5860 resultaten.
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Een oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het
blijft gevangen, verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen
wat onontbeerlijk scheen, lost zich
op in een panorama van het gevoel,
soms wild, soms sereen,een doel zo
aards, wat bij tijde weer verdween,
spiegelt…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 De nacht trekt als een schim over verlaten akkers
aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij
In het wiegelied van een geruisloze wind
spelen de bloesems met hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven…
Liedje van liefde
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.772 'k Zal je in je dromen als koning geleien,
boeiend voor de ogen is 't elven-spel, licht
gaan we als twee goden naar diepste valleien,
'k weet je zacht-zijen
gezicht.
Lieveling, kom met je schone gebaren...
scheemring omhangt u met ruisloos gewaad...
Zangen ik weet, wanneer ik mag staren
naar je zo klare
gelaat.…
DE NOOD
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.893 'Gij hebt mij niet genodigd niet
maar ik heb u iets te zeggen, iet,
hoor 't aan, speel niet zo groot!
Het kindje dat uw kind zal zijn
moet ik van 't lot begeleider zijn
van 't dragen tot de dood.'
Begeleid het, 'laas!…
De held van Labbertong IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ‘Ach Nel, hij ging zijn boekje elke keer te buiten
Ik snap dan ook die man in ’t zwart gewoonweg niet
Hij floot voor ieder wissewasje razend snel
En trok na ieder commentaar steeds aan de bel
Terwijl hij na een doodschop verder spelen liet
Oké, ik ging mijn boekje mogelijk te buiten
Ik had me achteraf veel wijzer moeten uiten
Me laten…
Twintigste eeuw
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.013 Een kind als jij en ik mag vrijuit spelen,
overal, met de zekerheid dat niets hem vangt,
overal, met de vrees zich elders te vervelen.
----------------------------------
uit: Rose en geel (Parlando 1930)…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt
en loven, liefkozen en spelen wel en
wentelen en strelen, eindeloos verstekt
het tedere instinct, dat, winters al verpopt
verstopt, hergeven paradijs verbeidt:
maar ai…
Doortrapt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 hoofdrolspelers
Je liet mij hopeloos achter
Verdwaast, verloren en eindig
Ik zie je nog op elke hoek, in elke straat
Hoe mooi de huid de vormen en welvingen
van je lichaam bekleedde
elke cel in ons sidderde van opwinding
alleen al bij de gedachte elkaar te zien
ik vraag mij af hoe jou nachten zijn
welke volgende rol je vol overgave gaat spelen…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Dit oneindig spel verbindt de tijd
met mijn eentonigheid, of het nu naar
links of rechts is, ik blijf gevangen in
een verwezenlijking van een verlangen
de kortste afstand op mijn pad te kiezen.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Speelse blauwgroene luchtlaagjes,
in een bedje van zachte herfstzonnestralen.
Bont gekleurd bladlover van kastanjelaar.
In ver-zicht
een slapende zwarte brabander
onder traag heen en weer wiegende slierttakken
van een treurwilg.
Zo eenzaam en verlaten in weiland.…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.
Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven,
Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon,
En vond hem, waar de zomerwolken dreven
In stille stoeten langs dat schild: de zon.…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 Gewoon een zandbak
waar twee kinderen spelen
van net acht jaar oud, en toch
alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het…
Zingende zusjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
826 In het spel ‘verdeel en heers’ zijn enkel treurende verliezers.
Dat komt ervan.…
Speeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 inwikkelen
van het stervende zonlicht
roestig de rust te zoeken
ongebarsten slingeren de glazen paden
door polders en beekdalen
elke minuut door het licht verschillend gevormd
zoals zwierige linten in een zomerbries
onophoudelijk onverwachte danspassen zetten
de statige boerenhoeve ligt
in de innige omarming van het zanderige erf
er spelen…
Geen tijd
gedicht
4.3 met 23 stemmen
23.646 Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt
door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been
schop ik ze, voor het slapengaan,
de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel.
Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel.…
Lullopertje
gedicht
4.2 met 70 stemmen
13.977 Alleen bij toeval raakte ‘k in het spel betrokken:
Soms kreeg een tegenstander plots de slappe lach
Als hij mijn broek zag, tot de schouders opgetrokken;
Ik liep intussen snikkend naar de cornervlag.…
Man verliest van Vlieg
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 Mijn prestige staat op het spel.
De strijd duurt meer dan een uur.
Een spuitbus inzetten zou laf zijn.
Ik geef het op, mijn vleesvlieg ook.
Hij heeft zich onzichtbaar verstopt.
Door het donker sluip ik naar bed.
Verslagen kruip ik onder de lakens.
Hij is mij gevolgd en daagt me uit.
Ik zwaai met mijn witte zakdoek.…
Panorama van gevoel,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Een oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het
blijft gevangen, verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen
wat onontbeerlijk scheen, lost zich
op in een panorama van het gevoel,
soms wild en soms sereen, een doel zo
aards, wat bij tijden weer verdween…
Dans Met mij Mee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Dans met mij mee
Om de wereld van het spel.
Dans met mij mee,
Wacht niet tot morgen.
Dans met mij mee,
Met een passie bij iedere pas die ik tel.
Dans met mij mee
Op wolken van rozen.
Dans met mij mee,
Zoals in een sprookje van Grim.
Dans met mij mee met een blos die doet blozen.
Dans met mij mee
Zonder woorden de leegte in.…
Koningsdag rotzooi
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Kinderen spelen muziek op hun eigen instrument,
hier en daar een luchtkussen, verderop een kermistent
en overal echt overal bieden oud en jong hun waren aan!
Voor slechts 1 eurootje een schilderij,
een glaasje een pop, kan er ook nog wel bij.…
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.
U prijs ik om vergeving,
voor wie opnieuw begint,
mocht eens de liefde winnen
in ’t hart van ieder kind.…
Rakend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 In het spel, dat wij hier speelden,
scheen het maanlicht mild bedekt.
Bleef de schaduw ingewikkeld zitten,
was de drift, zo uitgestrekt..
Je laat me achter, meer dan naakt.
Verward en diep bewogen,
heb jij me echt,
geraakt..
-…
De vliegeraar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Speels neemt de vlieger hem op sleeptouw
mee, en geeft hem de levensruimte die hij
elders niet vindt.…
De herdersjongen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 De jongen met de herdersstaf,
onder de sterrenhemel, richt
zijn ogen naar een sterren-
beeld; oordeelt met een speelse
blik over wat met zijn fantasie
speelt.
De herdersjongen in het veld;
niet weggelegd voor het grote
geld, peinst over het geluk voor
hem tussen de sterren verborgen.…
De zanglijster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In een nog deels verduisterd bos
roept zij met een gouden keel speels
haar omgeving aan; wekt zij een vogel-
paradijs op te staan vanuit haar schuil-
plaats tussen het mos.…
Onaantrekkelijke mensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Of het nu gaat om een sollicitatie;
of een keuzedame of heer te zijn in
het meedoen aan het maatschappelijk
spel; al vroeg kan bij een mens het begrip
rijpen, dat zij te lelijk zijn om wie zij zijn,
zoals zij zich tonen in hun dagelijks vel.…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Tijd als oneindig spel verbindt
de weg met het doel maakt zich
los van de saaie eentonigheid,
of het links of rechts is, het blijft
vrij in de verwezenlijking in het
verlangen de juiste afslag te vinden
wat onontbeerlijk scheen, verlost
zich in het mozaïek van ons oer gevoel,
soms weelderig wild vol compassie
waarin onze hemel wordt…
Neo
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.159 De leider lipt, wij spelen vis.
De leider slaat de maat
wij volgen, maken school.
De leider spelt ons de les
wij knikken wijselijk, wijzen
leiders portret aan bovenaan.
De leider leidt in onze naam
wij gaan op in de gemeenschap.
De leider prijst Bloed Land Held
Moord, wij delven slagschipschroot.…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 Zeker, mijn liefste, ze zullen, maar wij zullen meer, ze
zullen zullen, maar met speels gemak zullen we meer
wat ze ook zullen: ze maken geen enkele kans want wij
zullen meer, we leven allemaal niet meer dan gemiddeld
tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste
wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl…
Lammetjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
649 Ik sprak met mijn buurman over die gekke
Donald Trump en Kim Jong-un, die als boze
kleuters de wereldvrede op het spel zetten.
In mijn angstbeelden zie ik schrikwekkende
paddestoelen, waarna ik als een hazewindhond
onder de rok van Maxima duik, maar ik vrees
dat zo'n diepzeeduik geen enkele zin heeft.…