14191 resultaten.
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is gewend
maar hoe ik ook het beeld…
Verdwalen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
863 Verdwalen in herinneringen, dromen,
in beelden uit je eigen kindertijd,
niet wetend hoe het allemaal kon komen
maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
Heiligenschijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
542 vleugelnoten veelzeggend
ook de bergenvlieren
op een hoop met rood
de vruchten van weelde
de steltlopers spelen
op met tegenlicht
bij grondmist
hetzelfde dat ons boeit
sprak de tegenligger wellicht
duidend op daar waar wij
overlopen zo tegen
het scharlakenbos
de heiligenschijn ontwaarde
nabij zonsondergang
en bevroren dit beeld…
Volmaakte liefde
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.656 Laat ons de beelden verbannen
naar diepe kerkers van onze tenen
waaruit ze nooit meer ons hart kunnen deren.
Laat ons schreeuwen
met elkaars stemmen,
schrille tonen.
Laten we nooit meer nemen
de woorden waaruit we zijn geboren.
Laat ons enkel nog wenen
in kleine gedichten
die we stiekem voor elkaar schreven.…
Schicht tussen verschoten licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
728 ik focus maar je breekt mijn beeld
als schicht tussen verschoten licht
peutert dood tussen mijn ogen
versnelt chaos in verstervend zicht
je vingert hersenen met vals chemie
ontlaadt gevoelens in hypnose
mijn opgedrongen hunkering naar jou
is gruwelijk onderdeel van mijn psychose
ik braak maar jij verdomt het
om mijn strot weer lucht…
Liefdessonate
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
744 ik verlang echt dat ik jouw
beeld zie door de lange nacht
gracieus beschreven door mijn pen
waarin niets ontbreekt
jouw ziel in ware schoonheid
in weidsheid van schittering
waarin ik gulzig tast in feest van ogen
zonder opsmuk verdicht ik mijn woorden
afgevast in de vreugde der liefde
ruim zijn mijn inkomsten
die ik graag wil storten in je…
Tot op het bot
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.669 was het je stem
die zo beroerde
of was het de tekst
die messcherp sneed
de kleur van je klanken
verlichtte gemoederen
maar de snik in je stem
verzwaarde menig hart
het donkere geluid
vibreerde tussen een
lyrische tenor en een
baritono brillante
het luisteren naar de kleur
bracht beelden tot leven
die smeekten om liefde
hier en…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan de voet van het beeld…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
Jochem (Spijt Carry SLee)
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
6.938 Want telkens als ik aan je denk,
zie ik het beeld van hoe je riep.
Al had ik het beloofd,
toch kon ik het niet horen.
Geloof me... ik zal je niet vergeten,
van jou leer ik mijn grootste les.
Iedereen moet weten,
hoe je was,
hoe jij je voelde,
hoe eenzaam en alleen.
Pesten moet verboden worden,
Niet alleen op school maar overal…
Oorden
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
869 zoekend naar de mooiste akkoorden
dwaalden ogen over lightvers woorden
niet wetend wie de rust verstoorden
toen de engelen het hart doorboorden
vlogen vleugels naar andere oorden
met beelden die opzeker bekoorden
daar stralen aan de hemel gloorden
niemand de plaatjes kon vermoorden
raak geschoten met folterkoorden
toen hij ze letterlijk…
wie
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.215 wassen beelden
dromen hun dromen
bouwen hun luchtkastelen
op het drijfzand
dat hun makers
in stand houden
met hun waanideen
en weerleggen
de feiten
met drogredenen
die achterblijven
als de vloed
verdwenen is.
de waarheid ebt weg
met de getijden
die de bakermat zijn
gevoed door zon en maan.…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Het eindeloze duister ingesleurd
even toch nog ingekleurd
door beelden die snel weer vervagen
stilte
als nalatenschap
een bloem…
Zwerfkei
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.440 Niets van transparant
De grauwheid maakt dof
In kilheid gekleed
Een kei vormt een steen
Pure brute wilskracht
Niets dan alleen hardheid
Kleuren vervagen in grijs
De kei leeft in zijn cocon
Een kei vormt een steen
In rotsblok ontleed in delen
Grillige vormen geven ronding
Langzaam geeft de beeldhouwer
De kei een hart in het stenen beeld…
Donkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Verwonderd zoekt zij
langs ijzeren wijzers
van de comtoise naar
gestolen tijd
monotone tikken brengen
adem noch uren dichterbij
helder wordt plotsklaps
het laatste beeld
alras schimmig vervagen
ooit gesproken zinnen
donderslagen komen in de
donkere uren veel later
het verlangen naar
de herfst schiet
door haar heen als
hete…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Baart de eeuwige ruimte wijsheid
waar nieuwe woorden beelden
scheppen en waar inspiratie
zich tentoonstelt.
Het zal het laatste kwartier zijn.…
Fall Out is Expected
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
805 Het berooide beeld bevat
dodelijke verfijnd smakende
tot braak vervallen componenten
Zo vredig stilgevallen
angstig neergeworpen
onverwachts ontrukt in
een hoogtepunt van
arrogant menselijk falen
Sluipende moordenaar cellen
besmetter kanker opkwekend
wekend en wenend over toekomstig
wegvallend leugenachtig verlies
De kinderen betalen…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
Lief meisje, jonge vrouw.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
977 meisje, jonge vrouw
treur niet langer,
zie niet om, want kom
hij houdt niet half zoveel
als ik van jou
want hij,
hij is blind en stom
zie nu niet meer naar hem om
want ik, mijn scherpe blik,
in één ogenblik
wist ik het toen al,
en nu al vele jaren,
van jouw jonge
ongerepte schoonheid
Een andere prins
misschien nog niet in beeld…
Voor de dapperlozen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.028 Voor haar geen boeken op de plank
waaruit men later kon verhalen
met een weerga waardoor niemand
er haar naam ooit meer vergat
en ook geen beeld dat diepgebronsd
haar geestverwanten af liet dwalen
en al zeker niet diegene
die verdoemd al zonder zat
Er was geen stad naar haar vernoemd
of maar een straat die het zou wagen
er haar volle naam…
Dan kan ik ermee leven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
939 ook al was het meer dan goed
met alle liefde van rondom
toch zie ik terug in zachte drift
op beelden van weleer
ben ik dit met bedroefde blik?
de jongen met de blauwe ogen
kon ik verder zien dan toen
met gevoel van mededogen?…
GESPOT
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.863 Opeens een klik
vanuit het niets
verschijnt er in mijn geest
een beeld
nooit eerder hier geweest
ik focus mijn gedachten scherp
verbaasd
hoe kwam dat in mijn lens
niet tastbaar maar toch echt.…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
Rembrandtcyclus 6: anno 1642: aan het sterfbed van Saskia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 Je handen voelen koud
en huid kleurt bijna net zo
als eens je bruidskleed
liefde schonk ons
dode kinderen, doch
Titus onze zoon, jouw beeld
kan mij gedenken
wie jij waarachtig was
mijn liefste
je handen voelen koud
en huid kleurt vrijwel evenzo…
als eens je bruidskleed
dat ik kuste
weggegleden uit mijn handen
naar de verf en op het…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 bereik ik de schutting
van mijn boerenhuis
uit verschillende windstreken
dalen vier seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd…
Stervend ijzer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
641 om tegen te leunen
het zou ook vreemd zijn
mezelf te horen liggen
in het geblazen zand
zonder te bewegen
een beetje dood beoefenen
ruiken aan het bederf, geen wierook
of wat afgeschaafd dennenhout
dat mij omgeeft in de dagelijkse
kledij van gewapend beton
schuifelend kent de dag mijn tijd
leert me afzijdig te houden van
houten beelden…