Alle inzendingen

Voorbij de lanen van licht en schaduw ligt het park. Rechte paden verbinden witte beelden met een onzekere betekenis beladen, verlies aan overgave, hun voltooide gebaren in groene kaders. Zonder een belang te leven, mooi, hevig. Dichtbij is de stenen huid om het vergeten bloed. ...

het zwartgeteerde vissershuisje de door het zout gegeselde planten het uitgewoonde huis de wapperende was de eindeloze kiezelstranden het roestige ijzer op de doodlopende weg voorbij drijvende gedachten onderweg jezelf even kwijt zijn

mijn leven is een sprookje en ik woon met een prins die kan winden en kan boeren als een pasgeboren kind hij heeft geen paard en ook geen zwaard geen mantel of een kroon hij heeft een bus een trainingspak en de tuinstoel is zijn troon wij eten geen vijf gangen en drinken...

op een vlak van mijn kom naast gerimpelde balken in verticale way staat het opschrift "Sweet Home" ; for the pure en simple living, the new life start from every day het gaat over coffee in zwart gedrukt, op beige, half rond ook met een blokje huizen, een stuk of drie en een somber ogend...

misschien, ook ik een nieuw begin het kloppend hart vindt zijn kracht in de stilte het ongeschonden leven de vreugde, het licht zo vol elan de beeltenis trekt het vinnige uit de pijn geen verloren moment meer laten zijn!

Een jongen met een trauma voor zijn leven, Een jongen die hysterisch is van angst, Panisch en radeloos, bang - banger – bangst, Het beeld van deze jongen blijft maar kleven. Een weerloos kind is hier zijn moeder kwijt, Ik denk niet dat dat beeld voorlopig slijt.

Ik heb hem altijd als dakloze geweten. Al jaren leefde hij op straat. Gerespecteerd bij zijn vrienden, met zijn baard en pretlichtjes is zijn ogen, een dakloze zoals de mensen hem graag zien, eventjes toch. De tijd van een toegeworpen munt, misschien. Hij verdroeg nog slecht een dak boven zi...

Als wij wonen boven die oneindige sterren in de eeuwig bloeiende tuinen van God geen duister meer ons uitzicht zal versperren als wij wonen boven die oneindige sterren en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod als wij wonen boven die oneindige sterr...

ik voelde dat tover als oud geld aan jouw strijkstok bleef hangen jij speelde niet onbevangen de onbekende tonen van historische bladmuziek je had een willekeurige greep uit de stapels familietraditie gedaan met de hand beschreven en enkel ooit door blauw bloed gespeeld er...

Schoon is het goud, het schoonste der metalen, Schoon 't alebast, en 't luchtige kristal, Schoon is het licht wanneer de zon gaat dalen, Schoon 't elpenbeen, en 't rozenrood koral, Schoon is de mei met bloemen zonder tal, Schoon is de zeeg' met haar bekranste zweerden, Maar, die de kroon ...

Ik wil het tegenovergestelde van wat ik wil ernstig is dit (maar niet precies) ik wil het tegenovergestelde zeggen - -en omgekeerd evenredig weer ontkennen van wat ik zeg ik wil het tegenovergestelde denken van wat ik denk ik wil het tegenovergestelde zijn van wat ik ben (en ook hebben) ...

Gaston die overal met tonnen strooit Of aanbelt met enorme enveloppen Ik kan die spotjes nauwelijks verkroppen In onze straat zie je die gozer nooit Maar nu zat het me toch 'n keertje mee Kijk zelf maar eens, 'This is my lucky day!'

ik kan je zien in vol ornaat wanneer regen de zon verlaat je straalt als koning aan een blauwe hemel regeert slechts een moment tussen wolken gewemel je koningsmantel in vele kleuren van fel rood tot violet toveren lichtjes in mijn ogen je hoort het moeilijk… maar ze kraaien va...

Roger Federer en Rafael Nadal zijn de grootste tennissers, aller tijden. Niet omdat ze geboren winnaars zijn. Omdat ze weten wat verliezen is. Omdat ze geen kleine rivalen, maar grote vrienden zijn. Omdat ze weten dat leven spelen is. Met hart en met ziel.

In een ingewikkeld spinragpatroon van fijne draden hangt het leven letterlijk aan een zijdedraad. Lijkt het kevertje zich op het einde te beraden wacht een lieveheersbeestje op het naderend kwaad. Want weldra valt er niet meer te ontkomen. Komt de sluipmoordenaar naderbij. In zo'n fijndradi...

