9250 resultaten.
Ontheemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 Ik vergeet mezelf te zijn
te rusten in het weten
dat alle tijden omvat
zonder uitweg verlost
van zoveel aards streven
en nood breekt in de dood.…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 . -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs bezonde kust?…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 een weg weet te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in vrijheid
verbonden met de wal
de weerklank
over de indrukwekkende bergen
voortgaan als de rust…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Moment van hart tot hart
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 lied van de ochtend
klanken van vreugde
moment van hart tot hart
de wind strijkt zich als adem
over tere bloemenkleuren
zweeft zwoele junigeuren
over een blaadjesschoonheid
passie cirkelt rond
in een stil vertrouwen
een wonderlijk samenzijn
ogen sluiten zich voor de tijd
*
ik zal de dag dromen
in ons wijsje leven
jouw beeld rust…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Had mijn bodem lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ik aardde diep
in vele generaties
had mijn bodem lief
het weidse land
onder de hoge lucht
stond altijd borg voor rust
nu scheurt de grond
trillen lagen in verzet
fundamenten zijn onthecht
mijn wortels
zijn gespleten
de toekomst is vergeten
het was geen menselijk falen
dat de grond zou dalen
maar een bewust genomen gok
als zij…
Hoe lekker is dat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 laat me eens denken
mijn gedachten gaan diep
ze worden blootgesteld
aan kwaadwilligen…
dus laat ik ze rusten
mijn ziel afgesloten
als u probeert me te breken
u die leugen van waarheid
niet kan onderscheiden
denk dan nog eens na
u bent niet kundig, noch wijs
als een echo in mijn hoofd
gonzen gedachten
oordeel maar, veroordeel maar…
Bang voor de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Heb geslapen vannacht,
Of niet, ik weet het niet,
Kan me niet herinneren
Dat ik tot rust ben gekomen
Of dat ik in angstdromen
Gevlucht ben die me meenamen
Tot achter hun horizon
Waar ik niets te zoeken
Had behalve angst die er
Drieduimendik bovenop lag -
Slapen of waken
Maakt ook niet meer uit,
Zondag tot en met zaterdag
Zijn…
Jouw woordeloos welkom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 als altijd
zit je te stralen
en zonder dat jij
het in de gaten hebt
met ogen anderen te raken
het is jouw
woordeloos welkom
met een innemend gebaar
geef jij rust
en een streel door het haar
jij luistert
ziet zinnen zich rijgen
tot een verhaal
bemoedigt stiltes
in welwillend beamen
jij kent de namen
van hen die je wijsheid
en…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
Oprijzend uit de hofvijver
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
437 wanneer gaat het
weer sneeuwen
op het lange voorhout
zal het schreeuwen
van meeuwen verdwijnen
in de wit neerdalende rust
waar mensen gestaag
schuifelend voorwaarts bewegen
omdat de trams het hebben begeven
langs kade en muur
oprijzend uit de hofvijver waar
het bestuur zijn laatste uur torent
komt die winter er nog
na verhitte…
Masker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
698 Ik heb geen bijl
om koppen af te hakken
omdat ik dan mijn hoofd
ook bij die hakbijl zie
kom maar tot rust
ik zal je wel beschermen
er komt een tijd van ernst
als het je niets kan schelen
dat men de tranen
achter de grapjas ziet.…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik uit
rust…
Mijn eigen wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Het zoeken naar de rust van acceptatie.
Het vinden van wie we zijn,
De teleurstelling, die we ons-zelf cadeau doen.
De schoonheid die we wel zien in anderen,
maar niet in ons-zelf.…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
Geketend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
891 ik ben de vogel
in jouw kooi
ik zit geketend
ben jouw prooi
ik heb geen vrijheid
en geen rust
jij bent de kaper
op de kust
in alle straten
zwerft jouw naam
jij bent de gluurder
door het raam
jij houdt mij vast
in ijzeren greep
jij kent het klappen
van de zweep
jij bent mijn dader
en mijn angst
wij halen adem
maar…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
Ooievaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
498 In één hoogsspanningsspaal,
rusten zeven nesten
boven kruisingen van snelle wegen
betekent veertien ooievaars,
straks met zeven kleintjes
een en twintig stuk of meer
vlak boven druk verkeer
Hoewel wij balen van
die palen, denkend dat ze schaden, vluchten,
voor hen is het geen verdwalen,
't gezins-en liefdesleven bruisend
en opgewassen…
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
Het magisch mystieke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 ik voel
de warmte
van je handen
op mijn gezicht
niet in raken
maar een pulserend
stralen dat heilzaam
naar binnen is gericht
langzaam ontspant
mijn huid en komt
het jagende bloed
tot normaal circuleren
vaak heb jij
dat talent al gebruikt
om mensen met een
druk leven rust te geven
het magisch mystieke
blijft helaas achterwege…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
Spinnewiel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
591 Tot de Zon de Maan weer kust
Egeltje in nestje rust
Laat de nieuwe dag beginnen
Laat de spinnewielen spinnen!…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Genieten van koffie voelt als rust,
binnen de onrust van onze geest.
Zo wordt koffiedrinken feest!…
De stilte gedragen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 In het hoofd,
zo stil, zodat ik de nog
niet gecomponeerde
geluiden hoor,
het zijn de natuurlijkste
klanken, maar strelen
het gevoeligste oor en
mijn vlinders van gedachten
geven oproep aan
mijn gehoor
het is de rust,
het is de enige balans
wat ik zoek en behoeft
geen antwoord
niet met een ongewenste
mening die mij stoort…
Onschadelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 er zit
geen spanning
op je huid
speels en
zacht komt zij
daarvoor uit
ook de kleine
rimpels tekenen
je warme lach
helder stralen
ogen gefocust
in een verre blik
die haar rust
ontleent aan het
niet accommoderen
ondanks een steeds
proberen ook de
kleinste details te zien
een lieve open
uitnodiging om deze
ontspanning…
Handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Rust maar goed uit
voor dat je echt gaat
slapen.
Liefs,
je man, kinderen en
kleinkinderen.…