7023 resultaten.
Kinderstemmen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.100 Kinderstemmen,
ze zijn op vakantie gegaan..
duizend kilometer, ver bij mij vandaan.
Kinderstemmen
komen nog enkel via sms binnen..
een tranenspel dreigt te beginnen.
Kinderstemmen
sturen, ik mis jou en wil bij jou zijn..
deze woorden doen zo'n pijn.
En al wat ik dan sturen wou
is over de leegte, de stilte nou.
Deze stilte vliegt mij…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
een traan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.574 Ik wou dat ik een traan was.
Geboren in je oog.
Geleefd op je wang.
Gestorven op je lippen.…
Na de dood is er zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 de tijd baart de dood in een
schemering van eenzame letters
en staart als een vrucht langs me heen
weliswaar met gesloten ogen
ik ken geen limiet
wanneer de warmte me droogt
van het zweet dat de nacht in me braakte
en ik angstig me toiletteer in de uithoek
van de kleinste kamer
het kompas kent geen noorden meer…
oogsten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.122 alles is gezegd
nu raap ik nog jouw woorden
zoeter en rijper zijn ze
dan bij de eerste pluk
maar ongeschikt
voor nog een winter…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
"Serene Rust"
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.311 Starend naar
deze blauwe lucht
strelende warmte
langs m'n huid,
zweven gedachten
mijlenver.
Drijvend op
dat donzige wolkje
dat nèt traag
mijn bewustzijn in schuift
terwijl jij
er langzaam uit verdwijnt.
Eindelijk serene rust
in mijn hoofd,
ondanks
spelende buurkinderen
onder deze blauwe lucht.…
Mooi Mens
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.505 Mooi mens
Je was zo bijzonder
Mooi mens
Je hoopte zo op een wonder
Mooi mens
Ik zie je nog zo staan
Mooi mens
je kon het leven niet meer aan
Mooi Mens
Je laat zoveel mensen achter
Mooi mens
Was jou wanhoop maar zachter
Mooi mens
Wat ging er toch om in jou hoofd
Mooi mens
Jou licht is iets wat nooit doofd
Mooi mens
Misschien…
in mijn huisje lag een kluisje
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.547 in mijn huisje lag een kluisje
groot maar toch weer klein
in mijn huisje lag een kleisje
nu gestolen uit mijn domein
zo ging het ook
met mijn hartje eerst van steen
tot die jongen kwam
en vroeg,, hey meis , waar ga je heen?
mijn antwoord was snel
natuurlijk erg verrast
een jongen praat tegen me
jij bent mijn eregast…
voorbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.542 De dag is bijna dicht
langzaam gaat zij in avond over
geluiden verstomd
bewegingloos staat het lover
de maan al in het zicht en
beschijnt de aarde
met haar zilveren licht
dan wordt ze
toegedekt met
het donker van de nacht
die zacht verglijdt
in het morgenlicht
en een nieuwe dag
weer op ons wacht…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen,
zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren,
geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen.
Waar moeten zij die blijven zich nu warmen,
waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen?
Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
Ik was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Ik was
de jas
die je schouders bezwaarde
jeukte in je nek
je wierp hem af
op zoek naar lucht
ik verdrijf je
geur…
zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.051 Nu wordt het herfst. De bladeren
bruinen al wat aan de bomen,
langzaam, blad na blad. Het wordt
al koud en nat.
Nog even kleurt het goud, nog even
hoor ik vogels zingen. Maar in dat
'even' gaat het wringen, want vogels,
bomen, worden eigenlijk niet oud.
Ze zijn zoals ze waren in mijn
kinderjaren, zoals ze in mijn laatste
herfst weer…
De plek (prozagedicht)
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.513 Rustplaats aan de Noordzee, aan de voet van de duin met
uitzicht over de ree, waar ik word verstrooid over ‘t strand,
verenigd met water en land; liggend in het zand tegen de
oude boom om te slapen binnen in een ultieme droom,
beschermd door de nacht, nieuwsgierig naar wat me wacht,
moment van rust en vrede, dankbaar dat ik het leven leefde…
DE WACHTKAMER
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.645 In de wachtkamer van het leven
na dit leven
zitten zij aan zij
de anti's en de pro's
ze zien elkaar niet eens
ook horen is hen niet gegeven
zij zijn gericht op verder leven
alle emotie viel reeds weg
het overgaan
naar het eeuwig leven
geschiedt in stilte…
Schaamteloos
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
2.037 Een klein kind werd het
leven niet gegund
het verdween als een
bliksemschicht tussen de wolken
dit is boven alle werkelijkheid
gestegen het bracht mij
tot een wankel denken
voor altijd de ogen gesloten
schaamteloos de stilte bevuild…
Die indringende blik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.400 Als een vader pakte je bezorgd mijn hand beet om de straat over te steken
De heerlijkste gerechtjes bereidde je, ik moest goed eten.
