17765 resultaten.
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat
1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen
ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken
maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog
slechts in het grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest…
kom maar- zei je - kom maar
netgedicht
4.5 met 32 stemmen
1.641 kom maar- zei je- kom maar
geef me je hand - en je omsloot de mijne
jouw handen -mooie handen
ranke - gevoelige - alles-omvattende
kom maar - zei je- kom maar
geef mij je bagage
ik toon je aan mijn wereld
aan de dingen die er waren en de dingen die er zijn
ik toon je aan de mensen en de plaatsen
de pleinen en de kerken
vertel je wat ik denk…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 En 'k vond mij biddend neergezegen:
‘Verlicht, O God, mijn aardse wegen,
en aan Uw hand, ach, voere mij,
dat ik, genaakt tot reinheids-tempel,
een hand gestrekt vind aan de drempel
en blije stem: ‘Wees welkom, gij!’…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een traan van liefde schonk ze mij nog, in de laatste minuten die wij nog hadden
Al kijkend naar mij kneep ze zacht in mijn hand, ik zeg langzaam het leven uit mijn moeders ogen vervagen, haar hand verloor het laatste beetje kracht wat ze nog rest voor mij. Zacht blies ze haar levens adem uit.…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
5.691 "
Het voor de hand liggende:
"Kijk toch in de tuin!"
zei ik gelukkig niet.
Bijtijds dacht ik:
eigenlijk is de vraag
vol verwachting,
het zien definitief.
Ik echode dus:
"Ja, zouden de sneeuwklokjes
reeds bloeien in de tuin?"
En daar lieten we het
voorlopig bij.…
Uitgestrekte vlaktes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
587 De wind
voert naar vreugde en
doet denken aan een troostende
hand, begeleidend in het duister.
Op weg naar thuis.…
laatste adem V
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.201 De vlegel van het dorp was op pad
met een dodelijk rietje in zijn hand
Op zoek naar een kikker of een pad
tussen het hoge riet aan de waterkant
Het slachtoffer zette het op een gillen,
de dader vulde zijn longen met lucht.
En met een rietje tussen de kikkerbillen
slaakte de kikker z’n laatste zucht.…
De woorden uit jouw hart
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.469 Jij kijkt mij in mijn ogen
strijkt zachtjes door mijn haar
Jouw hand in de mijne
toen, hier, nu en daar
Jij vertelt mij van duizend dingen
zonder een woord te zeggen
Jij laat mij de wereld zien
door mij in je armen te leggen
Jij houdt me vast
en kijkt naar mij
Ik ben hier nu, samen met jou
wij zijn er allebei...…
Gastmaal
gedicht
3.8 met 57 stemmen
13.974 Elk bord een hand,
door het glazen dak
liggen de bladeren.
Een kaars brandt
herfst in de woorden, het
verkruimelde, broodnodige.
Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
------------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.172 ik ben op weg naar dichterland
het ligt daar aan de overkant
en woorden reiken mij de hand
ik ben op weg naar dichterland
hoe ver is het naar dichterland
ik stel aan water, storm en zand
de vraag die op mijn lippen brandt
hoe ver is het naar dichterland
ik ben op weg naar dichterland
want dat is mijn beloofde land
met dit gedicht als onderpand…
ESSENTIE
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.368 ik heb mijn basten afgepeld
en krab het vel over mijn been
het kwetsbaar ongekorven hout
door eigen hand geschonden
tot op het bot krijg ik het koud
de krullen liggen om me heen
vermengen zich met druppels bloed
het boomsap uit mijn wonden
zo schaaf en schrap ik ieder woord
totdat ik niets meer overhoud…
Ik herhaal je
gedicht
3.4 met 48 stemmen
21.944 Ik herhaal je
zonder begin of einde
herhaal ik jouw lichaam
De dag kent een smalle schaduw
en de nacht gele kruisen
het landschap is onaanzienlijk
en het mensdom een rij kaarsen
terwijl ik jou herhaal
met mijn borsten
die de holtes van jouw handen imiteren
---------------------------------
uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
voorbij de deur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
958 die we uit angst
steeds sluiten
omdat daarbuiten
alles anders is
waar ogen
niet meer kijken
omdat ze zien
en dus begrijpen
waar geloven
zeker weten is
en hopen
dus verkrijgen
waar liefde
alles is
wat handen
kunnen geven
voorbij de deur
die we uit angst
steeds sneller
sluiten…
de tijd raakt je aan....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.393 laat jouw vingertippen
zachtjes
tijd aanraken
ontglippen uit handen
als een korreltje zand
tot waar eeuwigheid
verglijdt
in angstig dromen
de herinnering vervaagt
door eenzaamheid
omhels dan heel even
de dag
het ontwaken
de tijd zal jou raken
nog even te gaan…
muren zonder kamers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
756 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
de verliezer thuis
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
Instinct
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.623 Ik smacht naar je hand,
vingers die zoeken.
