14958 resultaten.
Puur-Natuur...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.021 Alles in de natuur
is weer groen
en is weer puur
in het plantsoen
Wonder der natuur!
Deuren in je huis
weer open doen...
frisse lucht,
niet te koop
voor een miljoen
Lammetjes in de wei,
bloemen aan struiken en bomen...
een nieuw jaargetij...
Zo volkomen,zo perfect,
als je let op elk aspect
van de natuur...…
Steek onder water
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
941 Z'n staatssecretaris was juist - wat een wonder bleek -
dáár en hij pakte het fruit en het groen,
want als onderminister bezat-ie een ondersteek.
Dáárin kon hij dus de boodschappen doen.…
Natuurschoon
netgedicht
3.0 met 80 stemmen
15.978 gulden zon
drijft
goudsculpturen
in de zee
weerspiegeld blauw
als rode robijn
in de trillende schemering
streelt een nachtegaal
de lucht
met gezang
groen groeiend gras
gehuld
in gesluierde nevel
kleurt
vol schitterend
diamantgruis
de maan
hoog hemelend
verblind
de nacht
als een straalkrans
de wereld…
Het Geitenweitje
poëzie
3.3 met 27 stemmen
8.138 Op het geitenweitje
Staat het kleine geitje,
Als een wittigheidje
In het prille groen.…
Chemie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.257 gelijk twee manometers
achter brandgevoelige ruiten
zetten zich onze wijzers
synchronisch in beweging
vooralsnog in slowmotion
balanceren zij
binnen het groene vlak
om accelererend door
hitte geladen golven
voorbij de grens naar
het roodste rood te klimmen
waar het glas bollend van
doordringende dynamiek
explodeert in één…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
Op de grens van alle dromen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
931 zielenpijn
zwaartekracht van 't leven
huiveringen vertaalt
het zijn geen lieflijke zinnen
vroeger is razend
stilte in weerloze ogen
getekend voor 't leven
maar wilskracht waakt
de stilte van mijn ziel
tracht gedachten te overmeesteren
dagen zijn nu grauw en grijs
maar straks op de grens van alle dromen
worden ze weer zeeblauw
of groen…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 eenzame lantarenpaal
verlicht schaars
het toneel van
onvervulde wensen
alles buiten het nu
schemerig verbergend
in donkere onzekerheid
groen sluipen ogen
rondom hun prooi
slaken krolse kreten
klaar om hun slachtoffer
te ontdoen van
laatste hoop
er is immers om gevraagd
want geen weerstand geboden
aan de roep van het duister
wat…
leve de beschaving
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
630 geloofd geprezen zij onze hoog ontwikkelde beschaving
waar zij gloedvol kolkend voorziet in vloeiende laving
door groene wezens van oudsher bekend van mythen sagen
eeuwen met succes ontkend door hele legers hypocrieten
wij doelen op verse aanwas van gretig gulzige grieten
met klassieken vrij opgevoed in niet te staven oplagen…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 Het is niet groen, 't is wit.
------------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 februari in het park en
het vriest niet, de bomen
zonder sneeuw lijken op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 En sleur je alles
met je mee
aan een zijden draad
Groene enkels
in de poel van kennis.
Koude massa.
Ik zal zwemmen kunnen
tot ik sterf en verder
Achter me het leven
Lust, strak gespannen.
Het vuur zo behaaglijk
gebouwd op blokken
heet, zonder grip
Ooit opgebrand.
Zal ik?…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.
Of nu vandaag bijvoorbeeld
De draaiorgelmuziek
Van ’s Zaterdagsmiddags
In de winkelstraat.…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
Middag in Oktober
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
791 Zo laat laakt de zon het droom verwelken
kinderstemmen, voldoende geroezemoes
en groentesoep gesmokkeld met twijfel
het schip gevoelens vaart nu het innerlijk kind
langs de herfstbomen naar novemberhaven
waar tussen roeiboten, een vreemde visarend
groene ogen in droom bewonderd falen
in het zadel van de cowboy in de wind
onder wolken, zon…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
Van man tot man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.060 nou
om op grote voet te leven
nee zeg maar niets,
ik zie het al
je hebt erg lange tenen
en ik wil niet dat
je door mij uit je bast knalt
toch boom,
is er weinig verschil
tussen jou en mij
doorgewinterde rimpels
een droevig gezicht
met een kale kruin
en als het lente wordt
zien wij weer het licht
kijken onze ogen uit
naar al die groene…
Zwakte?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
819 groot dichter was
Kopland, Nijhoff of misschien wel Kloos
Maar dat ik toch voor het leven koos
Zoals het kwam zo leeg en langzaam
Zittend op mijn stoel kwam het voorbij
Niet als een film – zoals het hoort
En valt eigenlijk beter uit te leggen
Door gewoon niets te zeggen
En te kijken
Niet naar de film dus
Maar naar flarden van reuk
Of groen…
Kleuren voor het verleden
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.277 grijp wat groen
van dwarrelende bladeren
tussen kalende bomen
in een herfstseizoen
Schraap een beetje blauw
van de stapelwolken hemel
versierd met slaande vleugels
in de parelende ochtenddauw
proef wat geurig lippenrood
van jouw knuffelende vrouw
met die ongesproken woorden
van liefde intens groot
pluk elke dag
kleur haar onuitwisbaar…
jij de grand-cru
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
603 ik wist van jou
maar iedereen belooft
zijn trouw aan kerk en vaandels
wat zo onschuldig leek
bleek in realiteit jong
hout in nieuwe takken
jij zocht een stam om
weer te enten ik wilde groen
en druiven zonder krenten
samen gisten we tot tafelwijn
jij de grand-cru en ik gaf jou
mijn laatste druppeltjes azijn…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Stilte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.155 Stilte in de straat
stilte plakt op de muur
op de glimmende steentjes
in de stoel met de kussens
op de marmeren tafel
onder de autobanden zelfs
stil is de vochtige volle maan
de spaken van de fiets
de druppel in de kolk
de dichte jalouzieën
de stilte geurt in geel en groen
de stilte zoemt de stilte suist
de stilte houdt de adem in…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Zij aan zij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
804 Veel schaarste heb ik nodig
Het is me goed genoeg
Alles loopt, tot ‘t overbodige
Op tijd is zelfs te vroeg
Ik gedij goed in de droogte
Crisis als verwennerij
Gesmeerd dat alles nu zo gaat
Ik ben echt veel te blij
Ik heb niets te concluderen
Geen doordenk-draverij
Geen paarden die naar woorden grazen
Richting een groene wei
Daar in…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 ooit verdwijn in een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten groen…
Geen kerkhof of kruis
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
719 mag ik toch
de muur zijn
waar tegen jij
je rug weer recht
voel je vingers
zacht bewegen in
de vele letters die
we samen schreven
geen kerkhof
of kruis geen groene
most om te vergeten
jij voelt zo warm aan
we kerven weer
gaan opnieuw in leven
recht je rug want samen
kunnen wij nooit stuk…
dood of levend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 ongrijpbaar, onbegrijpelijk
het ene moment is groen of rood
en daarna gaat alles op zwart
verkeerd gegokt, bewust
ingezet op de dood
heerlijk eten,
kruiden spatten uiteen,
papillen weten meteen,
dit is hemels
opgegraven begint
het rottingsproces,
een ei van duizend jaar
de dodenakker wacht
en wenkt zacht naar de nacht,
het zaad…