15373 resultaten.
liefs,
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.850 Wolken varen donker,
Wolken varen licht,
Wolken varen niet,
Want de zon is jouw gezicht.…
Regen op je huid
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.631 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Een man met zijn gedichten
gedicht
4.0 met 58 stemmen
16.559 Later, thuis, alleen,
heb ik gehuild bij de gedachte
dat de man en niet de woorden,
de zon en niet het licht,
en dat hij nooit iets anders
is geweest dan een gedicht.
--------------------------------------------------
uit: Joost Baars' bundel 'Inwezigheid'…
Winter
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.131 Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
onder de zon
En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos,zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
verzilverd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 daar stond je, stijlvol
tussen al dat donker in
de zon omarmde jou
en gaf je die zilveren glans
voor mij ben jij
de koningin onder de bomen
daar in hartje winter
sta je kaarsrecht te wachten
tot de bladeren weer komen
het zal nog even duren
maar tot die tijd
straal jij iets heel bijzonders uit…
Last minute
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.958 Dus als straks ieder naar de zon vertrekt
Wordt heel ons land met één groot bos bedekt.…
ik lief jou
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
927 stratenlang
deint zich verlangen
nooit eindigend
voor mij uit
ik lief jou
van binnen naar buiten
kan nooit meer vergeten
vervulling verloren in verten
van horizonten verkort
jou nabijheid tot niets
zon!
secondelang herinner ik mij
warmte van een huid
zij versmelt met mij
een deur opent zich
en ik ben in ’t wij.…
Eternal flame
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.583 ook later liefje
als ik er niet meer
maar toch nog iets
voor jou mag zijn
zal ik je in onsjes laten weten
dat als het had gekund
ik jou nooit had verlaten
dat ik nog steeds bij je ben
in een windstreling over je wang
die ene regenspetter in de zon
het plaagstootje in je zij, weet je
misschien komt het wel van mij
een teken hoe klein…
de Beukenhof
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.287 In het Hof van Heden
is het beuken haar vergaan
waar voeten de grond
niet meer raken zal helder
haar leeftocht zijn
swijlens zon en maan
elkaar verstrijken
draait zwaaiend blauw
een laatste houden van
naar vijf bij vijf
haar toekomst lacht
naar gisteren
maar het "dag"
klinkt als vandaag…
Herfstlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 De pastoriemuur
is van een soort wit
dat mild en zacht
een brokje stilte pacht
een wit dat met
kamille langs een korenakker
eenvoud deelt
een wit dat
als een haagwinde
zich aan de zon blootgeeft
hier kom ik graag
de ingangspoort
met ronde boog
is altijd open
er staat
een uitgebloeide
blauwe regen…
Nog donker je de ogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
903 was blij
met je ontwaken
alleen gekeken
voelde zo ontheemd
je zacht gebaar
het haar wat
in de war
je arm om me heen
nog donker
je de ogen maar
in hun wit zie ik
de dag ontloken
het zwarte blauw
de rood opgaande zon
die sterren doet verbleken
ons moment wordt nooit vergeten…
Weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
830 wolken
drijven
steeds dichter
naar elkaar
de lucht
wordt donker
de eerste druppels
vallen
dan
een flits
met
een donder erachteraan
harder
steeds harder
gaat het
regenen
harder
steeds harder
gaat het
onweren
totdat
de zon
weer
tevoorschijn komt…
HERFST
snelsonnet
4.1 met 36 stemmen
2.228 Maar buiten zie ‘k de zon zijn stralen weven,
oké, ik heb wellicht wat overdreven.…
Maandag vier november
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
989 En ik,
Ik zit hier in de zon
En wellicht voor het laatst dit jaar
Op maandag vier november.…
Late rozen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
696 De zon die toch weer door de wolken breekt
alsof ze nooit door
't duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Jij
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.565 Geprojecteerd door dezelfde zon, die
je lange haar ooit golvend deed stralen.
Na maanden had ik je.
Vastgehouden en nooit meer laten gaan.
Zelfs je beeld niet losgelaten.…
morgenlicht
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.216 Met haar warme
stralen
opent
de zon
met verheffende
kracht
het ontluikend groen
een hemelse
kleurenpracht
vogels zingen
eendjes paren
nieuw leven bloeit
pril geluk
dat groeit
Want met een
nieuwe lente
en een blij gemoed
streel je alle
harten zoet…
Waarheid.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.591 De klimmende zon
doet de bedauwde heide
zilver parelen.
