1960 resultaten.
een
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.912 de maan verheft onze nacht
tot blauwzilveren statigheid
bomen rusten in de nevel
onder silhouetten van kant
de sterren vertellen verhalen
van orion sirius en cassiopeia
zwarte koepel met flonkering
vol wonderen en eeuwigheid
we zijn hier in de mist
kijkend naar oneindigheden
een in de kosmos…
gefluister in jouw droom
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
2.525 luister naar de nacht
hij fluistert in jouw dromen
onhoorbaar en zacht
enkel jij zal het horen
het geruis van sterren
oneindig in de stilte
waar het verlangen van liefde
weerkaatst in licht
dat ontnomen aan het duister
geschonken aan de nacht
als een woord van liefde
onhoorbaar
op jou wacht…
Donker Licht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
801 Waar de schijnbare oneindigheid lijkt te gaan falen
Sprenkelt vaag het barre licht door flarden
Flarden zwarte vegen deelbaar in de diepste dwaling
Filter om de geest te klaren van de zware
Leidt het licht hetgeen wil dralen
Of vindt men rust in duisternis…
bevangen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
790 hoewel de kille winternacht
me naar het bed noodt
onder het warme welkom
van het wollen dek
hou ik de sterren
in de natintelende donkerte
daar boven mij in rij op wacht
nog even vast
en voel hoe die oneindigheid
een brug van duizenden jaren spant
over de alledaagse scepsis
voor de magie van deze kerstnacht…
eiland
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 De aarde is een eiland
die drijft in de zee van materie
zij drijft
cirkel rond mysterie
in de oceaan van dit geheel
heelal zee van het bestaan
binnenzee de melkweg
en wij liften mee
als stokers op zee
de eeuwige rivier
zwem of verzuip
het is een oneindig
oud gebruik…
om weer te kunnen huilen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
649 wij moeten weer zoeken
naar het zilveren lijntje
van oorsprong en oneindig
het al en het ene
alles en niets
verbinden moeten wij ons
met de navelstreng
aan de buik van het onuitputtelijke
om weer te kunnen huilen
als een ezel
om liefde in liefs
in schoonheid en kleur
in vervoering van
Bach's hemelse klanken
die verhalen van eeuwigheid…
de dood van een dichter
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.112 in de schaduw van ouderdom
probeerde hij zich overeind te houden
maar zijn hoofdrol was gespeeld
in de tongval van poëzie zwegen zijn woorden
en bleven hangen in het archief van zijn brein
zijn schrijven zal natrillen
in verscholen beroering van zijn graf
waar poëzie zal regenen in
samen gewaaide dauwdruppels
in een oneindig verlangen…
In een maand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Samen gaan wij nog oneindig veel mooie momenten beleven.
Ik weet niet waar deze weg eindigen zou.
Ik weet wel, ik bewandel 'm samen, samen met jou.…
Universum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 Versluiering van zonnetijd
die lichtjaren niet hindert
het is een oneindige passage.
Stille verwondering over
het onmetelijk universum
waar mijn ogen naar reiken.
Me dan afvraag is daar ook
leven zoals wij dat kennen
hier in ons aardse bestaan.…
deeltocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
995 boven het hart
stolt het bloed
de riem trekt een lijn
tot aan de lendenen
het kruis hangt in het azimut
vanaf hier is het in strepen
zwaar als lood
dat door de aderen trekt
de hartstocht
onder de voeten
het wortelt in kinderen
daarbuiten waait het
de einder verdeeld
oneindig in kruispunten
van jij en ik…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
452 je ziet iets
je zegt 'stoel'
had ook anders
kunnen zijn 'chaise'
wat het ding
dan is: stoel of chaise
en nog zoveel
andere woorden
en je beseft
dat je het ding
eigenlijk niet bereikt
zeg stoel of chaise maar
dat is het niet op zich
zeg God of het Oneindige
je weet dat je het niet haalt
met je woorden, zeg beter niks…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
Wij zijn onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Wij zijn onderweg
door het leven
onwetend waarheen
onze reis gaat
Wij zijn bijzonder, om
in ons weten
dat leven eindig is
tóch het oneindige
te kunnen ervaren
We zijn onwetend
van de onbegaanbare wegen
waarheen die leiden
maar vooral, hoe
onze reis ten einde komt…
Kinderen voor die anderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Zo vaak denk ik nog steeds aan jou
die een tijd mijn liefste kind was
dit pril geluk kwam mij als vrouw
helaas niet zo heel goed van pas
daarom moest ik je laten gaan
mijn liefste jij ging naar een ander
oneindig pijn van jouw bestaan
want je werd een buitenlander…
de brug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 voor Milo 6 mei 2019 +
voor wie zwerft
in oneindigheid
onhoorbaar in de
gesloten nacht
voor wie alles
te veel is en voor
het laatste leven
vlucht
voor wie het hart
leeg blijft
de ziel het licht
niet vinden kan
voor wie de stilte
het zeerst doet
is de lucht het
ijlst
het is de kreet
van de broze
gekooide vogel
voor wie…
Mis je
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
576 Vergetend in de tijd met mijn blik oneindig naar de zee
gedachten meevoerend in de wind.
