8372 resultaten.
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 Uitgemergeld
schonkig vee
vindt slechts
gebarsten aarde
waar zich
de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.363 eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend
wanneer de lucht…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten sluiers van regen ze zuchtten
lachtten verlegen hun harten luchtten…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
Woeste Zee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
720 Eindeloos zwevend in lucht, het gevoel van vliegen.
Moet ophouden met tegen mezelf te liegen.
Moet beseffen dat ik hier ben voor maar één doel
Van jou houden, en voelen wat ik voor jou voel.…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
726 Met loftrompet
in alle toonaarden
sluipt hij weer naderbij
en komt het harder aan bij mij
als was ik er allergisch voor geworden
Dan kom ik weer
op de vanouds bekende plek
en is er niet te vluchten
Het verlangen knaagt en zeurt
tot in mijn ziel
en ik moet mijn hart weer luchten
Ach, kon 'k maar even dat luikje sluiten
voor alles wat…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen gerucht,
Onder - koel en mollig gras,
Boven - blauwe lucht!
-----------------------------------
uit: Kindergedichten (1914)…
Roezemoes
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.127 voeren
delen zwetsers achterklap
dijenkletsers ginnegap
en staan de lamme leuteraars
verveeld bij ouwe hoeren
In het land van Babbelaar
waar kletsnekken flaneren
worden bomen opgezet
door kommaneukers opgelet
en staat een boze Babbelaar
loslippig te oreren
In het land van Babbelaar
waar gesmeekt wordt om gesmoes
vallen woorden uit de lucht…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Adem ik adem weer
stromen vol met lucht
Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 angstvallig genotuleerde afgelegde weg
verklapt ten slotte toch hoe iemand
het komen van zijn sterven verbergt, stiekem
zijn stappen telt, hoop
aftrekt, zijn laan in-
slaat, paniek
beaamt
met mijn ogen dicht:
verlegen verloren heer
aan de kant gewankeld
van zijn private kruisweg,
bescheiden discreet graaiend
naar de dichtstbije lucht…
Een boompje aan een paal
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.017 Het boompje zwiept weerbarstig stilte
en heel de lucht weent tranen grijs.
De paal heeft wel geen wortelwaarde
maar maakt het boompje aardewijs.…
Vuurwerk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.370 Vuurpijlen, ratelbanden, rotjes,
siervuurwerk,
heel wat euro’s verlichten de lucht.
’t Oude jaar wordt uitgeluid
met heel veel kabaal,
de hond verzucht,
slaakt af en toe een blaf
van schrik,
het doet pijn aan zijn oren.…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 waai maar, blaas je warme adem
over het bevroren panorama
laat het groen vorstelijk ontdooien
ontneem de koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik zweef, los in de benen
mijn voeten flappen het roer.
Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Fantasie
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.275 Laat je fantasie maar spreken
met een stem van zuiver goud
Woorden vliegen door de lucht,
woorden wijs en woorden oud
In gedachten mooie dromen,
dromen zacht en dromen zoet
Langzaam drijf je weg
van alles wat er niet toe doet
Al die anderen op de wereld
zijn belangrijk maar bedenk
Het feit dat jij op aarde bent
is jouw geluk is jouw geschenk…
Groet
gedicht
2.4 met 92 stemmen
27.466 slaapkamerraam
dat je zei, in een vorig leven
was ik een aquarel, nee een witregel
dat het bizongras in de fles
zweefde als een zeepaardje
dat ik na het tellen tot honderd
ging zoeken, de laatste tree
miste in het donkere trappenhuis
dat de telefoonkaart vergeten
in de abri langs de weg bleef steken
dat in de hal van het vliegveld
de lucht…
BLIJVEN DROMEN DROMEN ?
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.545 Ik zie geen maan of sterren
alleen een donkere lucht
is het daarom dat ik somber ben
en in mijn dromen vlucht ?…
DE LIJSTER ZINGT
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
918 Hoe wonderlijk dat machtig stemgeluid
uit één zo'n prachtig beestje
het steekt zijn kopje in de lucht
en viert zijn eigen feestje.
En wij genieten van zijn zang
speciaal voor ons gezongen
kijken hem vol bewondering na
als hij van tak tot tak is gesprongen.…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
Loos licht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
8.284 Doornen raken de dageraad
prikken lucht in het ochtendlicht
daar, midden in de roos ligt de pijn
schuingesneden steel jij de dauw
van fluweelzacht geopende handen
waar het dieprood d’aderen raakt
sterven nerven in wortels
en rafelt gevlochten leven
bruusk in het groeisel van de tijd
sedert terra vochtige grond scheurde
tieren netels…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag
woei hij in volle kracht
je boog maar brak
in het ultiem laveren
je dwarrelt op zijn
zuchten, legt je neer
kijkt nog een laatste keer
naar stormvrije luchten…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
De lente komt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.057 Het was er zo maar op een morgen
Iets nieuws, iets nieuws iets anders in de lucht
Een zoele wind joeg vele zorgen
En muizenissen op de vlucht
Het eerste vleugje lente
Streek als een weldaad over'd aard
De mensen keken blij verwonderd
Was zo iets mogelijk in Maart?…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als ik ademhaal
grijp alles uit de lucht…