Ik zie de straten glimmend in de regen En van de bomen gutst het water neer De mensen schuilen voor dit hondenweer Al heb je liever zon, wie houdt dit tegen Het water loopt met stralen in je kraag De goten zwellen aan tot rivieren Iedereen begint over ’t weer te klieren Ja, in Nederlan...

ik heb ze in alle maten petten en hoeden voor iedere gelegenheid kan uiterst snel wisselen als er zich een opening voordoet in plaats en tijd jij bent naturel hebt geen rekwisieten praat altijd gevat met de stem van je hart terwijl ik adviseer coach jij met warme blik en zachte ...

De witte sneeuw, waarmee de vlakten pronken, Boelt met de zonne tot haar schade en schand. Ze ligt en lacht en tintelt, wonnedronken, Totdat ze smelt en slijk maakt op het land. De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken, Wanneer de hemel stooft en staat in brand, Die zonnelach weerk...

Zij daalde de grote schooltrap af, lichtjes, lenig en vlug - de wind woei haar dunne rokje op, haar hand sloeg het terug. Doch sneller dan die fijne hand was de koestrende blik mijner ogen: zij keken en zagen een schone lijn, die een kunstenaar tot een refrein heeft bewogen.

Het eten van de Vondelflat is pet Hoewel een pet aanzienlijk beter smaakt dan ’t spul dat voor de oud’ren wordt gebraakt en vreugdeloos op tafel wordt gezet Sluit óp die directeur die al zijn eten De komende tien jaar van Zinn moet vreten!

Mijn gedicht gaat niet over de liefde het is niet eenvoudig om over liefde te schrijven ik ben er te verlegen voor en vermoedelijk ook te oud ik ken geen fladderende vlinders die me op een zomerochtend als een prinses wakker kussen er dwalen geen rupsen onder het strakke korset van ...

gebruik geen bijbelteksten tegen een lesbo/homoseksueel niet reëel als babytjes hen wel laten dopen nadien het huis ontzeggen klinkt bezopen dus liever een huichelhuwelijk knielend voor het altaar vooral vrede met andere geloofsgenoten/pastoor dominee BAH...NEE

een wirwar van woorden vele zinnen gebroken het verleden verloren je was er altijd voor mij ik voelde me nooit alleen je stond steeds aan mijn zij ik leef nog in jouw dromen maar je herkent me niet meer mijn tijd is gekomen moeder ...ik sta nu aan jou zij!

Vandaag, de laatste zaterdag van juni, werd in Den Haag de Veteranendag gehouden, met de koning die acte de présence gaf. Ook het defilé nam hij af! De grote hoeveelheid oude mannen, met doorgroefde gezichten, de tanks, die zich op niets, maar dan ook niets richtten, de straaljagers die...

Op het donkerste moment keek ik naar haar De lach, de blik, het tedere gebaar Met oneindig veel snaren is zij een instrument dat zij zelf altijd bespeelt met zo veel talent Elke snaar produceert emotie die vibreert en betovert Haar emoties hebben me voor het leven en geluk heroverd Haar tonen ...

ik luister… hoor enkel wat ik horen wil rumoerigheid trekt stilaan weg gouden zand waait op verblijdt een kind zeewater speelt een spel met de wind ik luister… hoor enkel alleen nog maar de zingende wind dans met mij hoor aan mijn lied kom morgen terug vergeet mij niet! ...

In èèn woord: "VOORBIJSTEREND" Componist Huba de Graaff gebruikt een memorabel tv-interview (1996) van kunstenaarsduo Gilbert & George met Theo van Gogh als libretto. Een 'retropera'over kunst, seks, religie, fundamentalisme en de dood.

De zon in de middag, een klaterende lach. waar geen vragen zijn Geen duidelijkheid, geen koers en geen tijd Herinneringen en een stil verlangen. Naar een plaats om te verdwalen, naar een tijd om te verliezen, Zolang je maar tijd krijgt, zul je proberen jouw dromen te leven.

Ver in de weide dartelt onvervaard tussen het groen omvangen het gracieuze zwarte paard. Die iets met een koene moed van de kleurrijke poldergezangen; zich met een veredelde fierheid met de bewondering van zijn omgeving kan omvangen. Terwijl zijn zwarte manen fier wapperen in de wind; w...

De klanken van de avondklok weergalmen tussen de berken van het oude kerkplein na een lome zomerdag talmen mensen in het park zoeken naar verfrissing bij een sprankelende fontein de avondvrede is voelbaar onder de bladstille platanen genieten zij van de luwte en spreken gedempt me...