8104 resultaten.
Waar blijft de conducteur?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 Wat mensen zoal bezighoudt
aan tijd kauwen op een dag
denkt zich aan me voorbij
vermeit me in stille triomf.
Zo iets al een bedoeling had
zijn zij het niet geweest.
Zo iemand nog idealen schept
zullen zij het niet worden.…
Altijd jij.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.702 Al vordert ook de tijd
Mijn leven draait voorbij.
En als de slaap
Toch heim'lijk is gekomen
Verschijn je in mijn dromen...
En leef je aan mijn zij.
Ik kom niet los van jou,
Ik blijf met jou verbonden.
Al helen ook de wonden...
Jij blijft een deel van mij.
Toch is het goed zo.
De dood scheidt ons toch niet.…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,
Jeugd jaagt voorbij…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk foerageren
gekakel, afgunst noch gebakkelei
de mannenwereld kan bevrijd floreren
al doet de klok naargeestig zijn karwei
nog even en ze zullen wederkeren
dan is de lieve vrede weer voorbij…
Mijn gedachten lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
728 Vergane dagen bouwden toekomst
Zag, voelde en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
verstreken dagen vlochten idealen
dacht, hoopte en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
Voorbije dagen spiegelen toekomst
Denk, hoop en verlang ik
Kom jij hier, kom ik…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Hart van mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 wij trotseren nu met open vizier
het nieuwe leven
hebben het verleden bedwongen
en met alles wat ik probeerde
was jij mijn helpende hand
in ogenschouw
het eerste uur voorbij
strelen handen in schittering
magisch in zwijgzaamheid
onze gedachten
smelten samen ineen
gelijk een ring
liefde doet woorden fluisteren
zo innig als maar…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd
Door de poort van een nieuwe
levensader gloeit
een lichtende geest naar
een kiemende horizon:
voorbij…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 vanzelfsprekend
je moet het niet alleen weten
dat er leven in de bomen schuilt
je kunt het zien zegt ze
en zij kijkt al zo lang
iedere dag opnieuw leren kijken
en jezelf bestraffend toespreken
als je overal net aan voorbij gaat
als het gebeurt
het alloude nieuwe
niet triomfantelijk
maar gewoon omdat het
onvoorwaardelijk vertrouwt…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 wanneer zie ik de kraanvogel weer
die mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen…
SILENCE
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
691 Silence
Een hoopje zand
Kleine verhoging in het land
Verstopt achter boerderijen
Ligt daar het kerkhofje
Van Zwartewatersklooster
Hier zou ik mij neer willen vlijen
Bomen en hoge zerken
die een schaduw werpen
op een voorbij leven
Niks meer te streven.…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 Maar ook 's ochtends is het niet voorbij.
Zie je weer veel te klaar, maar wat je mist.
November. Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Slaap wel mijn zoon,
zweef op de wind, de zon voorbij!
Als ik nog droom...
Droom jij dan even mee...
Met mij.…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Was je maar niet dood maar gewoon even weg
om later te lachen met mij-
maar het is te laat...voorbij.
Je bent de weg naar huis verloren
- ik mezelf ook.…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 Voor Irmlinda
Vanachter het raam
aanschouwt hij zijn jeugd
emotie vult zijn ogen
koorts gloeit in zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten,
de golven zich tot kolken vormen
en de zon doorbreekt.
Het moment waarop je huilt van geluk,
een tranenval van vreugde,
als je eenmaal beseft,
dat vreugde van binnen zit.…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Fluo Chocola
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 Net voorbij vier,
de meesten op weg naar huis,
een ander deel vertrekt,
jonge fietsers,
een mond op tien voor twee.
De zon op non-actief,
de eerste wagens knippen de lichten aan,
en die kleine man,
met een pak vol koekjes,
weigert die straks zijn kool?…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Nooit zal er een dag voorbij gaan,
dat ik niet denk aan mijn familie,
Bedankt..…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Vanuit de trein
van ogenblikken
verwachtte ik schoonheid
van voorbij de horizon.
Maar ik zie steentjes
ketsen op het water,
drie, vijf,
en zelfs een zevensprong.
Ik zag een zwerver
leunend op zijn houten kruk.
Hij zei tegen me,
je moet niet zoveel dragen.…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Meestal echter kom ik zelden voorbij
het rottige riet de kapotte vogels
dat het aldoor dooit in de modder
van het vreedzame bestaan.
---------------------------------------
uit: 'Nieuwe veters',
verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 De wereld gaat zijn deur voorbij,
althans, zo leek het volgens mij
maar door een kiertje zag ik net
zijn leven met het internet.…
RADIOBERICHT
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.455 Te Grave beneden de sluis
voorbij de zware deuren
mag mij het water sleuren
en kantelen met geruis.
- Grave beneden de sluis.
'Wij geven de waterstand.'
O God, hoe kon het gebeuren -
gesloten het venster, de deuren,
gebannen uit liefde en huis.
- Grave beneden de sluis.…
Moedeloosheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.780 Als men vermoeid en levensmoede,
Voorbij een eenzaam kerkhof gaat,
Waar soms een zandig terpje oprijst,
En hier en daar een kruisje staat,
Dan haakt het hart in stom verlangen,
Na zoveel lijden doorgestreefd,
Om ook te rusten onder de aarde,
Bij hen, die men vergeten heeft.…
Mijn dialoog was schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 en sproeien
begonnen zij in namaak
echt te bloeien
heb met ze gepraat
mijn dialoog was schijn
toch vonden zij het fijn
lieten hun kleuren gaan
weg uit het stofferende bestaan
zag hoe zij verwelkten
het uiteenvallen van kelken
in uitbloei bij elkaar geraapt
als plastic afval klaar gemaakt
met hoop op een recycling
seizoenen zijn voorbij…
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 De tijd verontachtzaamt, namen, woorden
vervlogen betekenisloos voorbij de horizon.
Zeeën, oceanen droog door land omrand
in ledigheid.
Vele wegen bewandeld, naar eer en geweten
gehandeld.…
Opa.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.247 Maar Uw tijd was gekomen, het ging voorbij.
En U leeft niet meer in deze maatschappij
bij mij.
Alleen nog in mijn dromen.…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…