7547 resultaten.
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Niet nu, en niet meteen
Zo sterf ik zacht en niet alleen
Het water neemt mij mede
Geen wet en geen verleden.
En elke morgen na de morgen.
Ervaar ik zacht en mooi het leven.
Om zo te weten dat sterven mooier is dan weten.
Niets is nieter dan dat gevoel.
Geen angst voor dood, het water neemt mij immers mede.…
Handen (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.650 Mijn handen met een verleden
van meer dan dertig jaar geleden
herinneren zich jouw vreugde nog
dankzij dat nieuw joch.…
Moeder, ik hou van de revue
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 eigenlijk is het een heel simpel verhaal
afspelend in het naoorlogse Nederland
zonder al die moderne pracht en praal
krijgt de nostalgie al snel de overhand
De weemoed naar het verleden spat van de buis
het gevoel gaat mij door merg en been
door deze revue voel ik eindelijk weer thuis
terwijl ik de laatste scène nog maar eens beween…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 het voelt alsof het gisteren gebeurde
de herinnering voert mij naar het verleden
waar mijn jeugd naar onschuld geurde
die onschuld is verdwenen met de jaren
een heel leven gaat voorbij aan mij
terwijl ik bezig ben om de woorden te vergaren
is er weer een half uurtje voorbij…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed het verleden wat in het heden geschonken is.
Het glas geheven met gesloten ogen voor een nieuw begin.
Een wonderwereld ver van hier maar het voelt dichtbij.
Jij leeft voortdurend dat geeft mijn leven vervolgens zin.
Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
juni
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Kwam jij daar twee maanden later, terug uit mijn verleden.
Terug naar het heden.
Alsof jij eigenlijk nooit bent weg geweest.
Een nieuw begin van iets ouds.
Onverwoestbaar en echt.
Overtuigend en mooi.
Zwijmel ik de herfst in naar de winter.
Met mijn soulmate en liefde.
De dagen korter en donker.
Maar mijn hart groter en voller.…
zin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ze is
naast me gaan zitten
ze heeft iets geschreven
en ik moet dat corrigeren
ze kijkt me aan en ik haar
ik corrigeer het werkwoord
zeg iets over verleden tijd
en stam plus dee of tee
maar dat vroeger
alles onregelmatig was
eigenlijk nog steeds
als ze wegloopt
kijkt ze nog even om
en ik doe alsof
ik dat niet zie
ze is…
Een nieuwe dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
875 Ik kijk naar buiten door het raam
De zon is weer opgegaan
Een nieuwe dag is aangebroken
Een nieuw leven, een nieuwe kans
Gisteren is nu het verleden
De fouten van gisteren zijn al verdwenen
Een nieuwe dag, een nieuw leven
Vandaag doen we alles beter
Zo zullen we altijd blijven streven
Een les in het leven het kan slechter maar ook beter…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
STAPELING...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Ooit
werd hier
rode steen op rode steen
gestapeld
in wild verband
Ons land
door monnik,
broeder,pastoor
bestuurd
met milde en ook strenge hand
Geen vreemde kracht
-van buiten-
werd ingehuurd
gearbeid werd er
'aan den lijve'
Even zoveel
gebeden
verhoord
en onverhoord
Nu resten
muren als stenen tekens
van een rijk verleden…
We verkenden stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 je wist dat je
geroepen was
de lach in je ogen
antwoordde zacht
je stem
nog quasi nonchalant
sprak luchtig maar ik
voelde het trillen van je hand
je lichaamstaal
meegaander dan ik dacht
we pasten wonderwel
de eerste keer dat ik je zag
we verkenden stilte
uit verleden tijd
behoedzaam rakend in
jeugdige nieuwsgierigheid
deelden…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Zwijgen zal hier voorgoed een sprekend verleden,
Wanneer in de aula de voetstappen hol opklinken in
Een afscheid van een nimmer meer optreden.…
Venetiaanse romantiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 Een mandoline speelt liefdesklanken,
terwijl de gondel door het water
glijdt voorbij een monumentaal verleden,
dat met liefde tegen de weemoed strijdt.…
herinnering (2)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Kon ik het verleden wissen
zou ik dat vandaag nog doen
om niet steeds weer terug te vallen
op herinnering aan toen.
Zodat dingen niet verwijzen
maar hun eigen feiten zijn
en niet meer voortdurend wijzen
naar die oude helse pijn.…
herinner morgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 herinner je morgen
niet vandaag
niet gisteren
herinner je morgen
wat kan komen
door te kijken
naar wat geweest is
herinner je morgen
met stil luisteren
wat vandaag niet weet
dat gisteren vergat
in achteloos voorbijgaan
van wat destijds leerde
herinner je morgen
het geluk van vandaag
dat verankerd in verleden
voor jou en mij
in gisteren…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ik leef vooruit in de tijd
Zie mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Die de grijsheid
van een ver verleden op een gewenste
verjonging voorbereidt.…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 ik voel me licht in ‘t hoofd
zonder verwijten over en weer
het verleden gedoofd
getuigenis van onmeetbaar vermogen
(de hele hemel hoog)
om mijn lichaam te gedogen
- ‘n koele vlok in ‘t oog…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
Nieuwjaar peinst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Het lange verleden
van onze oude aardbol
eens te zien gelijk zes dagen
als in het Scheppingsverhaal
uit het eerste Bijbelboek
dan schijnt de vroege zon
op de zevende morgen
met zuiver en trillend licht
vol verborgen verrassing
hoog uitzicht
over een heuvelhelling
die geheel schuil gaat
onder vergruisde diamant
zonder trotse schittering…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Het moment,
waarin ons verleden,
reddeloos verdrinkt.
Het moment,
waarin onze verwachtingen,
roemloos ten onder gaan.
Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.
Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht,
zal kunnen ondergaan.
Elke dag, ieder uur, elk moment.…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik raak mijn verleden kwijt om mijn toekomst te winnen
Zie het ontluikt zich als een roos
Ik laat geen traan meer vloeien, want ik zal nog bloeien...!…
Urnenvelden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 de Steentijd
toegewijd
hun doden begroeven
interesseert hen niet
ze ploegen
voort, terwijl
ze een pijlpunt, bijl
nog wel oprapen
bewaren
zien ze geen reden
de urnen te sparen
ze hebben geen idee
voetballen ermee
en na al die jaren
hebben archeologen
met argusogen
weloverwogen
hun oordeel gegeven
van dit rijke
prehistorische
verleden…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
De kinderen van Ruinerwold en het kind Krediet uit Rotterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 De kinderen van Ruinerwold
Houden mij een spiegel voor
Welke ook weerkaatst
Op mijn eigen verleden
En speciaal mijn vader
Mijn dominerende vader
mijn dus alles bepalende vader
Mijn vader Gerrit Jan Krediet
Mijn zo Godsgetrouwe vader
Met een volgzame vrouw
Mijn vader op de aarde voelde
als Ónze Vader' in de hemel
soms een beetje meer…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
472 smeulende gloed
hun dansjes maken
dan even rust
weer oplaaiend tot
hun brandstofhonger
eindelijk is gesust
soms gaat het fout
dan knettert en sist
venijn het gebrek
aan voedingskwaliteit
loeien grotere tongen
sproeien vonkenregens
ongecontroleerde hitte
tot de spikkels stikken
in het verboden
niemandsland omdat
heden en verleden…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…