Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Kinderkerst

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.132
Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille…
Ivan Grud22 december 2004Lees meer >

Winterstrand

netgedicht
3.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 21.680
‘t Is even wennen op dit stille winterstrand je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind kom ga met me mee, geef me je hand Ik weet dat je dat veilig vindt. Je bent zo mooi aan deze koude kust verdwenen is je boze voorhoofdsrimpel je bent ineens zo blij, je bent hier zo gerust Dit genoegen met elkaar, het is zo simpel.…
Els Boelsma22 februari 2002Lees meer >

Ver van het licht

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik vraag om de goede weg en roep om hulp, Maar de gil Is als een muntje dat valt in een stille ruimte. Het blijft stil. Laat iedereen me ineens alleen? Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt. Nee er is er geen één.…
Knikkor14 oktober 2007Lees meer >

Mol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 689
Ik ruik wel duizend geuren, joggend langs een stille sloot, terwijl de ochtendzon een paar vroege spinnewebben speels flonkerend laat schitteren, in een gouden licht.…
Tjoke17 maart 2007Lees meer >

Vraag aan God

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.275
Waarom zijn er de orkanen die verdwaasd en nergens heen stille ogen doen verbazen om daarna in volle razen honderd huizen op te blazen tot de allerlaatste steen ? Waarom zijn er de geweren die zich richten op de stoof van twee onverteerde buren die hun kogels blijven vuren tijdens nachtelijke uren uit de naam van het geloof ?…

mevrouw is

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
achterwand A living statue, verwijlend in de tijd Handen gevouwen in de schoot Mevrouw zit keurig in haar zetel Het bezoek mag komen, een peutertje van 2 jaar Verwarmend en spontaan Raakt de vrouw in het verleden Ze voelen zich prettig bij elkaar Mevrouw zit keurig in haar zetel Het kind zit op haar schoot Samen kijkend in het prentenboek Stille…
Magali31 augustus 2008Lees meer >

Moskow kinderkerst

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille…
Ivan Grud16 december 2007Lees meer >

De weg in 't woud

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.689
O laat geen lach die stille plek ontwijden, geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht. Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken -een gouden regen- geel en rossig lover. Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden! De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken, zijn dood, voor eeuwig.…
Helene Swarth10 augustus 2020Lees meer >

Liefde van mijn leven

hartenkreet
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.290
De geur van zee en zonnebrand De zon en zilte zee Kinderen spelend aan de waterkant Kom ga je met me mee………… Samen wat drinken op het terras Kijken naar kleurrijke mensen Praten over hoe het ooit was Over verlangens en stille wensen We drinken samen een glas rosé En zien de zon onder gaan We lopen een stuk met de vloedlijn mee En laten…
car6 juli 2004Lees meer >

Een laatste vaarwel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
diep ze komen vast wel weerom tot het einde van mijn winter zijn hun stemmen hier nu stom De wolken drijven verder met hun donkergrijze last ik duik dieper weg in mijn jas en hou je stevig vast de schelpen vergruizen onder onze ferme stap de grijze hemel valt op ons neer als een zware loden kap We lopen langzaam verder langs het stille…

Woluwe-Dal

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.985
De planten groeien, vredige gedachten, heur stille wording onbewust; en over de eerstigheid van alle dingen, die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen, daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…

de jongen en de dans

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
en ik in stille verwondering een tastbaar, ontroerend contact ervaar. Met dank, voor jou Philippe…
Magali20 september 2008Lees meer >

Afgedankt?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
vodden Ooit een kind toebehoord De kinderdroom wreed verstoord Door regen en zon verweerd Hij ontfermde zich ontroerd In eenzaamheid sleet hij zijn dagen Wilde niet om hulp vragen Het tij had zich niet ten goede gekeerd Zij bood hem warme troost Lichtpunt in dit zwervend bestaan 't Was zijn tijd nog niet heen te gaan Ergens was zijn stille…

Veelzijdig en betrokken

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
emoties kleur aan het leven herbergt alles in zich doorkruist de koersrichting niets is toevallig is geen kop of munt loopt er een rode draad door het leven alles heeft zijn uur, zijn tijd zodat je kunt ademen in die levende bron ligt de wereld aan je voeten daar waar hart en ziel elkaar raken wandel je langs hemelbogen door de stille…
Quicksilver16 oktober 2008Lees meer >

MOSKOW kinderkerst

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 535
Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld Zacht beginnen zij te zingen Overtuigd geloof getrouw Kille mist uit zeven keeltjes Diep onder straten van Moskou Stille…
Ivan Grud15 december 2008Lees meer >

Oudemanhuispoort

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Rechts een boom tot in hemel reikend brengt wat rust voor ons naar beneden De klok, de beelden, het verleden: al het stille op vroeger lijkend Vogels fluiten, zoeken resten brood Zacht is het geraas van de stad te horen Monumentaal: het worden vergroot van zicht.…

Ontspiegeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.512
puurheid een aaneenschakeling bevrijdt gedachtes van verstikking uitgebreid in deze samenvatting van componenten die mij inprenten niet zwaarmoedig te denken want terugkaatsingen ondermijnen gedachtes verspreiden een verre planeet die oorspronkelijk per ongeluk van de weerspiegeling bezit heeft genomen terwijl jij onbewogen met jouw stille…
Charmen15 juli 2006Lees meer >

De onbekende vrouw

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.693
Nu dool ik langs de wegen, Het hart met stille pijn doorregen, Omdat 'k niet weet, waarom ze m'aangekeken Heeft en waarom deze onbekende vrouw Zoveel rouw In mij heeft nagelaten.…

Met liefde bekroond

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Veel wat eens was en niet meer is, verbleekt tot stille herinnering, alleen nog een vergeelde getuigenis, waar naar ik kijk, in mijmering. De jaren sloegen littekens, soms diep, verlies van hen die mij dierbaar waren, waar ‘k niet mee te koop liep, ’t leven deed pijn bij ‘t klimmen der jaren.…

Geluk een natuurlijke beloning

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 941
Mens en mensheid overleven door behoeften te bevredigen honger stillen, dorst lessen lust bevredigen, veiligheid creëren indien goed uitgevoerd beloond met gevoelens van welbehagen geluk genoemd, een beloning getriggert door lichaamsdrugs ik zag het bij m’n grootouders op ‘t Groningse land in ‘t najaar turf en aardappelen in…

de kleine god

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 688
het roze van geurige bloesems, na de regen, proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid, waar paradijs en sterrenhemel samensmelten, ja, waar de kleine god plots een held wordt, de kleine god woont in stille woorden, zijn mantel blauw, zijn stem van zilver, de snaren van zijn tong, zacht en zuiver voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…
Tjoke14 mei 2009Lees meer >

Die eerste kus

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Vroeg in de morgen bij de plas een zwaluw dook aan mij voorbij het gras had nog zilveren glans die groene kleur zal nu wel komen maar eerst de zon er aan voorbij zodat het zilver weg kan dromen liefdeswarmte greep haar kans het stille groen liet af van droppen zomerzon zingt nu het hoogste lied schemeringen wandelen stil voorbij waande…

Handen vol fluisteringen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
zo in de donkere uren van de vroege morgen als je het gevoel hebt dat iedereen nog slaapt dan komen overdenkingen juist op die stille momenten haar tegemoet fluisteren wat ben ik rijk zucht ze nog half slaapdronken wat ligt dat lekker in mijn warme bed nog even het kussen lekker opschudden en mezelf er in schurken de poes die het…

De jachthoorn

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Nu speelt de jagershoren het stille en innig minnelied; nog enkle tonen smoren in diepgedragen zielsverdriet. Welle eens, in volle vrede, en trille in 't snarenrijk gemoed, als zangerige avondbede dat eindloos goed en zoet getoet.…

de weg terug

hartenkreet
4.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 970
een rode maan verlicht de nacht en sterren, als tranen houden de wacht stille glinsteringen aan de lucht de zon neemt haar plaats in met een zucht want een plek om te stralen is hier niet zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet in dit heelal van verloren dromen sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen de gewichtsloosheid van mijn bestan…

WONDEREN IN DOOD GETIJ

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
In het stille bos klinkt de verre snelweg zacht als bomengeruis. We gaan door het bos, komen op een oud landgoed: hier zie je echt woùd.…

Monument voor vervlogen dromen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
“Kokos producten”, de naam doet koloniaal aan; Indië, voor velen een vervlogen droom, maakt het dramatischer, monument voor ‘n droom in ‘n droom; stille echo’s van het ver- leden maken mij zo vreselijk weemoedig.…
Custor19 juni 2010Lees meer >

Vuurtoren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
De vuurtoren kijkt naar de horizon stevig en stram, aan tegenwind gewend, bekend met het waaien van helmgras en van het zand en ziet de soepele zeevlucht van de meeuw met stille tevredenheid aan.…

Het punt in de verte

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
kan zij niet kiezen voor een dag van de beschikbare zeven kiest ze dan allemaal op zoek naar de volgende zin in het zoekend bestaan in dit land waar ze iemand is voor niemand behalve zichzelf waar ze zwijgt in alle talen zijn er alleen eigen grenzen die ze allemaal op wil zoeken met verdwaling als gevolg wie vindt haar terug in dit stille…
Geeraardt27 augustus 2010Lees meer >

kant geklost

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 520
's morgens in de prille vroegte kruipt het witte ochtendlicht over natte bleke velden, stralen als een scherpe zicht strijken over stille plas, die door donk,re bossenrij omzoomd zich onthuld als een schilderij stil, met rechte stam, als in gelid staat de zilverboom op wacht zijn kroon vol loof, met zacht getinte bladeren in viltig wit…
lijda12 oktober 2010Lees meer >