1229 resultaten.
Superlatieven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
286 dankbaar genietend van je diep menselijke warmte en tederste gebaren, lichaamstaal
schoon wijs man gesierd door je eenvoud en onvoorwaardelijke trouw
grijze massa afgekruid en ook doorspekt met gevatte humor; delicatesse
geborgenheid verschaffend tot ver reikend na de dood
emotionele, schone ziel die bloedt
dat deze perfecte aanvulling nog groeien…
In het licht van hoop...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.081 Hemellicht klaren donkere wolken,
de hoop doet duisternis verbleken,
eenzaamheid zal blijk'lijk vervagen,
miljoenen zielen zoeken het licht,
die donkere paden openstellen,
wegen naar verdraagzaamheid en vrede,
verworven met een beetje menselijkheid,
die uiteindelijk in ieders hart schuilt,
ontwaard in een illusie van wederzijds respect,
dat…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 soms dan ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig…
VROME AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een mantel
met glanzende kleuren
zweeft overal rond
windt zich
telkens om iemand heen
wil haar dragers verrassen
geeft blije gevoelens
om God en beter leven
schept vaak diepe gedachten
over menselijke aard
en het samenwerken
van hemel en aarde
kan soms
huichelende bedekking
voor kwade zin zijn
men onderscheide steeds
oprechtheid en…
Had mijn bodem lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ik aardde diep
in vele generaties
had mijn bodem lief
het weidse land
onder de hoge lucht
stond altijd borg voor rust
nu scheurt de grond
trillen lagen in verzet
fundamenten zijn onthecht
mijn wortels
zijn gespleten
de toekomst is vergeten
het was geen menselijk falen
dat de grond zou dalen
maar een bewust genomen gok
als zij…
Zomerse tinten...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 (de vlinder, ons prachtig symbool voor menselijke verandering)…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Quadragesima
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
602 Tot ons is gekomen
méér dan lentelicht
een menselijke engel
ons te verschonen van
alle nonsens die wij hebben opgebouwd
want hij blijft kind
van een Voorbeeldvader
dat wij verruild hebben voor
iets dat nooit genoegen geeft:
een ijdel kader.…
Lichaamsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 nog is niets
volmaakt
zelfs de schepping
is heel menselijk
en puur aards
in kleine
oneffenheden
legt de maat
haar treden
naar schoonheid
jouw handen
kunnen helen met
warmte en kracht
zodat unieke pracht
zich weer kan delen
geen ongewenste
buitenbeentjes meer
die hun leven
verklarend slijten omdat
anderen steeds kijken…
Ode aan de levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Brandpunt van menselijk willen.
Kern van moeten en van doen.…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Helaas ontbeert ons een medicijn,
tegen dat menselijk venijn.…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
Generiek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
855 Ze hadden gebrainstormd
Ze hadden vergaderd
Ze hadden een plan
Kosten noch baten
Big data beladen
Gaf deze resultaten
Een sterk menselijk ras
Best een mix was
Van met name
Een Afro-Amerikaanse man
En een Oost-Aziatische dame
Het labo vermengde viraal
Het genetisch materiaal
Verbijstering alom
Toen het eerste exemplaar…
Hulp aan illegaliteit strafbaar, dat is een Brug te ver: BONTEBAL
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
417 Denk u zich eens in
het Leger des Heils
de Pauluskerk, Rotterdam
en zovele menslievende helpers
de gevangenis in, achter de tralies
voor menselijke hulp aan illegalen
dat is een Brug te ver
wat een Blunder van Den Haag
het Binnenhof maakt het nu echt te Bont
gelukkig is er een Bontebal, een pragmatisch Christen
een BoegBeeld van humanistische…
Liefde voor twee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
139 En de mensen van toen
dachten net zo, dat
het bijna goddelijk was
Maar van de hoogste lof
moesten de makers afzien
om niet gestraft te worden
door een jaloerse godheid
die hen uitdaagt
en hen zelfs in de liefde
laat lijden, de trouwe liefde
die de meeste goden niet kennen
en die ze anderen niet gunnen
omdat menselijk liefdesgeluk…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 O, de spannende smart
van de menselijke boog,
de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart.
Maar God is hoog.
Vaarwel, vaarwel, het bruine bos;
het was wel liefde, geen zonde
dat ik God schoot de zuivere wonde:
boog, boog, gij zijt nu krachteloos en los.…
Geluidloos
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.928 Als mijn lippen bewegen
hoor alleen ik jouw naam,
nog nooit eerder genoemd
door een menselijk wezen.
Wie zou jou ook
kunnen noemen, bij
de naam die je draagt
geboren uit mijn ziel.
De letters maken geen
enkel geluid en zijn
onuitspreekbaar, te
schitterend om te zien.…
Carrousel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.632 Een carrousel waar menselijke gevoelens
steeds meer wegvluchten
en waar een ziel geestelijk ineenstort.
Andere passagiers zijn reeds uitgestapt.
Ik word een duplicaat.…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
fascinatie voor de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.569 dood ik wil je leren kennen
wat hou jij eigenlijk in
fascinerend hoe jij intreedt
hoe jij de mens bevrijdt
ik wil weten waar we heen gaan
waar de dood ons brengt
zijn we dan verlost
van deze aarde
maar vooral van onze
menselijke pijn
mag ik even kijken
wat daar allemaal gebeurt
en mocht ik dan besluiten
hier wil ik eeuwig blijven
mag…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.
Lichamen die niet leven wat ze willen.
------------------------------------------------
uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Schuifelende pas,
onzekerheid,
teloor gaan van
menselijke
waardigheid,
28 December
onnozele kinderen.
Wie ben jij?
Wie was je?
Wie ben ik nog
zonder jou?…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt ontsloten door de zon
voel ik weer menselijke…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal
ik ben geen God maar
heb nu de tijd verslagen
ook in mythen en in sagen laat
de menselijke…
vingers voelden dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
772 slaap maar
doe je ogen dicht
de maan is vol
en bolt verveeld
zijn menselijke trekken
ogen hebben
je geraakt op plaatsen
waar geen handen komen
ze woelden in je bloed
vingers voelden dromen
was je laten gaan
het enige dat telde
je ogen dicht
remmen los
zinnen laten gelden
de wrange smaak
van feest
druist nog in je geest
het…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 De mens blijft onveranderd roofdier
intellect ontwikkelt z'n slechte kant;
de schepper eindigt het experiment
met het menselijk verstand.
Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
sloffen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.632 in mijn pantoffels gestoken
bezie ik mijn scherm
vol van afgrijzen
zojuist hebben zich
wederom
onwetenden geopenbaard
die zich via
textuele neuzelarijen
een plaats hebben verworven
met hun eindeloze ego
op het podium van menselijk
onvermogen.…