6269 resultaten.
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 Er heerst een doodse stilte
bloemen pronken op de graven
stilletjes vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze…
Gemist
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.105 De avond sijpelt binnen in het regenwoud
waar elke lichte plek door duister wordt gedicht
en ogen in de nevels glurend zijn gericht
op iedere beweging in laag kreupelhout
behoedzaam zoeken poten naar een evenwicht
alsof de draagkracht van de takken hen benauwt
pas na het aftasten worden ze goed beschouwd
als jacht- en rustplaats met een…
Solve et coagula
gedicht
2.6 met 37 stemmen
13.180 ' en ik zag je daar zitten,
het was alsof ik je nooit meer
zou durven aanraken, of je meteen zou op-
lossen in de werkelijkheid als goud
in koningswater als ik je ook maar het minste
beetje zou aaien;
natuurlijk moest je nog lang niet
dood, dat wist ik best, maar hij die liedjes
zingt voor hazen en beren waarin hij vertelt
hoe hij ze…
De pil
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.713 Heel 'Olland slikt nu zo'n tablet
en zie je overal
-dat staat ook nog in die gazet-
toffe mannen
en glimmende madammen
die je vrindelijk lachend groeten
alsof ze dringend moeten.
Nu het daar zo gezellig lijkt,
zo onnatuurlijk hippig blijkt,
is het welhaast ambetant
te verlangen naar je Vlaamse land!…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 En toen - het hart hoog op de wind -
verlangen zich bezeerde aan begeerte,
hoe lief had ik dan niet dat feestelijk verlies,
alsof een hartstocht mij verloren blies,
al werd ternauwernood gezoend
de monstrans van één enkele mond.
En elke avond werd het herfst.…
Carrieremonster
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
889 Carierremonster
Achter een bureautje bij het raam
Een rolgordijn ontneemt het zicht
De PC's fluisteren zacht haar naam
De geur van het kopieerapparaat
De spiegeling van de PC op haar gezicht
In haar slipje sijpelt zaad
Het archief staart haar stoffig tegemoet
De fles spa blauw voor het gezond
Alsof je langzaam leeg bloedt
Geen weg terug…
verdriet en geluk
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.336 Maar toch heel af en toe stiekem er tussen door
is het nog alsof ik al die smoesjes hoor.
Maar ik heb mijn leven met mijn kids goed opgepakt
en ben niet emotioneel in elkaar gezakt.
Want al ben ik 46 en alleen met mijn kroost,
de kids zijn gelukkig en dat is mijn troost.…
helderheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 eenzaam staar ik in de verte
waar de sluier van de mist
langzaam verdwijnt
alsof hij wist
dat ik hier sta te zoeken
naar een beetje helderheid
voor mijn sombere gedachten
en zegt: nu is het tijd
om je hoofd te laten rusten
even stil te blijven staan
en je gedachten stilletjes
even weg zien gaan
roerloos staar ik in de diepte
langzaam komt…
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 Als fijn zand ongrijpbaar
glipt elke tik die ik hoor
onbeïnvloedbaar qua snelheid
tussen mijn vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor…
Gedicht
gedicht
4.1 met 44 stemmen
13.491 Langzaam ben je jezelf geworden, niet langer
degeen die mij in het holst van de nacht kwam redden
uit elk geheim, we noemen geen details,
veranderd worden in drukwerk, onbeperkt groeien
en het is alsof er nu je jezelf bent geworden
minder gevaar steekt in bepaalde plekken
in huis, de lege schoenen onder de banken,
het gat achter de trap, het…
Hé jij daar
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.394 Je hebt de globe niet op je rug hangen
dus doe ook niet alsof en jezelf een plezier
je mag altijd blijven verlangen
daarom schrijf ik je dit nu hier
misschien knap je ervan op?…
Geheimen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.422 Mijn leven is een groot raadsel
Geheim na geheim
Traan na traan
Niemand die mij iets vertellen wil
Niemand die mij kan verstaan
Ieder leidt zijn eigen leven
Ieder gaat voor zijn geluk
Niemand die aan een ander denkt
Het maakt mij helemaal stuk
Je doet alsof je van niets weet
Je loopt weg met een brok in je keel
Iedereen loopt met datzelfde…
Zo dicht bij Kerstmis al...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
672 De kaarten en de pakjes zijn gekocht
maar haastig lopen mensen door de straten
alsof er ongezien toch iemand achter hen
met wapens of gevaarlijk spul hen voortdrijft.
Waar is de vrede die we allen zoeken?
Waar is 't geluk dat wenkt en wordt beloofd?…
Lieve papa
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
3.757 In het ziekenhuis, ik zie het nog zo voor me
alsof ik weer aan je ziekbed sta
Hoezo heeft de dokter je niet gered?!
'Hé Fem, geef papa eens een kus'
Op je voorhoofd, en dat was de laatste dus..
Ik moet je loslaten, maar vergeten zal ik je nooit!
