12331 resultaten.
Dertig jaar
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.393 Dertig jaar sinds zijn ouders verdwenen
en niet meer terugkwamen.
Vanochtend toen het tochtte en hij
een deur meende te horen kraken
verwelkomde hij ze zacht; ze waren nu
lang genoeg weggeweest.
---------------------------------------------------
uit: ''s Middags zwem ik in de Noordzee'.…
verzwegen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
482 Verborgen
Verstopt
Helemaal opgekropt
hartje vol
mondje dicht
nooit verteld
nooit gezwicht…
Ze leeft in de geschiedenis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
647 ze kan het moeilijk begrijpen
ze wil alles bekijken
en het één met andere vergelijken
maar de wonden spreken boekdelen
haar stem is weg
ze probeert te praten met een uitweg
langzaam aan te herstellen
maar haar boze dromen die kwellen
door de zanderige, heuvelige wegen
en de modder onder haar voeten
zal zij meer weten dan ons
hoe het is om…
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 (melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi)
De mistige morgen verhult het gezicht
De grauwgrijze nevels verstrooien het licht
Je staart naar het water
Het zinloos geklater
Is zonder gewicht
Niets komt bij je binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol…
Op zo'n moment (fragment)
gedicht
5.0 met 27 stemmen
12.235 Dat is de tolk
van groot verdriet.
Niemand ziet
de engel die
een paar keer
langskomt en
geduldig knikt.
Pas op: een engel
bedoelt het goed,
maar verder
kan zo'n wezen
weinig doen.
-----------------------------
uit: 'Iemands lief', 2013.…
Doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 tijd is kwijt
Gestruikeld over een drempel
Mijn ogen dichtgeknepen
En nooit meer opengedaan
En dan ineens, warempel
Begin ik het te begrijpen
Begin ik mijn leven
te verstaan
Het einde is nog niet in zicht
Het is net donker
en nog lang niet licht
Vandaag is morgen niet
morgen niet vandaag
Ik sluit mijn ogen
omarm mijn verdriet…
Nodeloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 de wereld is zijn verstand verloren
of was het er één
wiens frustratie zo was opgekropt
dat hij de vrijheden van zijn thuisland
niet aankon
zodat hij kon overgaan tot
het beramen van
om hen die het leven liefhadden
nodeloos mee zijn dood
in te sleuren
gewoon, omdat het kon…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
omdat het morgen is, omdat het regent en
omdat ik graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net…
Luchten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Beducht zijn wij
voor
deze lucht
Sinister zeilen
er kapotte wolken
die regenbui naar bui
laten vallen
als
door het valluik
De kruik van 't verdriet
gaat zolang
te water
Er is geen later
alleen een nu:
onheilspellend
vertellend:
het verhaal
van 'n hel en verdoemenis.…
Kinddromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
563 er ligt een kind op de bank
te slapen en te dromen
stoor haar maar niet
gister is haar oma overleden
ze legt bloemen op de kist
zingt het lievelingswijsje
leest een gedicht voor
van bloesems aan de bomen
een mooi gezicht heeft zij
dat rust op een kussen
ze was er niet bij
toen oma zich verzoende
met de eeuwigheid…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Opklaringen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Lach
ook als je het gevoel hebt ziek of moe te zijn
Glimlach
met de tranen die je wilde verbergen
Zing
juist als de mensen je vertellen
dat het niet mooi is
Vertrouw steeds
ook al smeekt je hart dat niet te doen
Kijk
ook wanneer je het niet echt waarnemen kunt
Blijf vrolijk
als je belachelijk wordt gemaakt
Kus
juist…
Verdwenen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 vanzelfsprekend ben ik niet meer
degene van tien jaar geleden
tien jaar geleden onder de waanzin
van een ander
heeft van mij een vreemde vrouw gemaakt
een andere moeder
een andere oma
zij hebben mij gebukt zien gaan
zien vechten tegen leugens en pijn
nu de tijd van waarheid is gekomen
hoop ik dat ik die vrouw van vroeger
weer…
Boom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 mantel, aangeschaft omdat
koude leek
Verkoop hem, zet hem in de etalage,
te kijk voor de lichten van aard
Zij zullen vinden wellicht een sprank
mededogen, welk ze ontberen
Een teveel aan last kan mij doen vellen
Berk met witte stam
Ontworteld door zware buien van
melancholie en lied
Uitgezaaid in tuinen mijn zaagsel
en laatste verdriet…
Besef van uw spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 Uw spiegelbeeld vloeit in mijn reflectie
die ik meedraag met een vlek in mijn schaduw
de koude rilling als van de zonsverduistering.
