20097 resultaten.
vrijheid
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
2.308 De vrijheid die jij zonder woorden,
maar met je houding aan mij vraagt
is de vrijheid die jij zelf,
diep van binnen bij je draagt
ik kan je toch niet geven
dat wat je reeds bezit
Jouw vrijheid is datgene
is dat wat jij aanbid
Ik zal jou die vrijheid
nooit af willen nemen
Nooit of te nimmer
zou ik jou willen claimen
Want in je vrijheid…
Somber
hartenkreet
3.7 met 38 stemmen
1.900 Mijn gevoel zo kristalhelder
Zeldzaam als ruwe diamant
Liefde zo diep en zuiver
Ontneemt me al mijn verstand
Dromen zo prachtig van kleur
Maken de mooiste beelden waar
Wakker worden in eenzaamheid
Geen tederheid geen lief gebaar
Gemis maakt alles zo somber
De zon is niet meer de zon van toen
Ik mis de stralen die mij omarmden
Je lippen…
Mijn mooie vergezichten
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
3.898 Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is
Er valt niet meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten verzonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonnenschijn
Of de stad vol…
Goudkust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
778 Onder de felle, wrede zon
gloeit vonkenspattend
oogverblindend gouden graan
tot aan de lage einder
De strakke lucht van Pruisisch blauw
staat als een reuzenstolp
over de zee van blinkend koren
dat rijst en daalt op windgetij
Zoals in Pharao's tijd
wijkt het uiteen, een diepe voor
Wij gaan er goudbestoven door
uitbundig roepend: Dag…
Te Laat
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.431 Het is nog niet over fluistert zij
Ik heb je liefde nog altijd nodig
We hebben nog die kans
Haar hand streelt vragend mijn dij
Rillend onderga ik dit alles
Verstard kijk ik haar aan
Zie haar vreemd liefde bedrijven
Gepassioneerd is zij vreemd gegaan
En terwijl mijn lendenen verstijven
Doet geilheid verdoven mijn venijn
Dring ik diep verdwaasd…
sprakeloze woorden van de wind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.085 de zon gloeit na
verstrooit haar licht
onder slapende bomen
geluk van een sterfgezicht
waar ik te dromen sta
daar dwarrel jij noodlottig neer
de maan zal straks weer komen
als wachter van de nacht
ik hoor de bomen ruisen
adem diep je levenszin
sprakeloze woorden van de wind
ik wil nog even bruisen
jouw glimlach lijst ik in…
eerste liefde
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.320 ik hield teveel van jou en had je uit mijn hoofd verdrongen
ik had je diep in mijn gedachten weggestopt
en het raakt me nog het meest
hoe ik mezelf zo - al die jaren - heb gefopt
want je bent er nog; je bent nooit weg geweest
ergens - in een hoekje van mijn geest -
zat jij heel stil verborgen
je voelt als warme zon die schijnt
en hoe kan ik…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Het probleem van het frame
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
634 In het frameprobleem ben ik (diep) afgereisd
en daaromtrent heb ik een kadervraag
Er ligt een logisch puntje op mijn maag
Vandaar mijn rode complicatielijst
De gedachte al bezorgt mij enen indigestie
Van het woord alleen krijg ik het op de gal
Het is niet flauw dat ik erover val
Het is een fundamentele raamkwestie
Het spreekwoord zegt: …
waarom ging je weg?
hartenkreet
0.7 met 10 stemmen
1.444 Een valk gaat de zon achterna,
Maar net voor de heuvels
wordt ze geraakt door een pijl
Een diepe steek door het hart.
Ik voel hetzelfde.
De warmte trekt weg
Door de zon.
Door de verdwijning
van jou!…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.335 Tranen borrelen omhoog
Ik probeer ze te verbijten
maar het lukt me niet
Ik kan niet meer slikken
mijn keel zit dicht
is helemaal pijnlijk gezwollen
Je kwetste me een keer teveel
en je deed alsof je het niet zag
De pijn zit veel te diep vanbinnen
de onmacht is te groot
Tranen blijven stromen
ik kan het niet meer stoppen
het lukt me niet meer…
Suites voor Annemieke XV
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 binnen het raam
opwarming van de aarde
sneeuw in maart
weg in een sneeuwstorm
zonsopgang en ondergang
en zwarte takken
spagaat op de brug
in een ijzige windvlaag
gaat leven omver
het leven omver
in de diepe zwarte nacht
een stom stoepje -
de nieuwe ijstijd
gaan we met z´n allen te lijf
aan de evenaar…
Stenen grenzen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
815 weer
in de woestijn
kijk voor me uit
ben opgetogen
weet wat de macht
van zand zal zijn
in de sahara heb ik
dat zand moeten gedogen
zag nog de tartaren
de chinese muur verhalen
zij dropen af wilden gobi
als een eigen speelterrein
daar waar stenen grenzen
stellen is de mens keihard
toch voel ik geschiedenis van
vrij zijn heel diep…
Dat zij dat was
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
996 Ze had beelden
fragmenten in haar hoofd
foto’s in haar hand
wonden die diep sneden
pijnlijk op haar netvlies gebrand
Afbeeldingen –
zo vaak bekeken,
bestreden
gepuzzeld door
reflecties aan de wand
levend als spiegelbeelden
gespijkerd aan onzekerheden
de mooiste
gelukkigste van het land?…
Gele bloemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.360 Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon de dag verliet