Strelen, glijden en vinden.
Ik verlang naar je mond,
zoet en klef.
Kussen, smaken en beminnen.
Ik voel je lijf,
bezweet en mannelijk.
Zwoegen, kronkelen en kozen.
Branden van verlangen,
beschamend hoe dierlijk.
Zalig grenzen te verleggen.…
Blind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
686 Mocht je me ooit je hand reiken
kijk me dan niet aan
Zoek niet in mijn ogen
ze zouden je ontwijken
Mocht je me ooit je hart geven
kijk dan niet naar mijn lach
Zoek niet in mijn ziel
ze zou je maar misleiden
Leef gewoon je leven
maar kijk niet zo verwonderd
Ik loop nog steeds te beven
in het bange donker…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
de klaploper
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
10.723 op erewoord gevloekt
het applaus met een hand
geklapt de roos in een
loflied verwelkt lopend
over een tafel met verlamde
tong onuitsprekelijk gelukkig
gestemd zacht beroerend
zijn eenhoorn tot onverhoeds
een daverende vulkaan haar
lava laat gaan over de duizenden
stoelen van een lege zaal…
zonder jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.548 reik mij de hand
ik beloof jou de sterren
loop jij met mij
het leven tegemoet
laat de wereld ontwaken
om jou te beleven
breek uit de nevels
die harten omsluiten
en de zon zal je raken
elke dag meer
zonder jou dooft een ster
zonder jou
breekt mijn hart…
ik beloof jou
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.723 reik mij de hand
ik beloof jou de sterren
loop met mij
het leven tegemoet
laat de wereld ontwaken
om jou te beleven
breek uit nevels
die harten omsluiten
en de zon zal jou raken
elke dag weer
zonder jou sterft een ster
een belofte in mijn hart…
Stille bomen
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
903 Ik draag de eenzaamheid naar een bos,
vochtige bladeren in mijn hand,
geurend naar een verloren land.
Langzaam praat ik
tegen zwijgzame bomen,
ik vertel hen
een eeuwenoud verhaal.
Heel bewust haal ik adem
en voel in het ruwhout
van mijn lichaam
oude tranen,
van schors ontdaan…
Winter
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.556 Sliertjes haar
wapperend onder een
natte wollen muts
Koude handen
met rode vingertjes
besturen houten sleeën
Opgewonden geschater
golft haar echo’s
langs besneeuwde bomen.
Een weelde
daar nog van
te kunnen genieten.…
stel
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
9.466 met zijn handen leeg
zijn ogen vol
het hart
totaal van slag
is alles wat hij kreeg
betaalde tol
zijn part
waarover hij steeds zweeg
met haar nachten kort
haar geest verward
de dag
in duisternis gehuld
is alles wat er schort
een blanco start
een lach
vol liefde en geduld…
Geloof je me
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.131 Geloof je me
als ik zeg
dat ik van je hou
Geloof je me
als er niet gesproken wordt
en ik er toch voor je ben
Geloof je me
als ik luister
ik ieder woord in me opneem
Geloof me
als ik het kon
kwam jouw hart
zolang in mijn warme handen
zodat alles van je afvalt
en ik de kans krijg
om alles zóver weg te stoppen
dat je weer gewoon kunt…
vriendschap
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.749 geef mij jouw hand
en ik voer je mee
geef mij je hart
ik verdraag geen nee
geef mij jouw tranen
en ik beloof je trouw
geef mij jouw lach
dan ben ik er altijd voor jou
waarheen onze wegen ook gaan
ik zal altijd achter je staan
door mij aan jou gegeven
een vriendschap voor het leven…
De Bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.019 Ik draag mijn liefde mee in mijn hand,
en iedere dag is weer een nieuwe start.
Het geeft niet wat anderen zeggen,
we hoeven hen niets uit te leggen.
Ik weet wat ik wil, wat ik wou.
En... dat ik voor altijd van je hou.…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…