Misschien dat ik je weer tegenkom, ooit....…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
Woordenwaterval
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.273 woorden groeien
Tot een stroom van zinnen
Gestuwd door emotie en gevoel
Ongeremd vloeien de zinnen
Met de waterval als enige doel
Spraakzaam water stroomt rijkelijk
Laat zich vallen naar beneden
Woelig water vol emotie
Daar ben ik stilletjes in gegleden
Het water laat ik over mij vallen
Druppels emoties glijden langs mijn wangen
Alsof…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Ik zou je tegen elke
ondoorgrondelijke drank
in willen laten schuilen
desnoods met waterschade ,
alsof de lekke paraplu van
mijn woorden bescherming
biedt, het lullola van zoveel
procent alcohol.
Ja, ik ben dronken.…
Maar het blijft voor altijd stil
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
3.125 We zwegen allen
Alsof afgesproken
En volgden haar kist gedwee
Stil mijn vader en gebroken
En de najaarswind zweeg mee
We veegden ogen
Langs de dode lanen
En omrinden toen haar kuil
We verborgen onze tranen
Ook de zon ging zomaar schuil
We sloegen kruisen
En we zeiden amen
Nadat de priester gesproken had
We stonden stilletjes tezamen…
Kaarslicht in jouw ogen
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.380 kaarslicht
gisteren wist ik nog niet
wat ik vandaag zou gaan bereiken
je opende de voordeur van jouw hart
en liet me naar binnen kijken
eindelijk zijn we hier samen
gehurkt op de bank, tegenover elkaar
gedachten en gevoelens maken kennis
maken de liefde waarneembaar
twee bewegende glimmende plekjes
spiegelen het kaarslicht in jouw ogen
alsof…
Aan een man in de supermarkt
gedicht
4.0 met 36 stemmen
12.811 En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik:
een man, klein, dik, met onbemand gezicht
die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten.
En alles wat hij dacht was mij bekend:
belasting, voetbal, Emma, missverkiezing,
broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.…
verdwenen stilte gilt hysterisch terug
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
640 wereld lachte naar je voeten
tenen krulden na applaus
hatend klapten ze hun handen
vergaten zelfs hun dank voor jou
kwetsend schudden ze hun hoofden
fluitend jouwden ze je uit
je wilde ze meer warmte geven
maar ze schreeuwden je de kou
ogen blikten slechts jaloers zijn
woorden haakten in je hart
pijn die je toen voelde leek
alsof de…
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 ten dode zijn opgeschreven
Verbannen naar het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik over het eiland
En voel een huivering door mij gaan
Het is alsof…
Hun monden verstomd
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
723 Het kreunen van mijn pijn was ver te horen
en 't zand werd rood als van het ochtendgloren
mijn schreeuwen werd door niemand gehoord
het voelde alsof ik moederloos was geboren.
De pijn van het gemis nog elke dag
zo zwerf ik als wees de wereld rond
nooit meer dat welterusten lieve kind
voor altijd en eeuwig hun mond verstomd.…
Overspel
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.969 te genieten van zijn overspel
Zijn vrouw hoeft niks te weten
Hij heeft haar niet verteld
Dat hij anderen wil daten
En bij mij heeft aangebeld
Hij toonde veel interesse
Ben gezwicht voor zijn verhaal
Heb nu een bijbaan als maîtresse
Is zover ik weet niet illegaal
Vol passie geef ik me over
Aan zijn handen sterk en zacht
Het is net alsof…
Alleen
alles
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289.095 Ik doe wat je wil,
maar geef me het gevoel alsof ik er bij hoor voor een keer
Anders weet ik zeker dat ik verhuis en nooit meer terug keer.
Een beetje liefde een beetje trouw,
geef het me dan ik weet dat je het wilt.
Sta daar niet te staan en geef me je trouw.…
Vis
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
670 .
--------
In Zeeland gaat de sepia straks paren
De Oosterschelde is haar paaigebied
Daar kom je dus normaal als inktvis niet
En dan gaat er zo’n duiker naar je staren
Alsof ie zelf iets klaar zou kunnen krijgen
Wanneer jij in zijn nek zou staan te hijgen.…
Zo eenvoudig, zo mooi
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.641 Een huisje, zo eenvoudig en mooi
door grote bomen omgeven
daar hebben we vijf dagen vertoefd
en genoten van een heel ander leven
En elke morgen werden we gewekt door
een concert wat recht uit de hemel kwam
vogels die zongen met allerlei klanken
en ieder van ons even apart nam
Het was alsof ze ons wilden vertellen
dat er in hun leven geen…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.473 Je schoenen op de vloer
Je zomerjurk op de stoel
Op het kussen ligt je blouse
Wij er zomaar tussenin, zalige roes
We snakten naar de adem
Die we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Alsof verlatenheid door mij woelde,
een oog die geen toekomst ziet.
Een pijn die kliefde mijn hart.
Mijn handen met boeien gebonden.
Mijn hoofd bonzend van smart.
Zo had ik nergens rust gevonden.
Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.
Nergens vond ik een bevrijden,
terwijl steeds meer strijd ontspon.…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 In het naar beneden komen
kroop het hout door mijn rug
mijn voeten schoten vol gaten
tussen alle andere dingen in
sprak de trap niets dan waarheid
en nam een loopje met mij
de achterstevoren gedachte
ook al de rest was te zwaar
om dragen, zoals het plafond
mij drukt in de tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn…