar in de lucht
verwachting
van een magisch gebeuren
Beloftes van de schemering
pralend
met de mooiste kleuren…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
Een eigen timbre
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
469 ik wist dat jij
gedachten kon
uitpakken tot
veelkleurige
creaties zonder
dat hun woorden
de betekenissen
volledig verloren
onder jouw
handen mengden
zich de kleuren
van stemming
en emotie die in
een eigen timbre
bewogen en samen
lieftallig oogden
het was een
genot om jou
bezig te ervaren
met je lach
als penseel en
schattende…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
Dageraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Morgenvroeg iets later dan gisteren
open jij jouw hart
om in kleur
te bewonderen.…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de kleuren van de herfst
die ingetogen zoveel mooier zijn dan
alle dartel springen in het voorjaar, want
daar is enkel maar belofte, nog geen oogst.…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt
bij het trager zuchten van de wind
zwak zonlicht haar kracht hervindt
waar het lentezicht erachter leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen heerst altijd blijheid
staat in natuurwetten beschreven…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 van onze wangen
die stilletjes de kleur bewaren
van het zachte avondrood.…
oefening in wit
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
599 op een licht vlak
met schaduwvorming
merk je pas
de tinten wit
variatie in wit
zou je zeggen
van crème-kleurig
tot witter dan wit
en alles wat
daar tussen zit…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
910 Uut 'en wolk van goud en vuur
En ik weet nie hoeveul kleuren
Zie 'k de zon heur schiefke beuren.
En umhoog deur 's hemels blauw,
En umleeg ien 't drupke dauw,
Lienks en rechts en wied en zied -
't Is al straolen wâ ge ziet!
Hè! hoe lekker, hoe gezond
Weit het wiendjen ien mien mond!…
Beslagen ruiten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
761 Jouw ogen, weergeven de natuur met kleur,
leren me soms hoe het leven toch kan zijn
je bent lief, behulpzaam, maar wat ik betreur
waarom, kunnen we niet vaker samen zijn?…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…