3158 resultaten.
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 we zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.015 Naar hemellichamen, wolken
reiken gedachten, ideeën, dromen
Ook steeds dichterbij,
in onszelf, kleinste deel
onze oorsprong…
Waarom luister je niet?
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.318 ik kom je halen
reik mij je hand
Open hem…
DE WEG LIJKT LANG
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.028 De weg van het leven
lijkt heel lang
maar eigenlijk is hij kort
Die weg maakt mij
soms heel erg bang
omdat ik vaak ben ingestort
Toch hielp mij altijd
een onzichtbare hand
die mij weer verder leidde
en mij deed voelen het verband
Van leven en van scheiden
Ik reik die hand
en leg mijn hand
in die van Hem
Die ik niet kan vermijden…
ze willen bloed en het schavot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.636 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken, ogen vragen
armen zijn tekort, wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
reiziger
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.850 de weg oneindig
strekt zich gespannen uit
zover zijn oog wil reiken
om in de verte op te lossen
in een wervelende zindering
daar
waar de eerste bocht verschijnt
zijn tred verraadt hem
aan de stoffige struiken
die de randen bewaken
maar hij ziet het niet
zoals niets van dichtbij
daar
verschuilt zich niets interessants
hij loopt…
Oudejaarsavond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
745 Oudejaarsavond
kijk ik even nog over mijn schouder,
naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef
soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken
maar laat ze
daar bestaan niet wast in kille greep
slecht bij de rozen blijf ik staan
verwonderd dat ze zelfs vergaan
het leven kleuren
en als
na twaalf plechtige slagen
het nieuwe jaar begint…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in het oneindige
Onbereikbaar leef je verder
nooit zal ik nog iemand ontmoeten zoals jou…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
Modern
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
968 Ik kan jouw prachtige gedichten
niet beantwoorden met een reactie
misschien is zelfs mijn kleinste ik
geknecht aan een dichterlijk antwoord
voor zover mijn woorden in gedachten
reiken, iets bereiken van die rijkdom
aan innerlijke emotie van jouw moderne
stijl, van pure gevoelens in woordvorm
waar blijf ik achter met mijn kleinood
en…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 kom, zei hij, reik mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
Doffe glans
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
686 Vanuit onzalige gedachten
verprutsen wij de laatste kans
in lange rij met de verdachten
die handelen in doffe glans
onze waanzinnig mooie ogen
sluiten als beslagen ruiten
getergd gekeerd en zwaar bedrogen
naar een binnen zonder buiten
in deze vers gedolven groeve
reik ik jou de stalen spade
begraaf het duister van ons droeve
vanuit voorbedachte…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan het einde toe
ik voel het, zo breekbaar
de lange bogen van haar leven
hoe ver ze reiken…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar bij ons diep in het dal
Hij, juist in dat licht
Ons de hand reiken…
Het gevaarlijke vals plat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat zijn woorden
als je in handen reiken
respect kunt laten blijken
bij een blik die
vol vertrouwen oogt
in samen weten
in een kleine hint
die uit vergeten
weer herinnering oogst
met een lach die
doorbreekt als de zon
en warmte geeft rondom
als een kus die
liefde laat ontwaken en
steeds naar meer gaat smaken
woorden zijn een…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Het is een jaar van afscheid nemen
en water dragen naar het land
Het is een jaar van tegemoetkomen
en handen reiken naar het heelal
Het is een jaar van last verlichten
en ruggen rechten voor wat komt
Het is een jaar van richting kiezen
en voeten plaatsen op gevoel
Het is een jaar van gas terugnemen
en stil staan bij wat telt
Vrienden, moeders…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar een hand
Een doorgang
Van levensbelang
Voor de cyclus van de aarde
De goden
Die de hand reiken…
De sensueelste dromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 natuurlijk zijn
mijn bloemen mooi
maar jouw stelen
lijken nog iets
hoger te reiken
hun vorm
kent geen gelijken
kleuren boeien in
exotisch samenspel van
hemel en een stukje hel
in geuren domineert
uitdagendheid met
frisse ondertonen
zij ontbloten liefelijk
de sensueelste dromen
liefde heeft ons
tot boeket geschikt
met uitbundig…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 ze reiken en kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als…
Levenslessen Haiku
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
618 Sommige mensen
Zijn de aandacht en de tijd
Eenvoudig niet waard
Stop je energie
In wat jij graag ziet groeien
In je levenstuin
Geef aandacht aan dat
Wat jou een goed gevoel geeft
Mens, dier, zon en maan
Reik naar de sterren
Koester blije gedachten
Laat de ballast gaan
Tijd is te kostbaar
Wees positief kieskeurig
Elke…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 ik zal
vogels laten
stijgen om met
mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig…
haiku van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 vind een tussenmens
niet dood maar ook niet levend
stop niet aan de grens
reik een hand zie hem
zoek hem op achter de wand
dat is wat het is…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 waar blijf je
ik wacht een geluid een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik…
Kerst
netgedicht
3.5 met 66 stemmen
6.354 Sterren in de nacht
Stralen helder licht
Schitteren in kracht
Scherpen het inzicht
Toveren in pracht
Tekenen het verhaal
Tedervol gebracht
Tastbaar duizendmaal
Ergens klinken klokjes
En muzikaal gezang
En daarna sneeuwen vlokjes
Eeuwen winters lang
Ritmisch spelen koren
Reiken je de hand
Reizend langs vele oren
Raken harten, in…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Hoe ver zouden haar vleugels reiken?
Zou zonlicht haar zachtjes strelen?
Hoe zou ze zich vermaken?
Zou zij zich ook vervelen?
Zou ze alleen zijn soms
En zou ze vrienden maken?
Met wie zou ze spelen?
Wie zal haar hersens kraken?
Hoe zal het met mijn vlinder zijn?…
Op het nieuwe doek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 als hang
steeds zwarter wordt
het licht op uitzicht
steeds meer gaat ontnemen
reik ik in het donker
toch een zachte hand
want in het infrarood
zie ik je warme kant
daar waar ultraviolet
ijskoud gedachten gaart
kleur ik in lilapaars
weer een bestaan
laten we ontsnappen
reële kleuren vatten
en op het nieuwe doek
zonder vroege verfspatten…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…