en nog met haar laatste kruintje
stiekem over maailand spiedt
Om daarna in zwart te glijden
van het diepe jammerdal
waar nieuwsgierig naar de morgen
zij de nacht verdromen zal
Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon het stil verdriet
in een veld van gele bloemen
voor een fietser…
Weggaan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.923 hij keek weer naar boven,
haalde diep adem,
zijn hand gleed uit de mijne
geen verdriet,
een lege vlek,
die nooit meer weg zal gaan...…
Engel
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
3.888 Elke ster is een kijkgaatje voor engelen
En elke ziel op aarde heeft een eigen ster
Een eigen engel
Dus als je troost zoekt bij iemand
Kijk dan op naar de donkere hemel
Verlicht door de sterren
En denk aan die ene engel
Die engel die op jou zit te wachten
Die engel die door dat kleine gaatje in de donkere hemel zit te kijken
Die engel diep…
Mist
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.465 Vorst aan de grond kleurt
het landschap grijsgroen
in het vroegste licht
hervat ik het leven
ben op weg en ontmoet
groet vroege vogels
nog diep in hun kraag
vorst aan de grond hangt
koud boven het land
kleurt het leven tot waas
ik ontmoet snelheid
als een schim uit de mist
groet geschrokken
wijs op mijn voorhoofd
en raak onzichtbaar…
nieuwgelaten traan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.005 in haar hand hield zij geborgen
een nieuwgelaten traan
intens verdriet
lag diep verscholen
niemand die het zag
geen mens wou het horen
door vertwijfeling gebroken
in de stilte geraakt
haar lach ooit verloren
hoe bitter is de vraag
waar de droom is gebleven
haar wens nog te leven
in elke traan gelaten
schuilde
stille hoop…
Ontworsteld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.251 Midden op de vuilnisbelt
staat in alle eenzaamheid
een kleine plant te groeien
geworteld in de diepe drek
maar met fier geheven hoofd
lonkend om het licht te boeien
En aan het oude ijzeren hek
staart verzonken in gedachten
de vrouw van lichte zeden stil
naar ‘t wonder van de bloem
dat haar treft in hart en ziel
omdat ‘t heeft wat zij…
Wijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.836 Stap voor stap ontdek je
heel diep van binnen
een stil en heilzaam plekje
om angst te overwinnen
Wijs is degene die niet vecht
in het heetst van de strijd
waar woorden onterecht
afgevuurd worden door haat en nijd
Zoek rust en vrede en laat het uur
de hoogste vlammen doven
dan zal het laaiend vuur
zichzelf van woede beroven.…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.378 Maar heel diep van binnen,
ben ik toch wel van de kaart...…
Kreupel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
880 Laat me zwijgen
wanneer mijn mond
bittere tranen kust,
diep geborgen door de tijd
Laat me vluchten
wanneer mijn tranen
gekwetste gevoelens bereiken,
gebroken maar nog warm door de tijd
Laat me voelen
zodat de laatste pijnen
kunnen geheeld worden
wanneer ik zwijg
Misschien leer ik nog
ooit eens omgaan met mijn
kreupele aanwezigheid…
Verslaafd aan jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.385 Als ik in een diepe slaap ben
kom je in mijn dromen voorbij
dan ben ik jouw grootste fan
de enige die ik adoreer ben jij
Elke dag wil ik jou voelen
mijn armen zoeken naar jou
vlinders die overal krioelen
tranengeluk wat ik over hou
Als ik in jouw ogen kijk
ben ik in niemandsland verdwaald
verslaafd en nuchter tegelijk
heb jij mijn liefde…
hoe bindend de liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 dames geven binding
aan de man
voor een diep beleven
hunner suprematie
zijn uitstoot
van spermatozoïden
gaat met hoofdletter
Donnerwetter
voor ultieme exaltatie
waar het om gaat
is sublimatie
van zijn driften
de gesteven opwinding
van onomwonden
op de kar gebonden
zal weer verkeren
in fatsoen en gratie
gedane zaken
nemen een keer…
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ik laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 Men wordt niet met een wijzerplaat gemeten;
de druppel die ons diep doordrenken kan
vindt niets te winnen in de zee, en dan,
wat valt daarin te winnen dan niet weten ?
De eeuwigheid die hij voor ons bestond
ligt nu als deel van ons naar achter open.
Hij is slechts op het pad vooruitgelopen
en heeft dat onbekommerd afgerond.…
Verliezen
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
2.309 Diep van binnen ben ik je dankbaar
voor wat ons is overkomen.
Ergens heb ik het idee:
‘Waarom ik altijd?’
Maar toch word ik, heel gedwee,
door mijn gevoelens misleid.
Het enige wat ik ervan leer,
is dat ik verleiding moet weerstaan.
Want keer op keer
gaan er door mij mensen kapot aan.…
Dek me toe, lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 wat heb ik te willen
nu jij in mijn nachten
je zinnen laat schijnen
even achteloos
als de dood die verdwijnt
nu jij me verwarmt
met je tijdloze klanken
mijn rusteloze hart heelt
mijn hongerend lijf
kom, geef me de toegang
tot jouw verste verzen
en pas ze diep in mij
als waren ze nieuw
wek me met een morgen
die niets onbesproken…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…