8651 resultaten.
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar
Telkens weer voerde je
onze harten mee
op de tonen
van volmaakte huiver
naar de witte…
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Terwijl mijn vingers
je lijf verkennen,
strelen witte lakens
jouw gespierde rug.
Voel mijn lippen
geniet van mij,
er is nu echt
geen weg meer terug.
Sluit je ogen
vergeet de wereld,
voel m'n warmte
op jouw buik.
Geef je over
aan intens genot
en hoe ik nu
je lijf gebruik.…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.
En dat dit steeds méér zo zal zijn:
de liefde die de wedloop went,
de hoop die reikhalst naar de vreugde,
het licht dat ieder mens verheugde
die aan Zijn weg begint.…
Rustiek bladeren
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
803 ik kon ze niet zo snel tellen
maar hoorde er minstens vier
ze kwaakten een symfonie
gedragen over de zeven sloten
die ze net hadden besprongen
pauzeerden in mijn zicht
zodat ik de overige stilte
in alle rust kon proeven
mijn blik gleed over het water
waar een paar witte waterlelies hun
lichtrode zusjes tegemoet dreven
om samen verder…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
922 Gehaktballen draaien
zout, peper, maggi
Gehakt onder je nagels
Rechts het keukenraam
Is dat zijn witte auto?
Zitten en opschrijven
Tranen wellen op
Nee, niet laten gaan
Steeds maar weer sterk zijn
Voor wie?
Staren uit het raam
Zon breekt door
Regenboog laat zich zien
Regenboog?! HOOP…
Spinneman
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.722 Spinnenangst ze wordt er alleen maar groter door
vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe
Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers
tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes
heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken
met mensenetende witte haaien en over
het wroeten in aarde of ik verlies me
in een erbarmelijke vertaling…
In deze nacht komt het...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.892 Koortsachtige trillingen
Onder gesloten oogleden
Krampachtige ademhalingen
Die de borstkas doen bewegen
Het lichaam heeft zich neergevlijd
In een zee van oneindig witte lakens
Te zwaar is het hart met al zijn kilheid
Voor dit lichaam gehuld in ‘t boetekleed
Parelachtige zweetdruppels banen zich
Over de klamme huid een kronkelweg
Leugenachtige…
ze is weg
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
2.612 voor altijd
leegte
overspoelt je
je vlot
is aan het zinken
je enige redding
is zij
en zij is weg
voor altijd
je huis is
groot
te groot
voor jou alleen
niemand om te
aanbidden
niemand om voor te
zorgen
jammer
erg jammer
want nu
ben je echt
alleen
alleen op deze wereld
deze eenzame wereld
kleuren in het zwart-wit…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Wolkenstapels verzinnen
witte feeën en kastelen,
hoog in de betoverde lucht,
waar ze meedrijven
op mijn gesloten ogen.
De koele aarde penseelt
deze indrukwekkende stilte
in mijn leeg en wankel hart
en vult het met warme beelden
van deze ontroerende dag.…
haren vonkten in mijn streling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.580 je ogen legden al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste licht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
ik had je handen vast
een lach liet jou
mijn witte tanden zien
je raakte mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid aaide fluweel
haren vonkten in mijn streling…
Diagnose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 Dat binnenstappen in het klinisch wit
niet wetend of het mee of tegen zit
de dokter legt met een groots gebaar
de röntgenfoto’s op het tafelblad
vreemd, in ieder geval een beetje raar
pak ik mijn gedichten, een stuk of wat
leg ze schuchter vlak ernaast
hij blikt, bloost en is verbaasd
Al dit werk bedekt als zand
hypertensie, hernia en heupartrose…
schoenen zwaar van afscheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
730 je bent niet meer
weer hangt de dood
te schemeren totdat
de dag gaat sterven
we hebben haar ontkleed
ontdaan van waardevolle zaken
kou kwam later over ons
toen stilte weer ging praten
we rilden toen het licht
steeds minder kleurde
wachtten tot het zwart
uiteindelijk het wit afkeurde
