Alle inzendingen over filosofie

Je ziet een voorland in je hoofd, een filmzilveren denkblad in lichtringen, sierstof in stormzicht, vlamflarden, fluwelen denkwee wat je handen niet kunnen vatten, dundoek over je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken, bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek…

Mijn gedachten zijn als een virus....... -digitaal- Ook al is het klein, het hindert mij dus. -abnormaal- Allerlei spam leeft via mijn oren en ogen. -en verbaal- Mijn harde schijf heeft nog nooit zo zwaar gewogen. -fataal- Dus...... Wie helpt mij beslissen hoe ik die spam kan wissen? Wie kan en wil mij leren hoe ik gedachten kan…

In de ochtendschaduw van het leven kun je somber of gelukkig zijn Niemand weet wat de dag zal geven een donderbui of zonneschijn Leef het leven als het kan bewust en optimistisch want het duurt maar zo even (gepubliceerd in Libelle nr. 34)…

De mens, geboren uit de golven van de mystieke levenszee, drijft hulp'loos als een eendagsvliegje op het getij der eeuwen mee. Hij komt om snel weer te verdwijnen en is slechts als een korrel zand, die -eens ontstaan uit Moeder Aarde- verloren opgaat in het strand. Wie kan de diepte ooit doorgronden van het onmetelijk heelal, dat ondanks…

In mijn eentje op de late avond die neigt nacht te worden onststeek ik een kaars en een sigaret onthoofd ik een biertje en mijn eenzaamheid het kan me lichter wegen juist terwijl ik er met licht om treur.…

ik sta nergens op maar zou graag willen dat je naar me luistert probeer te begrijpen dat je niets meer bent dan wie dan ook daarom sluit ik niet af er is altijd een opening om te communiceren…

één woord zegt niet al te veel maar als de woorden gaan groeperen met elkaar en met tekens voor lezen kunnen zij gaan spreken als een zin je mening is wel degelijk van belang wanneer je hem maar motiveert met zinnen waarschijnlijk kun je nu ook begrijpen dat mijn woorden niet altijd kunnen raken…

Ik loop voetstappen in het natte zand de ruisende zee raakt mijn oren, ziende blind wolken mijn gedachten de lucht in grillige grijze vormen zwerven naar de verte flarden mijmeringen maken van de kim ’n gerafeld koord, ik voel de wind mijn spinsels verjagen ik kijk omlaag en zie de zee mijn voeten kussen…

Terwijl de wind de wolken telt Schreeuwen schapen om verloren momenten Rollende donder Een hijgende horizon wacht even Maar rent toch verder door de regenboog God leeft Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels Niet luisterend naar lege verre vergetelheid Liefde Kogels ketsen af tegen verre oorden Maar het zuivere zien geeft ze…

ik heb mijn handen in het web gestoken de spinnen hebben lont geroken, rennen nu als gekken met hun lange poten over stukken lijn die niet gebroken zijn ze kunnen mij bereiken op de levensdraad de andere heb ik met mijn vingers snel kapot gemaakt ik zie ze komen, een horde zwarte dromen kijk hoe vlug het gaat één voor één laat…

hoor ze kakelen hun oude vetes weer oprakelen ze snavelen macht krabben aan normen pronken met pracht een glimpje bloot roert diep in de schoot kwijlt al bij voorbaat hormonen ze eisen hun deel van het genetisch geluk willen een vrouwelijk stuk ze kraaien plezier als haar lach hen iets geeft zijn bezig met eigen vertier zij…

Open uw oren en wil horen de ijle kanken van het stille slapen. Wees rustig blijf kalm als een woordloos gedicht dat onleesbaar vult het wit van onschuldig papier. Refrein na refrein zingt het zijn lied van de leegte van het eeuwig slapen van het onhoorbaar zijn.…

Leven is lopen door poorten van geluk Kerkers vol boetedoening Zeeën vol tranen gedreven op wolken van hoop inktzwarte nachten van angst bloemenvelden vol liefde torenhoog genot geklemd in momenten van berusting creatief zoekend naar de waarden van het leven leven is leren lopen door alle facetten die je gegeven zijn.…

Ik geloof in God Almachtig Ik geloof in Zijn Bestaan Ik geloof, nee, 'k weet het zeker, Hij is hier niet ver vandaan... Je kunt het zien Je kunt het voelen Zijn energie is overal. De natuur en al het leven, is u toch zeker niet ontgaan?…

geen apenstreken, goudenringetjesgedoe, of rekken en strekken, om iets te bewijzen: applaus! het is alledaagse gewaarwording, wording, waarachtig. lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid toch hou ik van die aap, verslaafd aan de zon, en blesseer me vaak, ploeterend, eigenwijs op zoek naar menselijkheid: applaus. het…

ik groeide tegen de verdrukking in ontwortelde de huid en zag de zon ongrijpbaar boven alles uit ik denk me vrij maar ben gebonden aan je dradenkracht ik spring en voel me blij val dan weer veel te hard je wilt me bergen in je moederschoot en laat me maar heel even bloot ik hoor bij jou en deel je eeuwig streven ook ik…

