2556 resultaten.
Regenzweven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 het waait
regent
stormt
binnen is het warm
en kil
ik wil naar buiten
laat de regen razen
spoel het van me af
sla me tegen de ruit
en
til me op
laat me gaan
een beetje regen
kan ik heus wel aan…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 Bliksem velt een gouden ezel
boterbloemen vonken,
uit de beige regenwolken
druppelt glazig zonlicht.
Van de heuvels rolt de donder
over kromme vijgenbomen
over kronkelende stromen
op het zinderende dal.
In de toren zwiepen klokken
eenzaam huilt de westenwind,
hagel slacht de oleander
op de plaza jankt een hond.
Voor een maagd uit glas…
evenaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.126 op de evenaar van mijn leven
tracht ik de even en oneven aren
van mijn innerlijke storm
eindelijk te bedaren
positieve en negatieve herinneringen
bedachtzaam te verenigen zoals een ritssluiting
die niet langer scheidt
doch gapende wonden verbindt
opdat aan het slot
littekenweefsel rest…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
Stormenderhand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
666 De wind beukt huizen in de golven
breekt koppen schuim in grijs
striemt geselend langs de bomen
mijn onrust lijkt zijn ereprijs
Hij braakt op mijn angstgevoelens
parafraseert zijn eigen elegie
raakt mijn wezen tot in iedere vezel
verpulvert mijn kracht en strategie
De wind puurt mijn bedwongen tranen
rooft de kommer die ik niet tonen wil…
Echte vriendschap
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
6.278 Als een storm dan op mocht steken,
of het gaat soms even mis,
door ons menszijn met gebreken,
zorgt de liefde voor vergiffenis.
Ontdekt men dit alleen in boeken?
Genegenheid, warmte, liefde en trouw.
Hiernaar hoef ik niet te zoeken,
zo'n echte vriendschap vond ik in jou!…
suites voor Annemieke LIV -proeve van storm-
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 boven het steegje
een wind tussen de sterren
doet het ijs regenen
in de nauwe straat
laat de wind sneeuw dwarrrelen
alle kanten uit
koude aprilwind
onder de magnoiaboom
een bloesemtapijt
een blauwe ballon
aangewaaid in de geveltuin
blauwe boragie
met winde in de rug
blaast de storm voor je neus
alle kades weg…
De bol van toen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de regen spat
wind jaagt
zand en aarde
op het blad
dat verzuipt
in modderbad
kou vriest
bruine randen
aan pril groen
dat terug wil
kruipen in de
bol van toen
maar altijd
trekt het licht
koestert zon
de kleine knop
die opent als
de winter stopt…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 De dorre stilte van het hangend blad
gestage starheid van kruin der populieren
hol landschap door geen wind omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…
zijn als de zee
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
715 zijn als de zee:
razend te keer gaan
of zwijgend
het licht uiteen zien vallen
in schitterende visjes…
De wind mindert
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
646 De wind mindert
maar de zee is nog vol
woede…
haikhaikuhaikuhaiku
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
903 Maak pas op de plaats
en voedsel steekt de kop op:
zie de kokmeeuw
Wel honderd meeuwen
mijmerend in het gras
- moe getrappeld
Luidruchtig
wordt de bladerenhoop
bij windkracht 8
Als een vogel
zonder kilometerheffing
naar huis dwarrelen…
Gelijkenis
poëzie
2.8 met 16 stemmen
3.742 De pijnboom, eenzaam,
Op steile spits,
De storm rolt rotsen
Voorbij zijn stam;
En diep daaronder,
In 't dal, de kruinen
Die vrede aadmen,
In dommel suizlen ...…
Het lot in pure eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
680 Laat mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid,
smachtend naar omarming van het blanke Zijn
waarin de gevoeligheid van opkomende stormen
de reden neerdondert -
het willen weten waarom een brug te slaan
wanneer slechts willloosheid heerst,
verslagen door de macht der gewoonten,
de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde
het lot in pure…
stormachtig
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
845 er waait wind
van hier tot ginder
een zucht van tijd
niet meer of minder
een vleugje zijn
in eeuwigheid...
er waait een briesje
in mijn hoofd
die mijn gedachten
zal verfrissen
een einde maakt
aan 't ongewisse
dat deel uitmaakt
van mijn bestaan…
Stormachtige passie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
956 Een warme, zomerse bries.
Zo voelt het als ik aan je denk.
Maar oh wat zorg je,
tegelijkertijd,
voor een herfststorm in mijn hoofd.
Wat moet ik nu met jou.
Zonder jou een koude windvlaag op een winterdag.
Het wordt weer lente, dat voelt goed.
Passie, dat zijn jij en ik!…
Steeds weer een glimlach
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
550 Steeds weer een glimlach
ook als het vreselijk stormt,
slechts om de ruimte…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
Eilandengordel voor Vlaamse kust
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De politici zeggen niet nee
tegen een Belgische Waddenzee.
De grote oerstorm
benauwt ons enorm.
Deme en Jan De Nul zijn tevree.…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
456 Half boven de oorsprong
achter rimpeling van taaie huid
was het al broos
stevige armen braken de val
maar hij stierf in de nacht
grut huppelde zingend rondom:
sterke beer jij had geen pijn
zware storm is ook voor bomen.…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
bladeren vallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
580 Een herfststorm
raast door de bomen
en de bladeren vallen
ze dwarrelen in
getallen op de grond.
En rollen daar rond
in prachtige herfstkleuren.
Het is een sfeervol gebeuren.
En een prachtig jaargetij...
Maar daarna komt
de winter heel nabij!…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Rake klappen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 hij heeft met
eindeloos geduld
zijn bestaan gevuld
in buigzaamheid
de seizoenenrij in
overleven doorlopen
pas later heeft
volwassen kracht de
eerste weerstand opgebracht
tussen buigen
en barsten kreeg hij
vaak rake klappen
een herfststorm deed
hem uiteindelijk knappen
zijn geduld heeft onze haard gevuld…