6828 resultaten.
Ik zie je nog wel een keer
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
2.771 Ik hield me zelf voor;
'k voel geen echte liefde voor jou
het is gewoon leuk zoals het is
maar verdomme, ik ging er vandoor
nu merk ik pas da'k wel van je hou
en je vaak toch best mis
Ik weet, ik kan het niet maken
en wil jou er niet mee belasten
maar gevoel is anders dan verstand
vergeef me, iets blijft mij raken
in 't donker blijf ik…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 De woorden die zij uit hun harten breken
Zijn luid; hun lachen schuimt als donker bier.
Zij werken machtig, wild is hun plezier;
Brutaal wordt ieder vreugde aangekeken.
Hun feesten razen, en de nachten bleken
Als het dorp nog davert van dans en getier.…
mijnwerker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
883 mijn zweet is verzuurd
mijn longen zijn zwart
de pijnen verdrongen
de jeugd uit mijn hart
de angsten doorstaan
al het vuil dat ik vrat
hervormde tot licht
en tot hoop die ik had
want eens zou ik gaan
uit de gangen van zweet
naar een beter bestaan
dat mij dromen deed
en toen ik gegaan ben
een tijdlang vergat
aan het donker alleen…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 mensen zijn gevlucht
naar rust tussen de bomen
mos om op te dromen
in zonnestralen zie je
vlinders dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.
Laat mij veilig door de schaduw
uwer vleugelen gedekt slapen gaan
het moede oog gesloten.
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 De nacht trekt zich als een blaasbalg open
boven het donker deinen dat haar zoekt.
Haar sifon zoekt de horizon
waar zijn vloed ontbranden moet.
Tot zijn hoogte trachtend
zich vergewissend van zijn kracht
haar geulen klaar voor dieper water
toont ze hem haar strand dat wacht.
Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Maar - één ding was er, dat 'k niet prettig vond:
Ik kende een plaat, waarop een neger vloog
Met de armen om een blanke, in 't donker. Hoog
Zag je veel licht; beneden was de grond.
Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond?
En met dat griez'lig witte van zijn oog?…
Soms
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
857 Soms is het allemaal zo moeilijk
is het zo donker om me heen
dan kan er geen glimlachje meer af
en voel ik me zo vreselijk alleen
Niemand zie ik dan meer staan
verzonken in m'n eigen verdriet
zie ik geen vreugde meer of blijdschap
al die mooie dingen zie ik niet
Ik sta op zo moe zo futloos
aan het begin van zo een dag
sleep me door…
Gouden kleuren
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.146 natuur gaat zijn gang
Zacht wiegend op de wind
Nemen de bladeren afscheid
Van hun geliefde plekje aan de boom
Met een zekere waardigheid
Zwevend nog even in de vrije val
Dan de stille landing op moeder aarde
De natuur gaat zijn gang
Het eeuwen oude proces
Dat herfst heet
Nog even genieten
Van die mooie goudkleurige bladeren
Voordat het donker…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal,
Mijn woorden zijn als dwalenden, als blinden,
In 't donker tastende om licht te vinden,
Dat voor hun blindheid licht ontsteken zal.
Zijt Gij het, God, geweest, die ze op deed staan
Uit duistre zielsgewelven, uit zeer diepe,
Stille vertrekken, waar ze veilig sliepen?…
herfstbladeren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.438 tastend in het donker
op zoek naar zekerheid
verlies ik mijn vertrouwen
in mens en eeuwigheid
verdwaal ik in de gangen
van elk droomkasteel
waarin ik mijn verlangen
luchtig met een ander deel
verkoop ik mijn gedachten
tegen ieder aannemelijk bod
waarmee ik zwoele nachten
verkwansel met mijn lot
vergeet ik mijn bestemming
verdoe ik steeds…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 Geruisloos schaduwend fluweelzacht
verschijnt goud licht in het dreigend
duistere donker dat zwart zwijgend
zich onderwerpt aan schijnselmacht
Als ‘n wakkere wachter voor de poort
die naar de kern van geboorte leidt
en innerlijke kracht van nacht bevrijdt
waakt ze stilte tot zijn stem verstoort
Zijn silhouet tekent zich in gloed
dat…
Decemberbrief
gedicht
3.1 met 97 stemmen
33.011 Of ik zit maar ergens
en kijk naar buiten tot het donker is.
