1872 resultaten.
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 nog blijft de wind
aan
takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht onder
't vallend blad
zieltogend
hangen bloemen
op
half twaalf...
en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
Een hand als invité
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
575 een voile
om haar ragfijne figuur
doorzichtig
als in het eerste uur
soepel in bewegen
moeiteloos vallend
wat opstandig in
het afgebieste kant
een hand als invité
de catwalk schrijdend
op de lijn van
dwars geplaatste voeten
ik neem haar mee
voor de finale
die flitsend licht
in haar afgeworpen voile…
wat opgeworpen aarde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 de wierde op het lage land
weerkaatst mijn trots en hemelt
het boegbeeld van de horizon
dichterbij dan ik kan kijken
een avontuur of een vallende wind
temeer daar de zee is ingetoomd
en haar wallen nu rusten tegen
het moderne leven
toch, misschien ook doch
beleef ik het verleden al was ik
nog geen mens en kon ik
de gloed verstaan die…
In lijnen van luwte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 ik heb je gekend
als vallend blad
dansend op wind
stralend in
licht van de zon
kleur om en om
je patroonde
de grond met
schering en inslag
ik las rust in
lijnen van luwte
seizoenen voorbij
maar in de top
knopte je boom
naar betere tijden
wil melker
07/07/2010…
bedankt!
netgedicht
3.1 met 39 stemmen
7.088 Vallende tranen gevormd in het hart
zijn het symbool van onmisbare tekens
vol met dierbare geschenken.
Emoties vliegen in het rond als
vlinders in een vlindertuin en
je geest zweeft nu in de hemel.…
Het Huis
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.455 het huis
men loopt van broodkast naar muur
men klopt op het beeld van een deur
men schrikt van het letterlijk zicht
eerst schrijft men gedwee wat er is
dan leest men hoe alles ontvleest
in de avond dooft men het raam
men hoort nog gehoorzaam een beek
dan dover in het donker de zee -
-----------------------------------
uit: 'een vallende…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
naderend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 de vallende avond lijkt op uitstel,
op verlengde speeltijd, op aankomst
met onbekende vertraging
in deze ogen blinkt een hemelzucht,
even later passen eendagswolken
met gemak in hun jachtvelden
wie zwaartekracht van licht kan verdragen
leest een donkertalig gedicht, scheert
de wol van zijn luchtledige schapen…
het jonge gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 een lichaam dat samenvalt met vallende regen
daarna groeit het jonge gras
ijlt een wolk ontastbaar na…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
Onderdrukking
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.293 God is overal
hij kijkt, jij moet dat weten
Toen, ster op je borst
Zal allah ook zo schijnen?…
verdwijnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.171 weg
ver weg
naar een strand
een eiland
een ster
overal
waar maar leegte heerst
en mijn eigen leegte
niet opvalt
zodat ik kan zijn
wat ik voel
en weet
wat ik ben:
alles
en tegelijkertijd
niets…
de nacht komt met woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 de zon schijnt
en wandelt met gelijken
de nacht is soms de maan
afstand maakt de ster
het donker naakt
en ik ben zomaar iemand
dag licht
ik ga slapen…
Alien gevangen in Mexico ?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
716 't Vloog lichtjaren ver
langs planeet en ster
en liep toen stom in een boerenval.…
Sterrenhemel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
894 als een ster
die licht uit de maan kan halen..
Mijn gedachten verdwalen
in die hemel vol sterren
...zij versperren..
al...wat eigenlijk "moet"..
ja,
zo...voelt het .. even.."goed"...…
mijn lief
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
530 we dragen je
naar de ladder
de klim naar
de sterren
doe je alleen
we wachten
totdat jij
Agapi Mou
de ster wordt
die onze hemel
verlicht…
Mijlpaal
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
579 "
Je hulp met relevante informatie
is veel meer waard dan een felicitatie
als bonus krijg je een gratificatie
en ook als dank een ster - ter compensatie…
Holterberg in zwart/wit
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
622 onverschillig de bomen
doch de eerste vallende eikels
maken het verschil
in een aflopend seizoen
'alles wat valt'
heeft zijn tijd gehad
mompel ik zacht
herfst zucht als
een kille afmaker
door de kruinen
van de bomen
regenval maakt met
gevoel voor drama
het plaatje compleet
voor een foto
in zwart/wit…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Tessa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 in
stromen
zilver en blauw
zij beweegt zich
als een rivier
die ontspringt
in een helend
licht delende
wereld een
avond een
nacht en een
ochtend
ligt zij voor
op de zomer
zij is een
fee die even
op reis door ons
ondermaanse is
kwikzilver
dagen die
dansen
rond
een vuurtje
van
plotseling
vallende…
Zelfportret in vallend serviesgoed
gedicht
2.0 met 184 stemmen
47.909 Ze diept blank aardewerk op
Uit het teiltje. Zo is ze begaan
Met de voortgang van orde
En reikt me een schaal toe: dat liefde
Als de onze van eenvoud kon worden.
Dan in een glimp op het wentelen,
Het gezicht waaruit ik mij ontspin:
Een Romeinse neus en gifzwarte ogen.
Voorts het plafond, beneden in licht,
Waarop zich zwarte vliegen bewegen…
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
avondrood blues
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.425 fluister één ster
het ochtendgevoel
laat de nacht vrij
in ontwakend gelach
vat in één glimp
die avondrood blues
waar dagengeween
tot traan is vergaan…
Mijn prinses
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Duizend in één vrouw
adel uit een oosters rijk
puur, lief en naïef
Niemand kan weerstaan
haar rol van ster in dromen
Ooit zal ze komen
als haar tapijtje maar wou…
Zo is het leven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.236 Heel even, mensenkind
Heel even maar
zweeft een droom
als een verre ster
die oplicht
en weer uitdooft
Ach, wat een mooie droom
slechts een droom
verder niets…
nachtwerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 het zwerk vertoont
lichtjes de breekbaarheid
sterren stralen
sterren falen,
schieten soms te kort
een ster duikt de kroeg in
omdat het hem teveel wordt
en daar neem ik er 1
op u, proost…
6 miljoen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
764 met een gele ster
op hun hart gebrand
liepen ze in lange rijen
hand in hand
door nutteloos geweld
langs sadistische hoofden
naar de kamers
die ongerechtigd
hun bestaan uitdoofden…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 Wat toont ons het historisch materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren…