11284 resultaten.
Lissette lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Spinrag voelen bewegen
tussen twee objecten
het zal de wind niet zijn,
sneeuwvlokken jagen
Een woord weglaten als wier
en kiezen voor wiens
vervolgens studentes
veranderen in studenten
Laat het begin nu maar,
het zaaien van pompoenzaad
de duiven van het veld verjagen
en wachten tot het groen
de lemen aarde kleurt
de zon langer…
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Wind
zijn makker
vriend en
-steevast- handlanger
Zelf
voelde hij zich
.........zanger
zijn mond open
Met de tonen
en woorden
van een lied
kon ie uren lopen
langs water
wetering,plas
stroom
en sloot.…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
Riviergezicht....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 We keken
uit
over de stroom
die nauwelijks stroomde
De reling
voelde al warm aan
't was de rivier
die ons raakte
Het was
een dag
zonder wind
zelfs geen briesje
Het water
rimpelde en plooide
ontroerd door roeiers
die hun ruggen bogen
voor de brug
die ons droeg
op goede voet
met onze schoenen
Die dag
leek omgevlogen
als…
Buitenstebinnen of binnenstebuiten?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 Deuren
wil ik openen
poorten
wil ik ontsluiten
Sleutels
in het slot steken
van buiten
naar binnen
Als woorden
in zinnen
die zich neerleggen
of juist opstaan
Wind en regen
willen me
achtervolgen tot
aan de drempel
Warempel.....
het is de vraag
of zon nog
schijnsel heeft
In voorraad?
in kindermaat?…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
appels die niet ver van de boom vallen
we vinden er ook bodem
aardse van onachtzaamheden
na zwoele zomerse winden
ontdekken er weer eikels
zijn gevallen door koude
het intieme van de nacht
houden van zijn regens
regelmatigheid van zwijgen
tolereren stormen en dromen…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het niet, en het
Staat mij niet tegen, ik ben,
En ik heb, en ik val, en het
Valt, en het omgeeft, en het
Spruit, en het staat op.…
Een zaadje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Een zaadje viel
het zweefde met de wind
lager en lager
het daalde op Aarde
Men dacht
het sterft alras de dood
ergens diep in de Aarde
Echter, er kwam een dag
dat het zaadje ontwaakte
een groen plantje
kwam boven Aarde
Toen ging het snel
het wonder
van groei en bloei zette
'n prachtige bloem in de Aarde…
Wat blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Beukende zee en bijtende wind houden de wereld buiten.
De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis.
We wachten op een leeg gemoed.
Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden.
We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen.
Wat blijft als woorden ons verlaten?…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Mijn schilderij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Ze zijn zo teer en broos
worden met de wind meegevoerd.
Als de regenboog zijn ze oogverblindend mooi.
Dartelend in het ijle, zelfverzekerd gewoon.
Niets doet hen vermoeden,
dat ze daar eeuwig zullen blijven zitten.
Teder als een zonnestraal
vleien ze zich tegen de bloemen aan.…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
Samen, duizenden uren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
572 samen zeilen
op de boot van het licht
niets dan het blauwe water
gouden horizon in het zicht
samen winnen
van de spelende nijvere wind
jou en mijn krachten samen
gebundelde zonnestralen aan een lint
samen op weg gaan
alsof we het leven nog kunnen sturen
elke schipbreuk kunnen weerstaan
grenzeloos, jij en ik en duizenden uren
samen…
Molens
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 Wind...
de wieken
tot ritmisch bewegen raakt?
Het meel
de molen
in eigen buis bestuift?
De molenaar
nimmer verzaakt
zeilen mét touw vastzet?
zijn witbestoven handen
-soms wijselijk-
op z'n oren legt?
Ik heb 'm -dankbaar-
gezegd
dat het dagelijks brood
me zo... goed smaakt.…
cirkel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 hoor ik daar door mijn gedachten
de zoete wind van jouw stem?…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 De wind briest de waarheid
en knaagt aan de vergullende dijken
van de helende tijd.
Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het werd een mooie
zonsondergang, in
combinatie met de harde
wind.
Hierdoor kwamen de
golven schuimend het
strand op. Het zou fraai
geweest zijn als er een
"cappuccinolaag" over
de zee zichtbaar was
geweest.
Een verpletterend einde
van de zonsondergang,
was in volle gang.…
Allerzielen 2019
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 vandaag brand ik een kaarsje
een kaarsje voor jou
vijf jaar geleden
is jouw licht gedoofd
uitgeblazen door de wind
zijn wij het spoor bijster
waar we jou zouden
kunnen vinden
bijna dagelijks deelt
jouw moeder haar
hartenkreten
om jou
vandaag brand ik een kaarsje
in de hoop op
een teken
waar vandaan dan ook…
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
Sluitstuk
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
452 met wind
in de rug
liepen wij sneller
omdat aarde
meer helde
werden onze
inspanningen
steeds feller
we lachten
om kleinigheden
in onze filosofie
bedachten dat
alles in oorzaak
en gevolg ook
actie en reactie
als sluitstuk had
zwaai en lach
niemand heeft
dat ooit bedacht
en toch zijn er dan
energiestromen
die elkaar kruizen…
heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 heimwee
naar elke morgen het ontbijt
de vaste tijd voor
lunch, de thee, diner
naar elke dag tegen de wind
naar school, dromen
van de nieuwe leraar Frans
naar fietsen in een lange rij
kletsen tot de schoolbel klinkt
en dan aan ’t werk
naar zorgen over teveel suiker,
slanke lijn, en of hij me ziet
het was nog vrede
en we wisten…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting
al dat rest zijn meeuwen die huilen in de wind…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
Op zijn fruitigst
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
402 zelfs aan
de bomen
draaien de
vruchten als
zij weten dat
jij zal komen
de mooiste
blosjes op
lentefluweel
maken een
plaatje van het
fruitig geheel
in deze
schitterende mêlee
van geur en kleur
dans jij langs
lange paden
door boomgaarden
waar blauw
uitbundig zomer
schijnt en wind
warm zwoelt bij
een plaats die
op de hemel…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
Nieuwe haiku's #3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Oktober waaier
Wind in de wilgen
treurig zwiepen de takken
boven het water.
If root strong, fruit good
Het fruit aan de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.
Na de laatste slok
De fles heeft een hals
een buik en een bodem maar
ze heeft geen borsten.…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 zullen naar de toekomst kijken
de hoop vasthouden
in de bevroren tijd, ook al zijn we
het zwoegen de onzekerheid moe
't licht op ons gezicht zal 't niet doven
noch de vreugde' blos van onze wangen roven
het gaat in de nacht met ons mee
och schoonheid zo liefdevol teder
wie zoekt die zal vinden
de oeroude wijsheid de winden…