7951 resultaten.
Verdriet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
634 droefenis
die even de tranen zal verruilen
om de lach te laten horen
van het eeuwig positief
zijn
maar ik ben ook een mens
met gevoel en trieste gedachten
in mijn hart woed een gevecht
die ik slapeloos kan dromen
alle dagen
en de te korte nachten
geef mij kracht achter masker
van de traan
dan zal ik weer lachen
en met mijn vrouw…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Stroomopwaarts
strijdend met een kracht
die zijn weerga echt niet kent
dansen golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Vol verlangens, eens zo diep weggestopt
voelt zij zich weer tot vrouw ontpopt.…
Wereldarchitectuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Karyae
in d' oudheid in Egyptisch'-, Griekse
architectuur gebruikt
Er is een mannelijke
variant, telamon/atlant
niet echt fijnbesnaard, maar masculien
Telamon en kariatide
dragen flink en ondersteunen enorm
gezonde zuilen voor een te dragen last
ten allen tijde te
stutten zonder pijn
de Karyanen steunden de Perzen
Mannen gedood; vrouwen…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
Wat is woede?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
859 Ze vertelde over 1 1 2
en dat de jonge vrouw overreden was
120 km per uur en liggen maar.
Maar jij slaat je erdoorheen,
als was je de paashaas zelf.
Als was je de paashaas zelf.…
Turkooizen scheepje
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.684 Niet de vrouw met haar hand
Bij een lichtknop. In die gang ook
De rode trui om een lichaam niet.
Wat is niet ooit onklaar geraakt?
Tot dan weer, op mijn mouw gebreid,
Het ding zich uit een draad bevrijdt
Dat kruipt alsof het aan komt varen:
Turkooizen scheepje op een rode trui.
Een wollen schoorsteen en niet daar.…
Camouflage
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 pakken
bivakmutsen
bezetten ze gewapend
separaat en adequaat
onafhankelijk allemaal
hun eigen Checkpoint
maar hou ze in de gaten
het is wel even wennen
maar zo’n ding in je armen
vervult je jongens droom
je eigen oorlog
ik roep ze toe
die onvolwassen zakken
als je dan zo stoer wil zijn
doe dan je masker af
dan kan je vrouw…
Alleen liefde kan mij breken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Je hart gebroken
Het gevoel het gaat niet snel over
Iemand verliezen die naar de hemel gaat, niet meer op deze aarde zal voortbestaan
Het doet pijn
Je hart gebroken
Je kind huilend aan de telefoon
Ik mis je ik wil bij je zijn
Het doet pijn, je voelt verdriet
Je hart gebroken
Alleen liefde kan mij breken
Liefde voor een vrouw…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren moe gestreden
en snakken stil
naar vrouw…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
Waar werd oprechter trouw...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
830 Nadat ze jaren lang
Gepaard een kuis en
Vreedzaam leven leidden,
Hier in dit groene land
Waar ze zingend
Elke nieuwe dag
Bezongen in
Gezamenlijk geluk,
Is plots een zwarte
Wolk voor de eindeloze
Zon geschoven -
De glanzende groennek
Zit verdoofd zijn vrouw
Te zoeken, hier aan
De rand van de sloot
Waar ze samen zo gelukkig…
LEIDERSCHAP, gemis aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Ik begrijp het wel
het egoisme
het egocentrisme
de individualisering
de afzondering
het gebruik van
het misbruik van
het Nederlandse volk
de 17 miljoen mannen, vrouwen en kinderen
allemaal een gemis aan leiderschap
invoelbaar integer geestelijk leiderschap
van de regering en vooral van de (on)vermogenden
wellicht dat het ingehuurde…
De spin....Sebastiaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.422 haar musicals
en kinderdicht
Zij is
een vrouw,
een schrijfster
van gewicht
Haar toon
was licht
haar leven
.....zwaar
Van een spin
valt dit
niet
te zeggen
Het insect
vormt geen gevaar
haar web
kun je beter mijden
Dat heeft
een kleefkracht
voor een vlieg
kortstondig lijden
Vraag 't
de Spin Sebastiaan
het is niet…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
Moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
744 Geruisloos treed ik naderbij, als een bediende
Jij kijkt mij aan, herkent, een zacht gepiep
Ik zie ontluistering, en lijden, en al dit onverdiende
Ik houd zacht je hand en vervloek wat ik denk in 't geniep
Wat Kerk en Staat verboden heeft omdat Hij jou schiep
Dan een beeld, een lach, een krachtige jonge vrouw
Zij gaf mij het leven, uit haar…
Geboetseerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Maar ik ben toch niet gek
hoe jouw geaardheid was
achter de mens van jouw schild
zag ik de natuurlijke vrouw
waarmee ik dialogen heb beleefd.…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Het was al laat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.007 zijn dorre vrouw kon alles zien en horen
de eikel vroeg; wat kost een nachtje minnen?
Het hoertje wenkte haar en vroeg toen zacht,
een trio? Oh, mijn naam is natte Nel.
het was al laat, toch ruim na middernacht
dat Nellie bijkwam in een koude cel.…
Zon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Als ze de zaal betreedt
verstommen alle mensen
vrouwen, mannen, kinderen
een stiltekleed valt over hen neer
zij heeft zo'n scherpe blik
het snijdt door iedere huid
niemand kijkt op
of gaat zomaar de zaal uit
haar hart is vol vergeving
als zij jou aanraakt
voel je de gloed van die beleving
zij is ongemerkt in ons bloed gekropen
zij…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder jou
Je was mijn meisje en mijn vrouw…
ooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 de woorden
die zeggen
dat ze van jou
vandaan komen
alle pijn
die je voelt
waarom heb je
het nooit gezegd
over de stad
klinkt het gebed
dat maakt rustig
je slaat een kruisje
een vrouw
ligt in je armen
en we wachten
op de dageraad
die we al zien
terwij we zoenen
zo diep weten we
dat we nooit trouwen
maar alsjeblieft…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 In al jouw heersende stiltes
toch heb ik je gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in…
Mijn zoon
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.377 .
----------------------------------------
Uit: 'Gedichten die vrouwen aan het huilen maken'. 2015.…
Hervormers en geleerden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 bij baren
Zo opperde ooit Jan Calvijn
Maria mag het niet meer zijn
De kloosters gaan we doodverklaren
Dat gaat ook gelden voor bordelen
Van seks mag je genieten, deels
Dan blijft het huwelijk wat speels
Het celibaat schiep strijdtonelen
Dat zorgde louter voor excessen
Ambroise Paré gaf andere lessen
Zo stelde deze chirurgijn
Dat vrouwen…
Echte mannen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
839 In de meeste gevallen
Zijn het stoere kerels
Mannen met ballen
Onverschrokken
Ongeschoren
Schier met durf
Die weerwoord geven
Risicovol corrigeren
Vrouwen trekken
Aan hun lurf
Echte mannen
Sterk welriekend
Goedgemutst
En vol met haar
Niks geen gladgeschoren ballen
Zacht gekookt en halfgaar
Echte mannen
Zeldzaam mooi
Uitstervend…
Achter tralies
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.935 Zaterdag zondag maandag trage week en weke dagen
Een stilleven een landschap een portret
De wenkbrauwen van een vrouw
Die zich sluiten als ik nader
Het landschap waarin blonde kalveren waden
Waar het weder van erbarmen
In het Pruisisch blauw der weiden ligt gebrand
Toen heb ik nog een stilleven geschilderd
Met onherkenbare wenkbrauwen…