Een voor zijn leven vechtend riddertje waarbij het steekspel overwonnen wordt bediscussieerd. Een meisje gekust langs het verloop van opgeblazen verhalen. Iets uit een geleefd bestaan, dat door tijd heen gefundeerd is. Of stel dat zij in de toekomst leefden, in hun waarde, in disharmonie? Dat hij werd geleefd in de nieuwe riddertijd…

Vliegen als een vogel de vrijheid tegemoet over land en zee verhalen vertalen Wolken doorklieven regen trotseren zon koesteren storm begroeten Sneeuw bewonderen woestijnen negeren bergen vermijden meren begeren Vermoeid nestelen "gezin" stichten Uitvliegen ervaring doorgeven Kringloop van 't leven !…

Ik gun de doden best hun rust het waren brave mensen Maar waarom sturen ze geen kaartje met de allerbeste wensen Ze hebben aan Gene Zijde zeker geen telefoon Ik bedoel maar effe bellen is toch zeker heel gewoon Hoe weet ik hoe het hen vergaat als ze nooit wat laten horen Ik zal ze heus niet gaan bezoeken om hun slaapje te verstoren…

De oude spreuk hing aan de muur maar hij werd niet meer gelezen Al had hij in de loop der tijd zijn nut toch wel bewezen Zowel in `t oosten als in `t westen begreep men ooit de spreuk meteen Maar omdat men nu zelden thuis is hing de spreuk daar maar alleen Dit probleem gold ook het klokje al tikte het zich verrot Er was niemand die het…

in feite ligt alles besloten omdat een wezen zo'n duidelijke kring beslaat kijk maar de tafel toont gelijk dagelijks aan levens…

De gever, een gelukkig mens De ontvanger ook gelukkig De gever geeft met een glimlach De ontvanger, huilt...…

Zo onbereikbaar als de doden, dat ben jij. Als een geest spook jij door mijn hoofd. Ik wanhopige, ben van mijn geweten beroofd. Een ziel die vreemd gaat terwijl hij eeuwig trouw heeft beloofd.…

Gekropen uit het kosmisch ei op weg naar een nieuw leven gaandeweg de tijd voorbij een ruimtelijk gegeven. Rode draden banen een weg door tranendal en vreugd gevlochten in een mandje pech een pijnlijk nare jeugd. Versleten door de tijd je sporen achterlaten verleden is ontdaan van spijt nu...hoeft niet meer te haten. Het ei wordt langzaam…

je kent alleen haar naam want ze staat voortdurend in de belangstelling analyseer maar het emplooi knaagt aan heel het purisme…

Ondanks alle narigheid vechten we om te leven Want 't leven heeft ons in zijn greep, en, willen we niet zomaar opgeven Misschien, als we wisten hoe het aan de andere kant zou zijn, zouden we niet zo vechten om te overleven Maar, omdat dat nog zo mistig is, houden we ons hier zo vast en willen we niet van opgeven weten...…

De zogenaamde intelectueel Studeerde wijsbegeerte Maar wijs-zijn kun je niet studeren, het blijft bij een begeerte... Wijs, zoals de "domme man" Die zogenaamd niet leerde Maar heel veel wijsheid had vergaard Omdat hij niet uit boeken leerde De "domme" en de "wijze" kwamen samen in conclaaf en samen beweerden zij wat wijsheid was…

ogen snijden ijskoud stukken leven een messcherp beeld beent warmte uit blikken slijpen wildgroei tot bewegen kijken is de norm in afzien van vooruit we fileren tijd op duizendste seconden maar onze geesten hebben "het" nog niet gevonden niemand kent het creatieve denken weet wat er aan schort, snapt niet hoe hetzelfde, toch…

Liefde is zoet, maar soms ook erg bitter Liefde geeft moed maar,is soms een bezitter Liefde maakt emoties los en geeft glans aan je bestaan Liefde is een meerwaarde aan je leven Liefde is, niet mis-verstaan! Liefde wil niet alles hebben maar wil geven, altijd weer Maar van zogenaamde liefde krijg je echt een maagzweer...…

een penseel met zacht fluweel van ochtendlicht druppels dauw in kristallijne vormen spinnen in hun web een prooi is vastgelegd de trekdraad is ontzet wordt opgeborgen een natte veeg het dode beest is feest voor morgen onder handen drogen draden schijnt de zon herstel spin garen bij gevaren, spanning schildert zich heel…