11568 resultaten.
van die avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 bloemen
heb ik niet
maar over bloemen
zing ik iets van die avond en die rozen
als het donker wordt
september alweer september
ik kijk naar de maan
en vraag me af wat ik zie
de maan
en onder dat zwakke licht
loop ik van hier naar daar
een wandeling
zo mooi is ze zo mooi
en ik denk dat ik gelukig ben
in het oude…
Bladwijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 ja, ik weet het wel
zal sorry zeggen
voor alle ezelsoren
of geknakte boeken
die ik even weglegde
zodat ik wist waar ik was
altijd verdwijnen ze
wanneer het nodig is
dus pak ik kladjes,
tandenstokers, ansichtkaarten
of oude benzinebonnen
de aangebrachte vouwtjes
strijk ik altijd weer glad
zo wis ik sporen uit…
Krimp
gedicht
2.0 met 2 stemmen
5.491 Zeldzaam
is het oude leven dat voelt als immer.
Intussen verwaaien mijn uren, ze zijn
de echte, wat tegen mijn raam slaat
is het echte leven, het huidige,
dat van mij, dat van mij eet.
------------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Martinikerkhof Groningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ze zijn al lang vergeten
notabelen en burgers,
die begraven werden
in voorbije eeuwen
hun resten zijn geruimd
naar de knekelkuil
het kerkhof is nu grasveld
nog voelen wij de rust
achter de Martinikerk
waar oude kastanjes waken
wie hebben hier gelopen
wie zullen na óns hier gaan
de knoestige bomen zwijgen…
Zie hier
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
910 Hoe de herinnering het lichaam achterlaat
in staat van verbinding
met dingen nooit voltooid
En hoe mijn tranen landen in het navelmeer
dat keer op keer uitdroogt denkend aan jou
straks streef ik je voorbij
word ik net zo oud als jij
haal ik je in en loop je voorbij
zie je niet en jij mijn verdriet…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
pagode
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 nooit eerder klonk in de grote tuin
de oude gong zo zuiver
bij de vijver zingt een wasvrouw
en water draagt stemmen van ver
aan de oever
in de warme schaduw van de pagode
tuur ik naar glinsteringen
lelies en het pas gevallen blad
eerste druppels
kringen om mijn spiegelbeeld…
IJstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 onmogelijk, haar oude en nieuwe hart
nog...
samen te kunnen smeden.…
Trouwe Wachter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 de oude kastanje
raakt steeds meer vermolmd
nóg waakt hij over huis en hof
met breed gespreide armen
naast hem in de houtwal
groeit een zoon voorspoedig
in het voorjaar tooien beide
zich met witte kaarsen
ik hoor zijn langzaam sterven
nóg staat hij ferm en fier…
zo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
406 het kan elk
moment en echt
elke dag of uur
en dat wat je niet
wilt zeggen of
nooit zegt of misschien
zeg het alsjeblieft
of ik ga huilen terwijl
de regen altijd weer
valt oer oud water
de vuilniswagen passeert
en ik word wakker, althans hier
vergeef mij, vergeef mij…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 altijd gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan…
Puinhoop
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
842 Stilte valt als regen
tegen de ramen
eens waren wij samen
nu zijn er alleen nog de tranen
stilte bloeit als onkruid
in een slecht onderhouden tuin
mijn leven ligt in puin
ik moet mijn weg daarin weten te banen
alles wat blijft is de stilte
de oude stad draagt de regen
en jouw kilte.…
WK
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Hoop dat mijn oude brulschort me nog past
Roy Donders hoeft voor mij niet uit de kast.…
de componist van tijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
641 ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen…
Duizenden gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 De anderhalve kilo eiwit
Waarin mijn ik zijn intrek nam,
Waarin hij geleidelijk aan
Is gaan wonen - woning die mij
Ging passen als een oude jas,
Bedekt met dakpannen geglazuurd
Met een glanslaag van schuld,
Schuld van de wereld die ik maar al te graag
Op mijn schouders nam,
Zo had ik dat bedacht,
En die me nog nooit een meter
Heeft…
Wat maakt het uit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
638 Als je niks wint in de loterij,
als je niks over houdt aan het einde van de maand,
als je de schuld krijgt van iets,
wat gedaan wordt door een oud mensje
met Alzheimer,
wat maakt het uit?…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 De winter gaat al henen
want ’t licht is reeds verschenen
zoals de oude Simeon
het in de tempel zag.
Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
Archeoloog
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.474 Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven
dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart.
1200 jaar voor Christus sterft hij dan
bij de verwoesting van Mycene.…
De moed van een vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
636 o, de verscheurende pijn
in die overvolle rubberboot
haar land ziet zij nooit meer
nu kent ze barensnood
mannen schreeuwen wild
een oude beschaving nadert
de zee houdt haar vast
weet wat baren zijn
ze wordt aan land gedragen
daar wordt haar zoon geboren
artsen zonder grenzen
redders in de nood…
..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 'Des winters trek ik naar het zuiden,'
sprak in Stonehenge een oude druide'.
'Mij zul je dan niet rond zien struinen
bij deze winderige ruine.
Ik zit, als het hier sneeuwt en vriest,
mooi in Venetie of in Triest,
en, wat ook aardig is, daarginter
komen wél trema's uit de printer.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
Golven, wolken en de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Tegen beter weten in verlang ik,
naar een oud schip en naar de zee.
Naar golven, hoge wolken en de wind.…
Loden vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 alles kun je maken
jezelf, de toekomst, een fout
de nachten zijn oneindig, een
diepte van de vijver rimpelloos
het waait behoorlijk
zonder dat de lucht beweegt
dan grijpt een hogerhand in
en valt alles terug naar het oude
de ochtenden stinken naar ketelsteen
middagen naar zweet
met de schemer proeft het zout
nog voor de avonden…
ANGST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.040 Het oud gemis heeft mij opnieuw gebonden
En trekt mij naar de diepte, als weleer...
In déze liefde was geen zweem van zonde.
Geef mij het heil van deze liefde weer.…
De smaak van leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
662 het heeft
de smaak van
leven verloren
kon ons
niet meer bekoren
in het dagelijks gebruik
het deelde
jarenlang de ruimte
waarin wij leefden
voelde vertrouwd
maar werd zonder
gebruikt te worden oud
afscheid was een
laatste aai en dank voor
het uitstekend functioneren
in nieuw licht
gaan wij wat minder en
meer duurzamer proberen…
klein schilderstuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 krakend kuieren ze
langs oude bomen
daar waar het leven
tot in de wortels raakt
kalm ademen ze beetje
bij beetje vooruit tot
halverwege terug naar
hun houvast-huis
ze reizen terug in een
zacht zoemende tijd
de lichte weemoed vaart
peinzend met hen mee…
zou het?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 maar dan vraag ik het me af
of ik dat ook zou kunnen
gewoon mijn handen dragen
vastgeklonken aan de voortgang
van de tijd
en zonder spijt heel zacht
jouw rozen plukken
zou het lukken als ik wacht
de zwaarte van een groot verlies
verschijnt in levenslijnen, onbesmukt
en opgerukt uit oude beelden
daar ben ik geweest
nu wil ik het meest…
Ontluisterend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
847 op een naargeestige nacht
zal zij plots
vaker wakker worden
zoals alle oude vrouwen
vroeg of laat
slaapdronken zal ze
om haar blaas te ledigen
schuifelen naar 't toilet
uur na uur na uur
verbijsterd zal ze
op de hoek van de wastafel
haar gebit zien zwemmen
in een kommetje brak water…
V -de stem van bloem - (1890 / 1959)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 burgemeester bloem
leest zijn kinderen voor -
de bloem der natie
old shatterhand
van karl may leest mijn vader
iedere avond
net vier lees ik mee
van onder de dekens
met een lantaren
ook dit gedicht
moet voorgedragen zingend
van zijn gewicht
de oude dichter
hij ziet het wolkendek
verlicht worden…