De televisie 's avonds een meest trieste
vertoning in een eenmansbioskoop,
zoek ik maar vroeg mijn bed op, slaap pas laat
en word weer vroeg uit boze dromen wakker
omdat ik jou ook in de slaap niet vinden kan.…
Machteloos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.222 Ik weet geen raad
Met hoe je nu bent
Voor mijn gevoel doe ik niets goeds
Terwijl je mij nu door en door kent
Ontbreekt het aan een goed signaal
Ondoordringbaar, onvoorspelbaar
Helemaal
Een moeder kwijt, een ander leven
Accepteren dat dat hoofstuk sluit
Ze heeft je alles meegegeven
Je moet op eigen kracht vooruit
En juist in deze donkere…
Give peace a chance
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
1.516 Schoten zullen weerklinken door de donkere nacht,
en vele doden en gewonden worden binnen gebracht.
Wanneer zal het eens tot de presidenten doordringen?
Dat wij vrede willen, vrede en wat mededogen.
Maar de presidenten sluiten arrogant hun ogen.
In de verte hoor ik iemand 'Give peace a chance' zingen.…
In Gedachten
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.710 Samen met jou lig ik in bed
Al ben je maar in gedachten bij me
Ik draai mijn hoofd naar je schouder
En geef je daar een zacht kusje
Alles met mijn ogen dicht
Anders besef ik dat je er niet echt bent
Alleen in het donker kan ik je zien
En mezelf garanderen dat je door mij wordt verwend
Een zoen en lieve woorden
Als mijn lippen je oor passeren…
Zielekreet
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.587 Hoor hoe mijn ziel, alleen, in 't donker schreit.
Ze schreit gelijk een kindeke van dorst
Schreit naar de weelde van de moederborst,
Als Babels Joden, uit Jeruzalem
Verdreven, naar hun heerlijk Heiligdom,
Gelijk een bruidje naar haar bruidegom:
Zó weent mijn stem.…
nog altijd
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
2.304 met m’n ogen dicht
het slanke zachte lijf dat vroeg om vrijen
en weer voel ik de streling van je handen
de vingertoppen over borst en buik
de zoete zwoele geur die ik nog ruik
de lusten die ons teder overmanden
waren ook mijn dagen maar als nachten
doch zonlicht doet de kille messen blinken
minnen is verworden tot verachten
in ‘t donker…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten
omdat het licht te donker…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 Uit het dommelende donker klimt de stilte.
Ze haalt ons in, sluipt naar de enkels.
Een snaar trilt, een milde klacht.
Schichten naderen en wij vouwen dicht
als bloemkelken in de schemer.
Later nog minder, de vederlichte last
van een handvol dagen, de kale gewaden
Van de rust in deze statige nacht.
Vrienden geven zich nooit over.…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 De nacht trekt zich als een blaasbalg open
boven het donker deinen dat haar roept.
Haar sifon zoekt de horizon
waar zijn vloed ontbranden moet.
Tot zijn hoogte trachtend,
zich vergewissend van zijn kracht,
haar geulen klaar voor dieper water
toont ze hem haar strand dat wacht.
Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.…
Dwalingen
netgedicht
3.9 met 36 stemmen
1.537 Verdwaald in donkere spelonken
Van herinneringen en emoties
In oeverloos verdriet verzonken
Zoekend naar gelukgaranties
Waar gevoelens ooit verdronken
Veel leed om te verwerken
Pijnen bijna niet te verdragen
Verschuil het onder grafzerken
Wil voor alle komende dagen
Mijn welzijn versterken
Gevoelens naar boven halen
Die pijnlijk en beschadigd…
vriend zijn
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
4.998 Je liet me zien hoe een vriend kan zijn
jij liet me lachen zonder pijn
Jij was mijn zonnetje in donkere dagen
Terwijl ik maar zat te klagen
In moeilijke tijden was je er voor mij
Ook al was je ver weg, je stond aan m'n zij
Maar die tijden zijn er niet meer
en dat doet zeer
Ik dacht...…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
Mee reizende metgezel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.058 onzekerheden
Ontdekken van nieuwe mogelijkheden
Leven met andere kwaliteit
Leven met hoop en tevredenheid
Zijn wensen die we delen
Samen op een bankje genietend
Onze oude dag verdienend
Met die eeuwige schaduwzijde
Van onze meereizende
Die onze liefde niet heeft vernietigd
Hij is de schaduwzijde van ons bestaan
Hij wil ons in het donker…
benidorm -en de wijnnachten-
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.870 de bars en de nachtclubs
zitten vol verslapen dagen
dorstige wijnplukkers met een stijve rug
en een onderbetaalde timmerman
en wij die ze trachten te vergeten
het donker dat de felwitte dagen
achtervolgt
mannen raaskallend in hun glaasjes
tongen van gelieven klevend op elkaar
in de kracht van die momenten
leef ik nu
laverend en dansend…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 In ´t nachtehart als een weekgele schijn,
In donkere nis weerlichtende topaas;
Maar in de dag een levende fontein,
Die de dorstende haar zoet solaas.
----------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.940 Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.
------------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…