2336 resultaten.
Bede
poëzie
3.4 met 15 stemmen
5.704 wees met mijn gade en kroost;
't Bloempje kleedt Gij op de weiden:
't Musje spijst Ge op dorre heiden:
Geef hun zegen, brood en troost!
Geef hun .... doch wat vraag ik meer?
Gij alleen weet, wat die droeven,
Als ik de ogen luik, behoeven;
Dat Uw Wil geschiede, ô Heer!…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 Bomen die hun blad verliezen
staan voor jou als kind.
Die een vader moest verliezen,
een vader, welbemind.
De koude winterdagen
met een frisse bries.
't Hoofd nog vol met vragen:
Waarom nou dit verlies?
De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.
De zomer…
Nestoriaanse kwatrijnen 2
gedicht
3.4 met 37 stemmen
14.927 De dingen doen en aan het einde, basta,
geen leer omhelzen. In het halfduister
de uitgang raden. Niet in paniek geraken.
Hij weet wel dat je komt, het staat in zijn agenda.
----------------------------------------------------------------------------
uit: 'Tot in de nde,nde graad; nestoriaanse kwatrijnen', 1998.…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar
nog eenmaal in uw handen willen leggen,
terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen,
waarvan ik de heugenis nog bewaar.
Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.
Gij zat voor…
Eenhoornen van de nacht.....
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
11.409 Wanneer ik de hoornen zie lichten
over de barricades van je leven
sluit ik mijn ogen en zie
je stille tranen van binnen
Wanneer ik de witte vachten voel
langsstrijken onder mijn handen
en de eenhoornigen mijn ogen vertederen
wens ik je alle sterkte toe
Wanneer ik in hun ogen kijk,
eenhoornen van de nacht,
schitteren zij nog mooier dan…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 wast,
over de voeten van de Dood, de derde Gast,-
-Lieve, o Troost mijner ogen, en gij mijn Liefde, o Leie,
dan zal mijn hart voor 't laatst zich in uw zijn vermeien,
en zal ik, groetend, dankbaar zijn wie, ongenood,
bij 't maal zijn plaatse neemt als bedelaar: de Dood.…
smeekbede
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.438 laat ons de mode
negeren en laat ons
graven en wroeten
naar handen en voeten
naar botten, troost en
vredespijpen
laat ons
laten we
laat
god wat is het
laat…
Vergeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Hoe moeilijk soms, het telkens weer
vergeven waar de ander faalt.
Wie ben ik dat ik dat mag, ja moet
daar ik toch ook belast ben met veel fouten?
Hoe groeit de wanhoop waar dit weer
niet lukken wil, ondanks het fel betrachten?
O kon ik toch de heftigheid, de drift
in mij en in de ander wat verzachten.
Maar ergens klinkt 'Gaudete', ja, verheug…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas in schimmelzout en
vruchten gerimpeld door tijd
gekonfijt, maar in de kern zo zoet als
liefde die moeilijk te verklaren valt
het heet troost…
's avonds
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
7.962 ik leef met haar
en kom ze tegen
op elke plek
waar ik maar ben
en 's avonds
zit zij in mijn hoofd
veel dichter kan ik niet
ik wijs haar af
en toe de deur
zodat zij wijken moet
maar blijven ook
en 's avonds
heb ik dan weer spijt
veel beter ben ik niet
ik geef een naam
en troost mij dan
omdat ze mij zo eigen is
een stuk van mij…
ziek
hartenkreet
1.5 met 14 stemmen
3.740 Voel je je niet zo lekker?
Voel je je een beetje ziekjes?
Een rot gevoel ik ken het,
je eet je bord niet leeg,
je probeert te genieten,
van enkel wat kliekjes,
en zelfs dat blijkt teveel,
het komt over je heen,
als een lichte wind die optrekt,
en als het je te pakken heeft,
krijg je je deel,
Voel je je niet zo lekker?