Samen op de sofa, een plaid over mijn benen voor de knusheid
Gekunsteld mijn liefste Cd spelend, om de gezelligheid.
Die warmte, tederheid en geborgenheid
De bekommering om mijn gezondheid.
De zalige knuffel…
Mijn Oma
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.536 Mijn Oma.
Mijn oma en ik.
Nooit meer samen zijn.
Nooit meer elkaar vastpakken op momenten wanneer je dat juist nodig hebt.
Nooit meer samen lachen.
Nooit meer samen huilen.
Maar waarom moest je van ons heengaan?
Terwijl we nog zoveel dingen moesten doen.
Maar dat kan nu niet meer.
Iedere dag is een nieuwe dag.
Een nieuwe dag is weer een dag…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
zwart hart
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.836 ze kijkt
en ziet
haar weggegeven hart
dat voorbij vliegt
donkerpaars
bijna zwart
door de overvloed
van verdriet
ze zwaait
dag lief hart
het ga je goed
ik laat je gaan
tot waar de hemel gaat
waar jij
nu staat
laat je zelf binnen
ga dan
ga nu
opnieuw beginnen
herinner mij
zonder smart
en open je
open je hart…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Mijn alles
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.476 Samen met jou, had ik alles wat ik wou
Samen met jou, was ik een gelukkig mens
Samen met jou, was de lucht altijd helder blauw
Samen met jou, had ik niks meer nodig, zelfs geen wens
Toen werd je ziek en stond je ineens te koop
De dag dat je weg moest kwam veel te snel
Ik was zo boos en verdrietig, maar ik hield hoop
Ooit zou ik je weer terugzien…
Papa, ik mis je niet meer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.446 Vandaag is er een jubileum
Want papa is al even dood
Al 12,5 jaar
Tien jaar geleden geloofde ik het niet
Nu besef ik het
Het is waar
En nu pas zie ik in
Wat hij werkelijk is
Geen goede vader
Een leugenaar, een egoïst
Dat is wat jij was, pap
En dat zul je altijd zijn
Je beseft namelijk niet
Wat je mij hebt aangedaan
Zo ontzettend veel…
gordijn
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.044 je hangt hier, stil
er is niemand die
jou opzij schuift
en nog kijken wil
geplooid voor het venster
maar wie wenst er
te kijken door glas
naar wat er niet meer was
je mocht er zijn…
waarom
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.611 Waarom is het leven zoals het leven is
Waarom is het verdriet zo groot bij een gemis
Zoveel verdiet kan een mens toch niet aan
Waarom gebeuren er dingen die je niet kan sturen
Waarom gaan er mensen bij je vandaan
Is er een plek waar ik je kan vinden
Is er een teken die ik moet weten
Is er een weg die ik kan volgen
Om je weer thuis…
Mijn liefste,...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.507 Ik ben er voor je, mijn liefste
Ik kan je verdriet niet voelen
Ik kan je verdriet niet dragen
Als ik dat kon zou ik het je afnemen
Zodat jij even kon rusten
Even aan jezelf denken, even niets.
Ik kan je wel steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte
Om aan hem te denken
En even stil te staan bij de mooie herinneringen…
SONATE IN WOORDEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.612 Vader! zo gaaft Gij
'k Dank er U voor,
Aan mijne bede
Heerlijk gehoor.
Wat hij toen uitte,
't Klonk mij zo zoet;
Naklinken blijft het
In mijn gemoed.
Hoe hij bij 't heengaan
Worstelde en streed
En niets kon zeggen,…
Soms een zwerver.
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.638 Soms
Soms is het donker om mij heen, soms is er geen of slechts wazig licht, is het mistig.
Soms weet ik niet waarheen is er geen ander weg waar loopt dit heen?
Soms ben ik angstig, ben ik moe leun even op zij leg mijn hoofd rustend neer.
Soms zie ik - weet ik wat - niet meer, ben ik alleen maar moe.
Soms is er toch weer hoop en zie ik licht…
Als eeuwige mist
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.286 houden van
overstijgt het weten
ook als jouw sterven
verder wegdrijft
het mag dan
herinnering heten
maar
in mijn wezen gekerfd
opdat zij blijft
dat wil ik ook
tot mijn hart
een glimlach erft…