Zij wilde terug
naar daar, waar alles ontstond,
nu, jaren later.
Zij zag hem op straat
maar hij kwam haar niet tegen,
hij liep door alleen.
Zij wilde zijn het
begin, hij was het einde
niets daar tussen in.…
Suites voor Annemieke XX
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 een winteravond
vloeiend uit nooit meer tantra
voor de open haard
laan te rhijnhof vier
ik kan geen afscheid nemen
met een reine geest
wat je aan had
op je laatste tocht dichterbij
kan ik niet komen
zekeringkastjes
en krimpkousen overal
waar ik kijk iets te doen
de tijd is spoorloos
ik vraag het licht van de zon
om een afscheidsbrief…
nieuwbakken
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.360 verschaf bestaankans vergeving die het toebehoort
dat het regen mag zijn in warmte van zon
of een slag in de rondte die recht
zet wat scheef stond
uit elkaar schopt en wegtrapt
een oude schoen zo wegpoetst of
trillend lacht in afgetakelde schrijftrant
dat zomaar niet weg kon glippen voor
nieuwbakken……
Een fragment
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.305 Zon in het begin,
regen aan het eind,
er is geen gewin, dat elkander verblijdt,
een veer waait met de wind,
herkenbare wispelturigheid waar zij wil landen,
elk woord in dit gedachtenlabyrint laat gedachten in een andere wereld ontbranden,
is het voor lange tijd of een fragment?
of echt voorbij als blijheid wordt erkend?……
Als de avond valt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.267 Als de zon haar stralen
heeft verzacht
en de uitbundigheid
van de dag is verstomd
en weer een dag
is weggekust
geven de bomen met hun
onbeweeglijk blad
een oase van rust
en de nacht
alle lief en leed
meeneemt in
onze dromen
wachtend op
een nieuwe dag
die ons weer jubelend
zal verwelkomen…
Know business like showbusiness
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
601 Er is niets dat mijn wereld veranderen zal
dat voel ik aan mijn donkere water
Steeds als ik verschijn op het hengstenbal
lig ik niet met een poes maar met een kater
Vuurstenen hart zoekt ketsende vonken
de zon trekt minirokjes en hotpants buiten
Contactgestoorde woorden die eens blonken
doen mij staren naar jou in spiegelende ruiten…
je echt ontbloot
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
786 baad maar
in lavendel
maar het water
woelt de côte d'azur
in geurig grasse
het bloemenparadijs
waar jij verglijdt
ontspant en snakt
naar de ultieme rust
van dit lokaal extract
heb je zon beloofd
de kaarsen zijn gedoofd
na een lange nacht
wacht ik tot het lavendelschuim
je echt ontbloot…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Hond zonder mens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
702 Het onweer vervaagt
en de zon wolkt onder.
De vos verplaatst zijn streken,
de kip offert haar ei.
Mijn lief likt haar wonden,
ik grijp mijn gerei
van streep over drukte
en buikvlucht in rust.
Hier deint het ritme
van instincten – allerlei.…
Going Loco
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.217 Nu, in het kwijnende licht van de zon,
lijkt mijn worm
in een bodempje bloed te drijven.
In een stad ver van hier
heft Chihuahua
zijn bek naar de rijzende maan,
ik huiver,
want zijn etherisch gehuil
klinkt als muziek uit mijn radio.…
Met warm gedoekt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
733 je regende
en ik schoot foto's
van een zon die
steeds wilde verdwijnen
verfijnde instelling
veranderde het plot
vergat de paraplu kou en
regen maakten zo het beeld kapot
zacht heb ik je haar
gedroogd je natte huid
met warm gedoekt je zont nu
stralend in een nieuwe lentegloed…
feest
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
2.087 intuïtief gevoel
van een vergissing
met de bijnaam Maro
begint men een verslag
ach heldere lichtplek
maan, door bijkomende omstandigheid
zoon van Agamemnon
gekleed in dun, doorzichtig katoenen weefsel
met smart
groei ik in het wild langs de weg
op een beschutte plek
in de wei…
Oneindig ver..
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.782 Zo ver als afstand in een echo klinken kan
Zo ver ben ik bij jou vandaan
Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan
Zo ver ben je uit mijn levensbaan
Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt
Zo ver ben je nog nooit geweest
Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt
Zo ver voel ik de pijn het meest…