Voel je je…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Dit is de diepe troost die leven doet,
in onvergank'lijkheid zullen wij bloeien,
de beker in Uw hand zal overvloeien
wanneer U ons als kind aan tafel groet,
U deelt ons van Uw leven,
in 't brood aan ons gegeven.…
parels van verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.116 als tranen vloeien
over jouw wangen
zie ik parels
van verlangen
langzaam in
je ogen groeien
behoedzaam zal
ik ze polijsten
laten glanzen in het licht
als regenboogkleuren
ze zullen je
verzachtend sieren
dan zal ik je bewieroken
met bevrijdende geuren…
gelukkig en wel
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
697 klein restaurant
genaamd
Gelukkig wel
ik zit daar
met jou aan tafel
maar
dat is alleen iets
wat ik verzin…
Hoog bezoek
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.525 Gravin van Tenwesten tot Oosten
komt vaak om patiënten te troosten
met bloemen in vazen
en cocktails in glazen
om op hun gezondheid te toasten.
In de peniskliniek te Hoboken
is Hendriks geslachtsdeel gestoken
in 'n buis. De gravin
vraagt: 'Uw penis daarin?
Naar ik hoop is het bot niet gebroken.'…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 het was voor
het eerst dat ik een
schaduw zag op je gezicht
er donkerde iets
op je huid waar de tijd
nog geen vat op had gekregen
jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich…
Levenslust
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.399 Soms moet je afscheid nemen,
Onverwachts en veel te vroeg,
En in alle troost die wordt geboden,
Is dan geen enkel woord genoeg.
Het leven bestaat slechts uit momenten,
Samengesmolten tot een lengte van tijd,
Sommige mogen voor altijd duren,
Anderen ben je liever nu nog kwijt.…
Engelbewaarder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.456 niet bestaat,
alleen het blauw is echt zegt ze
als ik op het 'Net'
tussen elfen, feeën en engelbewaarders
op zoek ga naar vleugels tegen 't vallen en 't verdriet,
mijn kleinkind in haar wiegje doet niets
dan groeien en bestaan, dat is genoeg,
morgen op de 'Weeg' krijgt ze haar eerste spuit,
wijd de vleugels en de woorden om te troosten…
ik kan je pijn niet voelen
hartenkreet
3.4 met 85 stemmen
17.782 Ik kan je pijn niet voelen
Ik kan je pijn niet dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je een moment van rust te geven
Zodat je je weer op kunt laden
Ik kan je alleen maar blijven steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte om
samen aan hem te denken
Een anekdote over hem
daar we samen om moeten lachen
want hij…
En geen gemurmelde vertroosting maar een scheur licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Er valt weinig te rekenen
aangaande het blote hart,
opgestuwd in uitgestrektheid,
daar in
zo vrijelijk begaanbaar
en de glazen vogel verbondenheid
binnen dranghekken houden…..
Het zou nog eens gaan zitten
als een lang gedragen jas;
bij voorbaat bezoedeld
door zijn dingmatigheid.
Op rukt het leven
als de verstikkende wingerd…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt er even troost…
De verstikking
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 Jij schreeuwt
in stilte
onhoorbaar
voor iedereen
die zijn ogen
dicht heeft
Je huilt
zwarte tranen
onzichtbaar
voor iedereen
die jou niet
in de ogen kijkt
Je zwijgt
in verstikking
gechanteerd
door liefde
gekneveld
door loyalitiet
Ik zou je willen vasthouden
maar de troost
van geborgenheid
is gestorven
in jou
De paradox…
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Als 't roze morgenlicht
een lieve dag aankondigt
maar plotseling door
zwarte luchten wordt verdreven,
zo werd een veelbelovend leven
in één klap afgebroken.
Geen afscheidswoord werd nog gesproken.
We vinden hier geen zin, geen troostend woord
en toch draait veel op deze dwaze wereld voort.
Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
Zonder jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.814 Wat was je lief
om mij te troosten,
wat was je lief,
door er voor mij
te zijn,
kan ik nu
jouw liefde oogsten,
is mijn hart niet
van porselein...
Was heel even aangeslagen,
zat er eventjes doorheen,
blijk jij mijn hoop
in bange dagen,
laat me daarom nooit,
nooit meer alleen...…
kom maar
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.366 kom maar in mijn armen
mijn lief
laat me je hart verwarmen
mijn hartendief
kom maar met je pijn
mijn engel
ik zal er voor je zijn
mijn bengel
kom maar met je wonden
mijn kind
kom maar met je zonden
mijn vrind
laat me je strelen
mijn schat
hier mag je helen
mijn allerliefste
Tonja
05.10.2003…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 lang staarde ik uit over de onstuimige zee
de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee
het repeterende ritme van eb en vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten…