5775 resultaten.
Kinderkerst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.132 Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld
Zacht beginnen zij te zingen
Overtuigd geloof getrouw
Kille mist uit zeven keeltjes
Diep onder straten van Moskou
Stille…
Winterstrand
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
21.680 ‘t Is even wennen op dit stille winterstrand
je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind
kom ga met me mee, geef me je hand
Ik weet dat je dat veilig vindt.
Je bent zo mooi aan deze koude kust
verdwenen is je boze voorhoofdsrimpel
je bent ineens zo blij, je bent hier zo gerust
Dit genoegen met elkaar, het is zo simpel.…
Ver van het licht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.351 Ik vraag om de goede weg en roep om hulp,
Maar de gil
Is als een muntje dat valt in een stille ruimte.
Het blijft stil.
Laat iedereen me ineens alleen?
Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt.
Nee er is er geen één.…
Mol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
689 Ik ruik wel duizend geuren,
joggend langs een stille sloot,
terwijl de ochtendzon
een paar vroege spinnewebben
speels flonkerend laat schitteren,
in een gouden licht.…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de orkanen
die verdwaasd en nergens heen
stille ogen doen verbazen
om daarna in volle razen
honderd huizen op te blazen
tot de allerlaatste steen ?
Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?…
mevrouw is
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 achterwand
A living statue, verwijlend in de tijd
Handen gevouwen in de schoot
Mevrouw zit keurig in haar zetel
Het bezoek mag komen, een peutertje van 2 jaar
Verwarmend en spontaan
Raakt de vrouw in het verleden
Ze voelen zich prettig bij elkaar
Mevrouw zit keurig in haar zetel
Het kind zit op haar schoot
Samen kijkend in het prentenboek
Stille…
Moskow kinderkerst
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.382 Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld
Zacht beginnen zij te zingen
Overtuigd geloof getrouw
Kille mist uit zeven keeltjes
Diep onder straten van Moskou
Stille…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 O laat geen lach die stille plek ontwijden,
geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht.
Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.
Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig.…
Liefde van mijn leven
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
3.290 De geur van zee en zonnebrand
De zon en zilte zee
Kinderen spelend aan de waterkant
Kom ga je met me mee…………
Samen wat drinken op het terras
Kijken naar kleurrijke mensen
Praten over hoe het ooit was
Over verlangens en stille wensen
We drinken samen een glas rosé
En zien de zon onder gaan
We lopen een stuk met de vloedlijn mee
En laten…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen vergruizen
onder onze ferme stap
de grijze hemel valt op ons neer
als een zware loden kap
We lopen langzaam verder
langs het stille…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 De planten groeien, vredige gedachten,
heur stille wording onbewust;
en over de eerstigheid van alle dingen,
die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen,
daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…
de jongen en de dans
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
993 en ik in stille verwondering
een tastbaar, ontroerend contact
ervaar.
Met dank, voor jou Philippe…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd
In eenzaamheid sleet hij zijn dagen
Wilde niet om hulp vragen
Het tij had zich niet ten goede gekeerd
Zij bood hem warme troost
Lichtpunt in dit zwervend bestaan
't Was zijn tijd nog niet heen te gaan
Ergens was zijn stille…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 emoties kleur
aan het leven
herbergt alles in zich
doorkruist de koersrichting
niets is toevallig
is geen kop of munt
loopt er een rode draad
door het leven
alles heeft zijn uur, zijn tijd
zodat je kunt ademen
in die levende bron
ligt de wereld aan je voeten
daar waar hart en ziel
elkaar raken
wandel je langs hemelbogen
door de stille…
MOSKOW kinderkerst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
535 Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld
Zacht beginnen zij te zingen
Overtuigd geloof getrouw
Kille mist uit zeven keeltjes
Diep onder straten van Moskou
Stille…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Rechts een boom tot in hemel reikend
brengt wat rust voor ons naar beneden
De klok, de beelden, het verleden:
al het stille op vroeger lijkend
Vogels fluiten, zoeken resten brood
Zacht is het geraas van de stad te horen
Monumentaal: het worden vergroot
van zicht.…
Ontspiegeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.512 puurheid
een aaneenschakeling bevrijdt
gedachtes van verstikking uitgebreid
in deze samenvatting van componenten
die mij inprenten
niet zwaarmoedig te denken
want terugkaatsingen ondermijnen
gedachtes verspreiden
een verre planeet die oorspronkelijk
per ongeluk
van de weerspiegeling bezit heeft genomen
terwijl jij onbewogen
met jouw stille…
De onbekende vrouw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.693 Nu dool ik langs de wegen,
Het hart met stille pijn doorregen,
Omdat 'k niet weet, waarom ze m'aangekeken
Heeft en waarom deze onbekende vrouw
Zoveel rouw
In mij heeft nagelaten.…
Met liefde bekroond
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.662 Veel wat eens was en niet meer is,
verbleekt tot stille herinnering,
alleen nog een vergeelde getuigenis,
waar naar ik kijk, in mijmering.
De jaren sloegen littekens, soms diep,
verlies van hen die mij dierbaar waren,
waar ‘k niet mee te koop liep,
’t leven deed pijn bij ‘t klimmen der jaren.…
Geluk een natuurlijke beloning
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Mens en mensheid overleven
door behoeften te bevredigen
honger stillen, dorst lessen
lust bevredigen, veiligheid creëren
indien goed uitgevoerd beloond
met gevoelens van welbehagen
geluk genoemd, een beloning
getriggert door lichaamsdrugs
ik zag het bij m’n grootouders
op ‘t Groningse land in ‘t najaar
turf en aardappelen in…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 het roze van geurige bloesems, na de regen,
proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid,
waar paradijs en sterrenhemel samensmelten,
ja, waar de kleine god plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Handen vol fluisteringen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 zo in de donkere uren
van de vroege morgen
als je het gevoel hebt
dat iedereen nog slaapt
dan komen overdenkingen
juist op die stille momenten
haar tegemoet fluisteren
wat ben ik rijk
zucht ze
nog half slaapdronken
wat ligt dat lekker
in mijn warme bed
nog even het kussen lekker
opschudden en mezelf
er in schurken
de poes die het…
De jachthoorn
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.954 Nu speelt de jagershoren
het stille en innig minnelied;
nog enkle tonen smoren
in diepgedragen zielsverdriet.
Welle eens, in volle vrede,
en trille in 't snarenrijk gemoed,
als zangerige avondbede
dat eindloos goed en zoet getoet.…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 een rode maan verlicht de nacht
en sterren, als tranen houden de wacht
stille glinsteringen aan de lucht
de zon neemt haar plaats in met een zucht
want een plek om te stralen is hier niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 In het stille bos
klinkt de verre snelweg zacht
als bomengeruis.
We gaan door het bos,
komen op een oud landgoed:
hier zie je echt woùd.…
Monument voor vervlogen dromen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 “Kokos producten”, de naam doet koloniaal
aan; Indië, voor velen een vervlogen droom,
maakt het dramatischer, monument voor ‘n
droom in ‘n droom; stille echo’s van het ver-
leden maken mij zo vreselijk weemoedig.…
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 De vuurtoren kijkt naar de horizon
stevig en stram, aan tegenwind gewend,
bekend met het waaien van helmgras
en van het zand en ziet de soepele zeevlucht
van de meeuw met stille tevredenheid aan.…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 kan zij niet kiezen voor een dag
van de beschikbare zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die ze allemaal op wil zoeken
met verdwaling als gevolg
wie vindt haar terug
in dit stille…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 's morgens in de prille vroegte
kruipt het witte ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit…