5913 resultaten.
geen dissonantie
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
753 uit het stille heldere water,
rijst haar spiegelbeeld hoog
statig komt zij langszij
haar lange hals gestrekt,
de blik op oneindig, zo
glijdt zij minzaam voorbij
majestueus, als een galjoen
haar vleugels als zwaarden
rond de boorden gevouwen,
het boegbeeld, mooi van vorm
lijkt witter dan wit
als uit marmer gehouwen
in alles rustig en…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 vraag ik stil
over wat er is, wat jou zo beklemd,
je lijkt me zo verdrietig gestemd,
stort je hart maar uit, als je dat wil
ik begrijp het niet Oma, mompel je zacht,
mijn meisje, ze ziet het niet meer zitten
ze glipt bij mij vandaan, het is niet wat ze wil
het komt zo plotseling, dit heb ik niet verwacht
het is zijn eerste liefde, zo zuiver…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 Onheilspellend laag
hangt de humane zon
boven de graven aan een
getergde en verre horizon,
regeltjes tooien hun scherpe
doornen over mensen die de hoop
al hebben verloren, het lijkt een
kleine daad, misschien wel een
druppel op de aardse gloeiende
plaat, geboren uit de wanhoop
van verwachting in het licht van
een uitgestoken hand mag…
De ekster
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
549 Och, het is een arme sloeber
en hij lijkt ook niet gezond.
"Japie" zelf is heel tevreden,
want hij eet zijn buikje rond.…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon
in aardse duisternis
en verlicht de liefdesnacht
ik luister naar je naam
in maanloze stilte
met strelende woorden
jij draaiend om mij heen
ik dans met jou Selene
de vrouw die mij bescheen
een krater op jouw buik
lijkt…
Langdurige momentopname
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
440 Een gele maan kijkt me aan
tussendoor de kale takken
van de winterbomen
in dit naakte bos
de koele waarheid vinden
lijkt makkelijker in de volle zon
maar eigenlijk wil ik niet zoeken
niets vinden wat ik niet al wist
opgesloten in een momentopname
kom ik niet verder in het denken
over oorzaak en gevolg
laat staan dat een oplossing
ruimte…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.829 Het was verschrikkelijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen .....…
PRIKBORD VAN M'N LEVEN
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
543 Op het prikbord van m'n leven
hangt m'n man, m'n hond, m'n kind
zij zijn mijn intrinsiek beleven
wat ik van ganse harte bemin
op het prikbord van m'n leven
hangt de intensie van het delen
zowel m'n man, m'n hond, m'n kind
mijn geloof, mijn leven, mijn helen
op het prikbord van m'n leven
mag je kijken, mag je zien
lijkt het zo als gelukkig…
Jezus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 kijk maar vooruit
maar lafbek kan het niet
wie nooit ziet
tussen het riet
kruik vatbaar lang verwacht
en a snapt het wel
en k en j
en alles telt nooit
meer is die dit geheel
spel spellen verlicht
gezichten in groen en geel
en m'n tong is gesleten
een gespleten tong
en een gezicht dat lijkt
van rubber en de dieren spreken
bomen…
Verloren minnaar.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.301 zwaar
ik hoor ze fluisteren in mijn hoofd
maar mijn lippen zijn verdoofd
zitten vastgeplakt aan elkaar
bevreemd voor al die lieve dingen
die ik in liefde wil bezingen
vanuit mijn diepste ziele snaar
in ware liefde voor jou alleen
hoor ik ze een voor een
ik schrijf ze op en kijk ernaar
ik heb je zo dikwijls beloofd
maar mijn stem lijkt…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 komen wij tot leven
overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit te komen
onder een sterrenhemel waarin God zo dichtbij lijkt…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.
Een narcis heel alleen
worstelt zich uit de grond.
Een merel scharrelt erom heen.
Dood blad vliegt in het rond.…
Hier liggen we
gedicht
1.1 met 21 stemmen
17.770 na het laatste zuchten, gas dat ontsnapt uit onze
ventielen, opgenomen in de schoot der onverschilligheid,
toevallig, een prachtige zomerse dag zoals deze,
grijns je, zo lijkt het.
de lippen zijn definitief geweken.…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Terminaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
3.078 Onsterfelijk achten wij ons cerebraal
als groots concept en diep in gedachte,
belijden elkaar eeuwige liefde en trouw,
wenden onze blik graag "ins blauen hinein",
zien de zon die altijd lijkt te schijnen,
en doen alsof de eindigheid niet bestaat.
In ontkenning spelen wij een spel,
want terminaal zijn we natuurlijk allemaal.…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 vanuit opgedrongen tunnelvisie
leven zij in wild verband
samen apart
in die andere wereld
ik taal in gebaren
al schrijvend
probeert mijn hart
tot hun hart door te dringen
en spreek woorden
voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven dof
lijkt…
Tranen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Het lijkt al eeuwen geleden, gezelligheid, lachen, je fijn voelen, kortom gelukkig zijn.
Wat is geluk? dat maak jezelf zeggen ze...met mensen waar je om geeft, mensen waar je van houdt.
Waarom kies ik dan mensen, die me ongelukkig maken,
kwaad maken en veel laten huilen.…
De laatste bloem
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.313 Wanneer de aarde
lijkt te bezwijken
heb ik altijd geweten
met mijn geweten, dat er nog
een bloem staande blijven zou,
de laatste bloem tussen zand
en wind van woestijn.
Ik wist immer, dat deze 'Fleur'
zich zou gaan verspreiden:
haar zaden zorgen voor vele nieuwe 'fleuren'.…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hoe aandoenlijk is het verlangen
om met handen
spreeuwen te vangen
met een heimwee zoals dat bestaat
louter en alleen
op de hoek van een doordeweekse straat
ik hoor in bekende geluiden een lokroep
van de straat die mij instemmend aankijkt
het is een straat met een brede stoep
die in niets op iets bijzonders lijkt
gewoon bloembakken en hondenpoep…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet van
De helse verzengende hitte
En als ik na uren zwerven
Eindelijk uitgeput aankom bij een
Koele oase met een nog niet
Uitgeputte bron zie ik in
Mijn zinsverbeelding een
Lichte schaduw staan van Hem
Die mijn Heer lijkt…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Facet in de glorie der zomer,
stilte beroofd zinloos vreugde
Staren in geheimen van oudsher,
het blad dat de wind verheugde
De ontbering van warmte,
bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart…
Samen sterk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.761 verschil in zijn
het is niet altijd zomaar iets
soms doet het vreselijk pijn
Een scheiding is één tegenslag
blijvende gevolgen hiervan
het zeer blijft bestaan
het was niet het plan
Als tegenslag ook chronische ziekte en kanker
je moet het er mee doen, er mee leren leven
je krijgt het voor je kiezen
kan je nog wel iets moois beleven
Het lijkt…
Genoteerd, niet genoemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 het lijkt verdomme wel
of ik ben opgegroeid tussen witte jassen;
altijd pogingen een wankel evenwicht te verruimen
of bezig lege bladzijden te vullen
met opgeraakte gedachten
het moet geen obsessie worden
geen ontworteling van maangewassen
dan liever op pad met dode paarden
die niets zeggen terwijl de levenden
op ontknaping van gemis wachten…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Het lijkt wel of alle mensen ineens heel wat
blijer zijn dan gewoonlijk. Komt dat door de
mooie zon vandaag, de blauwe lucht, de zachte wind
want plots blijkt weer dat we toch eigenlijk geschapen
zijn voor licht en warmte.…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 De hemel lijkt een broeierige pet,
Aan gele knoop, die doorschijnt, in vervoering
Om 't mooie weer jolig scheef opgezet;
En smullend van de zweetdamp, loom en vet
En week en wit hangen in stille ontroering
De wolkenteken aan de blauwe voering.…
Knopjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 Het lijkt misschien wel zo te zijn
Maar ach, als jij maar wist
De knopjes zijn niet voor mezelf
Ik uit hier ook geen klachten
Ze zijn juist om een zeer lief mens
Haar lijden te verzachten
Want ze kan het ook niet helpen
Ze is maar een patient
Je zou ook voor de knopjes gaan
Als jij haar had gekend
Zo lief en ook zo vrolijk
Levenslustig op…
Te vroeg geboren?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 Ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar een klein gezicht
achter glazen ruiten, het lijkt er nu al
op dat het snel zelfstandig verder wil gaan
Ik word met zachte hand weggeleid
komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
het heeft alle zintuigen open
het is levendig en kerngezond
het heeft uw geschreven lijnen…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die verword tot een muur van kracht
Terugkeren naar de eenvoud die gegeven is
Omdat liefde dwarrelt waar niemand dit vermoed
Blijheid bij die regendruppel die vruchtbaarheid voorspelt
Wanneer alles voorbij lijkt…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf geslopen
een bedreigend gevoel, dat hij maar niet kan verklaren
de wil is verdwenen uit zijn eenzaam en troosteloos leven
moment lijkt…