Over de golven van verlangen
Neem ik je mee
Hand in hand, ziel in ziel
Wij samensmelten als één
De dag dat je terug bent
Laat ik je zien hoeveel…
Een half woord
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 het neusje
al vroeg
in de wind
de blik op
oneindig
en toch nu al
de zorgzame
instelling voor
hen die dat
nodig zullen
hebben op tijd
onderkennen
haar gevoeligheid
voor deze mensen
is intuïtief met een
direct aangepaste
woordenschat die
zorgstandaard is
in een communicatie
waar met een half
woord de hele
situatie meteen
duidelijk…
17 april
netgedicht
4.5 met 56 stemmen
873 Het is vandaag die dag
Die dag die nooit meer hetzelfde zijn mag
De dag dat jij jouw reis hebt voortgezet aan die andere kant van het bestaan
Aan de andere kant van de maan
En zie ik in de nacht de maan dan zie ik daarin jou
De vrouw waar ik mijn leven lang oneindig veel van hou…
binnenzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 het getij van de ziel
is weerbarstig als een maandag
dan melden zich meer
sterren dan zandkorrels
zodra verte en veraf
breedgedragen ruimte krijgen
in stilstand bij vroegtijdig verlaten
-alvorens dagen zijn geteld
van buiten te leren, lotvaardig
ter volmaak
en weer binnenwaarts
naar oneindig wederkeren…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
Nieuwsgierigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Nieuwsgierigheid is de bron van kennis,
Onuitputtelijk, schier oneindig groot,
Blijft je prikkelen tot het einde,
Neem je mee tot aan je dood.…
IJstijd
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.274 Scherend langs elkaar
het doel voorbij
Geen notie van tijd
geen notie van gevaar
Alleen op weg
oneindig winst bejag
Geen notie van wereld
geen notie van elkaar
De liefde is dood
in deze ijzige tijd
Het gevoel is dood
niemand wordt meer bevrijd
Gevangen in
emotionele ijstijd…
engelendromen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.771 dromen werden droom
een stille wens naar morgen
waar maanlicht gebroken
weerkaatst in jouw tranen
belooft mij een ster
het oneindige verlangen
ontvouwt ze haar vleugels
in heldere gloed
waar wij samen verglijden
in engelendromen
en huilende sterren
in stilte vergaan…
In stilte verbonden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
887 Achter het raam ligt de wijde wereld
open en bloot opgaand in het
avondrood te schitteren en
te stralen
Aan de andere kant sta ik
zwijgend toe te kijken opgaand
in een lange blik
oneindig gericht op daarbuiten
Zo ver weg en toch ook zo dichtbij
als de stilte valt tussen jou en mij…
Leeg..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.411 Blik op oneindig,
eindeloze zee,
de wind met harde vlagen,
neemt mijn gedachte mee.
Minuten worden uren,
van elke gedachte ontdaan,
hoofd leeg gemaakt,
ik kan er weer tegen aan...…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
Van de massa los
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 Los willen staan van de massa, de gevestigde orde,
Is het streven naar een beeld,
Dat tegelijk je gehele spontaniteit steelt,
Het oneindige noodlottige zwart dat je te wachten staat,
Is iets waar geen wil of vrijheid op inslaat,
Daarom geven gedrevenheid en ambitie de schoonheid aan,
Die nut geeft aan het vervolmaken van ons bestaan…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Nacht
poëzie
3.3 met 35 stemmen
6.865 Niets dan de wijde,
de grote rust:
eenzaamheid zachtjes
in slaap gekust;
niets dan het sluimren
van 't levend Al,
dat straks weer de ogen
ontsluiten zal;
niets dan de hemel,
die ogend waakt,
zolang lome aarde
het waken staakt;
niets dan wat wijde
oneindigheid,
in Nachts zachte armen
rustig gevlijd.…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…