we zijn gegaan met
schoenen zwaar van afscheid…
jouw magistraal product
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 is jouw kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over kunst
met je kompaan
je naam is al vergeten
de faam aan
het verbleken
je waan is verworden
tot kunstbezit van
enkele witte boorden
kunst was eens
jouw magistraal product
visitekaartje van
de club van elitairen
het onderscheid dat
rook je…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel
de ruitenwisser kan het poeder niet slikken
dat wervelend tot duinen opstuift
ik ontwaak rillend onder een wit…
ik rook pecunia
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
809 ik was mijn handen
weer in onschuld
ook parelen mijn
tanden in de mond
hun lachend ongeduld
ik wil wel spreken
jou mijn zwarte piet
toesteken maar
je bent te lief om
dief met mij te zijn
ik was niet wit
wat zwart moet wezen
ik grijs in geld
om daar te zijner tijd
nog iets van op te steken
ik rook pecunia
altijd al…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 hij strekt de nek en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
schizofrenie, ik en mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
813 hand in hand
het sterven als een mokerslag
dichtbij, noem mij de snelheid
van het uur als ik voorbijraas
en me verkijk op de dichtheid van de muur
Dwaas maar onafhankelijk
behang ik huiden met bezigheden
waarvan de bodem van de mens
zicht telkens tegen mijn uitingen keert
zonder een kleuring te maken
tussen het zwart van het licht
en wit…
De Dood
gedicht
3.3 met 95 stemmen
48.627 Hij is mijn meester
omdat ik hem bewonder en vertrouw,
de Dood
Hij wees mij alles: dranken, pillen,
pistolen, gaskraan, steile daken,
een bad, een scheermes, een wit laken
‘zomaar’ – voor als ik eens zou willen
de dood.…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en de weg terug
was net zo wit…
Bij de glazen zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
673 werp ik net als de getuigen
mijn kroon aan de voeten van hem
voor wie elke knie zich zal buigen
die erkend wordt door iedere stem
dan hoor ik de stem van de rechter
die vonnis zal spreken die dag
tegen alle getuigen zeggen
dat ik door de deur binnen mag
want hij werd met smart overladen
voor al wat ik fout heb gedaan
en hult mij in witte…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Terwijl ik loop door zompig gras,
witte vlokken zich hechten aan mijn jas,
bomen mij bladerloos bekijken,
wind méér doet dan haren strijken,
wangen kleuren met een rode gloed
merk ik hoeveel goed dit doet.…
Van water naar wijn
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
3.905 je aait het witte licht
maar raakt niet alle vlakken
krijgt het vuur niet te pakken
en vlamt alleen kortzicht
nog net niet rijp genoeg
om volledig te worden genoten
ben je al in het glas gegoten
waar je enkel leegte verjoeg
langzaam drink ik je terug naar het begin
waarbij ik doorslik wat niet smaakt
wat rest zijn druppels goede zin…
Een dag als deze
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
888 De stad dompelt zich in plezier
tassen en winkelende etalages
terrassen vol riet van lentebomen
het plein met overvolle kraampjes
de straat bezaaid in volle glorie
badend in zonlicht en opgejaagd
ik zie vrouwen met holle ogen
de begeerte is hen voorbij geraasd
mannen met vergadergezichten
witte hemden en grijze sokken
op het bankje aan de…
stoppen met roken
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.275 mijn longen zacht doen zingen
kringen om mijn ogen
mijn lijf vol rook gezogen
ik leef als in een grot
mijn gedachten zijn beneveld
de zintuigen kapot
tot barstens toe gekneveld
gekneveld en beroofd
tegen wil en dank verdoofd
rochelende fluimen
tijd om op te ruimen
om eens en voorgoed te stoppen met roken
mijn ogen en longen terug wit…
Bedroefd
poëzie
3.3 met 25 stemmen
6.889 Uw grote, witte handen
Bezitten wonderkracht
Leg daarom Uw hand op mijn voorhoofd
En druk mijn slapen zacht.
Blijf zwijgend bij mij zitten,
Stil zonder woord of vraag.
Ik ben niet ongelukkig,
Ik heb maar wat hoofdpijn vandaag.
Ik wilde zo gaarne slapen,
Maar heb het vergeefs beproefd.…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…