9250 resultaten.
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat ze nieuw leven begon,
haar hart een ander lied verzon.…
VIJFENVIJFTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 bij ons een blije lach
Heel dankbaar dat wij beiden nog leven;
wij beide zelfs nog redelijk gezond zijn;
Elkander iedere dag liefde kunnen geven
ooit komt immers toch onze laatste trein
We willen daar niet steeds staan wachten
en ‘t liefst ook niet op deze heerlijke dag
Ik droom van haar alle dagen en nachten
bij ons hangt immer onze innerlijke…
Wedergeboorte. Gedachten in de ouderdom 4
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 stilaan mijn ziele doelen diende te ijken
Het moge duidelijk zijn dat ik deze weg
moest aflopen, en dat mijn eerste geboorte
niet overeenkomt met mijn laatste leg
Steeds meer drong tot mij door,
dat een hemel niet verticaal en materieel zich voor
mij uitspreidde, maar in het hier en nu
horizontaal verbreedt
Dat ik juist in de mijn innerlijke…
Litanie de ma tante
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
635 ons Jezus, wees genadig
Blijdschap van de engelen
Koning van de patriarchen
Leraar der evangelisten
Meester der apostelen
Licht van de belijders
Zuiverheid der maagden
Kroon van alle heiligen
Kracht der martelaren
Wees genadig en verhoor ons
Zo droeg zij in haar jongelingenjaren
De last van het gebed als vrome plicht
Het moet haar innerlijk…
P.I.L.L.E.N.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
704 Alle kracht gaat verloren
in ongehoorde trillingen van binnen,
op een ondefinieerbare schaal van Richter,
en driftige innerlijke vergiftiging,
gewrichten die zwichten onder het gewicht van de zwaarte,
omdat de longen losgezongen van de werkelijkheid
alleen maar meer willen,
twijfelt het hart door het hoofd,
verzaakt het verstand,
raakt het…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Geologe van het innerlijk—
dag en nacht
graaf ik sporen,
doorgrond ik steen,
vind ik kracht
tussen de lagen
van mijn eigen bestaan.…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 Nog steeds starend in de koffie
vangt het oppervlak een traan,
terwijl ik mijn innerlijk vuur
nog eens opstook.
Dromerig verzonken
in zelfmedelijden,
wanneer verloren geheugen
meer weegt dan geld of goud.
Ik neem een slok van de koffie,
mijn zorgen even van de baan,
en denk: tja —
je wordt gewoon oud.…
Mijn hart is dood...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.292 Men legge ‘t te rusten,
te rusten in ‘t eerste, beste graf.
Kom ál nu, mijn liefden, mijn jonge lusten,
kom allen nu nader en leg het af..
Mijn hart is dood… ! Men legge ‘t te rusten,
te rusten in ‘t eerste, beste graf!
Mijn hart is dood… Kom allen nu samen,
mijn jonge liefden, een laatste keer.…
een adem voor de dood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.389 er was een adem
voor de dood in
terugtrekkende golven
ogen werden groot
toen de tweede vloed
zijn aanblik bood
er was geen kans
alleen maar weg
verdronken laatste woorden
leven heeft gegeven
behalve het water, zij ging
moorden zonder woorden
nu kabbelt zee op schone kusten
liggen golven lui te rusten
maar chaotisch zijn de wolken…
hopen zonder woorden
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 geweest
als je het heel even kon zien
dan met woorden te spreken
al tellen die soms voor tien
het is eigenlijk meer zo
dat ik de juiste manier niet vind
al ben ik nu wel volwassen
ben ergens nog beetje kind
ik denk en ik blijf maar hopen
dat het ooit goed komen gaat
ik vergeet was er ooit is gebeurd
en dat het me voor altijd met rust…
hopen zonder woorden
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.623 makkelijker geweest
als je het heel even kon zien
dan met woorden te spreken
al tellen die soms voor tien
het is eigenlijk meer zo
dat ik de juiste manier niet vind
al ben ik nu wel volwassen
ben ergens nog beetje kind
ik denk en ik blijf maar hopen
dat het ooit goed komen gaat
ik vergeet wat er ooit is gebeurd
en dat het me voor altijd met rust…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten in lappen gewikkeld
rust…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
Monument van stilte
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.109 een traan
nuchter van geest en
vertrouwen maakt het rouwen
lichter op de dag
het is geen feest maar het mag
een enkele lach
herinnering
ogen spreken van gedrag
er ligt zwijgen
in het groeiend zien
vluchtige blikken, voorzichtige knikken
een hand rust op een schouder
het weten, we worden ouder…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…
Afstand
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.488 De rust is weergekeerd
Emoties vervagen
Maar het verlangen blijft
Om je iets te vragen
Naar jouw gevoel van liefde
Nu en van toen, die nacht
Ik heb je alles gegeven
En nog meer aan je gedacht
Nu lijkt het zover weg
Die intensiteit van toen
Ik zou je graag ik je ogen kijken
Of deze woorden iets met je doen
Maar afstand houden is jouw…
Kleine volwassene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
823 Ik wil getroost worden
Mijn grote verdriet doet pijn
Kus mijn tranen weg
Fluister mij tot stilte
Laat mij weer even een klein meisje zijn
Ik wil getroost worden
Mijn grote verdriet doet pijn
Trek me op schoot
Streel mij tot rust
Laat mij weer even klein meisje zijn
Ik wil getroost worden
Volwassen zijn doet zo’n pijn
Mag ik af en toe…
net voordat
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.186 net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van wakker, slaap
zakt een waas over mijn netvlies
tel ik reeds mijn eerste schaap
net voordat mijn ogen sluiten
op de rand van lui of loom
staar ik naar gewitte muren
wacht ik op een nieuwe droom
net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van waken, rust
zak ik weg in witte watten …
totdat jij…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
Masker
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.351 mijn gezicht versteent
in een treurig masker
met elk niet-uitgesproken woord
wordt mijn rust verstoord
keer op keer versplinteren
je gebaren die stilte
om me heen
waarom streel je
mijn glimlach niet
waarom dans je
niet met mijn lippen
waarom omhels je
mijn handen niet
koester mijn adem
die naar je zucht
fluister jouw lied
in mijn…
mijn zon
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.148 In de stilte na stormen
Fluistert wind je naam
Spoelt regen weg mijn zorgen
Vond ik reden van bestaan
ontwakende zon
jij lacht in de morgen
laat mijn wereld stralen
elke nieuwe dag
jij werd licht
in mijn donkerste dagen
schonk rust in mijn onrust
bracht storm tot bedaren
verjaag de wolken
die mij omknellen
doorbreek de twijfels…
de ochtend brandt tot middagvuur
netgedicht
2.5 met 44 stemmen
40.167 de horizon vervloeit
verrimpelt traag een
kerktoren in de verte
de stilte rust en
geeft geluid een kans
om zich te laten horen
herboren dansen de insecten
plaag voor plaag voorbij
potten rammelen voor etenstij
de warme wind verdwarrelt
zomer tot orkaantje en verjaagt
pardoes een soezend haantje
als de zon de ochtend brandt
tot…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen
Traan je ogen niet aan mijn…
je lach is al verleden tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.046 het uitzicht
kijkt naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden, hebt gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en
je lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol is zacht
net als je wangen…
niets
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.221 voor ik het weet
gebruik ik te veel woorden
voor ik het weet
is mijn geheim bekend
zal mijn verhaal
dat jullie half hoorden
over heel de aarde
zijn gerend
voor ik het weet
hebben muren oren
voor ik het weet
luistert heel de wereld mee
zal men steeds opnieuw
mijn rust verstoren
heeft men van de waarde
geen idee
voor ik het…
Vraagbaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.173 De vragen rollen uit mijn ogen
Het verraad door onvermogen
Snijdt de diepste in zijn soort
Als een traan bitter van smaak
Woorden ontzuiverd
Misschien wil ik het niet weten
Maar het laat mij niet met rust
Dat elke dag een zegen is
Wordt door Judas weggekust
Hou ik vast aan enkel dromen?
Dat geloof
Dat is er niet!…
Dan zeg ik nu al...
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
975 Als de kern van je hart
mij nu zou vragen
of ik weet wat liefde is
dan zeg ik nu al
dat jouw hart mij lezen kan
Warm en zo lief, teder
de werkelijkheid lijkt even weg
wegen die mij nu zullen leiden
totdat ik weer in je armen rust
al ben je nu maar voor even weg
Ik voel veel meer dan ik kan verwoorden
woorden schieten ook tekort
het gaat…
Natuurvriend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.356 De mens houdt niet van de natuur
die bijt en overstroomt en zijn
eigen gang zoekt en gaat
in een wereld van mensen
gesteld op rust en regelmaat
het nuttig maken
van wat blijkbaar
geen waarde heeft
Zo lang het duurt
gemalen tijgerknoken
hoorns van rhinoceros
haaievinnen, Spaanse vlieg
een onafzienbare rij
waaraan zelfs kannibalisme
geen…