Die eclips geeft mij het besef wie u eigenlijk was
zonder dat wij ooit de handen hebben geschud
geeft deze kille bries het gevoel van zuivering.
Een blik van onzekerheid overheerst secondes
door het besef…
Vermissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ben je daar
daar waar
de zon
de zee kust
in dat ene
stukje
waar ik
net niet
bij kan
al reik ik
nog zo
met volzinnen
in de naam van
mis ik je
nog iedere dag
dichter…
Weemoedig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Met weemoed, kijkt ze naar de foto
de foto van weleer.
Met een traan veegt ze over het
zo geliefde gelaat.
Het enige wat ik van je over heb
is deze foto.
Ze drukt een kus op het koude glas
van de lijst die immer op 't kastje staat.
Alleen liet je me achter, eenzaamheid
is zwaar, handen wrijvend over de foto,
ach, was je hier nog maar.…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Nu je dood bent zou ik heel graag
nog even met je willen praten,
je nog even willen zien.
Maar je bent onzichtbaar geworden.
De vogel zingt niet meer.
Ze heeft haar vleugels uitgeslagen
en is het onbekende tegemoet gevlogen.
Dat daar boeit je blijkbaar oneindig veel meer
dan dat er hier lentegroen aan de bomen zit
en alles trilt van leven.…
Lichtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Over de lichtheid
van ons bestaan
is al veel
geschreven, gedicht
Zo licht
als de vleugelslag
wiekslag van vogels
blijkt 't niet
Een meeuw
die je toelacht?
een merel
die goede morgen zingt?
Zelfs 't gebruik
van wiet
is maar
voor even
De lichtheid
van het leven
is niet om
naar te streven
Het overkomt ons
......onverwacht…
Geboortestad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Ik was
weer -even-
in de stad
van mijn geboorte
Het was
weer volop leven
in 'mijn' stad
zon scheen scheutig
De lucht blauw
-'t was mij niet
om het even-
gebouwen groeien er nu
als peppels
tot aan die hemel
de Schepper wordt
-schijnbaar- geevenaard
Door architecten
die naam hebben gemaakt
niet vergeten
willen worden…
Borderline
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Altijd op het randje zweven
Tussen goed en niet zo kwaad
Nooit eens rust, ook niet voor even
Leven zonder maat
Onrust in je hart en hoofd
In strijd met iedereen
Boos, gekwetst of juist verdoofd
Dat voelt toch heel alleen?
Het gevoel dat je verdrinken zal
In je eigen web verstrikt
Het leven is een vrije val
Het voelt alsof je stikt…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 ik vond de sleutel van je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier…
verdrongen in de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.331 verdrongen in de tijd
in wankel evenwicht
gaat ze op halve leeftijd naar de psychiater
in wankel evenwicht
haar halve leven was gewijd aan tranen
een tranenregen als een niet te stelpen stroom
en rode vlekken tekenden haar hals
de nek geroest in rust
---------------------------------------------------…
Leed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
983 Het moment waarop jij stierf,
Toen brak mijn hart in twee,
Een helft gevuld met pijn,
De andere helft stierf mee.
Ik lig vaak wakker 's nachts
En denk dan vol verlangen
Aan toen jij er nog was
Met tranen nat op mijn wangen.
De herinneringen aan jou
Is wat mij nooit verlaat,
Het vult mijn hart met pijn,
Iets wat nooit meer overgaat.…
Crisis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
551 Ik hang met mijn benen in een lus
aan een tak van een boom, terwijl
uitgehongerde jakhalzen omhoog
springen en af en toe in mijn
schedel bijten.
Bij 'Things to do:' schrijf ik in
mijn agenda 'zelfdoding?' uit een
bedroefde, verbitterde krabbel van
galgehumor.
Na de zwaarste woestijntochten die
een mens kan maken, zijn er nog
steeds…
Diep gemis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 De antieke, Franse spiegel, die ik
aan haar cadeau wilde doen, toont
nu mijn sombere en wenende gelaat.
Ik zie nog hoe ze ervoor ging zitten
en hoe blij ze er van werd. Hoe ze
haar haren kamde en een knoetje maakte.
Ze is weggevlucht naar een beter oord,
de dramazone uit, de frisse heuvels in,
terecht, dat doen pubers, maar later,
later…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 De tegels onder mijn voeten
voelden hard en scherp aan
Dwalend op een verloren pad
Waar was het verkeerd gegaan?
Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker…