5365 resultaten.
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Hoe ik in een herfst mijn doos gevuld met verschillende
herinneringen en verhalen nog even rustig kan openen en uitpakken
Een verleden waarin ik heb genoten van een rijkdom aan inzicht, liefde en wijsheid
Maar wanneer tijd van vaarwel tot ziens is gekomen, zal ik uit mij een bloempje geven aan jou.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze luistert,
verdwijnt waar de wind haar van 't verleden lost.
Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik zal het niet verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik…
De appel-app
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Ooit in de vorige eeuw, dus een hele tijd geleden
was digitalisatie een heel ver fenomeen
het was in mijn verre verre verleden
iets wat niemand wist of over hoorde, echt geen een!…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
547 Dagen en nachten gaan voorbij, wat is het heerlijk
om te drijven op jouw vloeibare inkt waar rijm en vers op bezoek
komen op een klein stukje papier maar ook enige sporen van verleden nalaat
die ik stuk voor stuk zal bewaren en opslaan als een herinnering om nooit meer te vergeten.…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou een deur van een tuin willen openen waarin ik
vrij kan wandelen en mijn flink gevulde rugzak met een voltooid
verleden tijd erin die ik altijd heb meegenomen om het even waar neerzet
Een eigen hof met stukje aarde waar de zaadjes van mijn winters groeien en bloeien.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Siddhartha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 ik dwing deze dwaze zonlicht
om mijn gedachten te laten
rijmen op het onwezenlijk
gebeuren dat al in een
ver verleden gestalte
had genomen, dromen
spaarden deze momenten
tot aan het kleinste behagen
van een minuscule valuta
eenvoud bracht mij de macht
over mijn onmacht, liet het vermeende
gebeuren en trooste me met de
diepgang van Shakespeare…
FOBISCH VINGERWERK OP M’N SMARTPHONE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een postzegel likken, een enveloppe
Vlijmschep waardoor ‘n bloedend sneetje in je lip
Maar ik zal eraan moeten geloven
Niet me traditioneel opstellen maar digitaal
Een taal die ik toch steeds beter gaan spreken
En als ze komen met die chip in je lijf
Sta ik vooraan in de rij
Dat is dan ook weer het gekke bij mij
Ik hang niet in het verleden…
Nu achteraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Hoe ik me steeds weer laat meereizen op de golven
van het leven waar onverwacht en verrassend hoogtij vieren
Menig stroming met een voortgaande beweging waarin jij ook even kan
stilstaan bij iets uit het verleden zo ver weg maar toch zo dichtbij in een zee van nu.…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Ik maak aandenkens van onze rijke jaren aan, koester
een vervlogen verleden van omhelzingen, stiltes en zuchten die
zo optimaal mogelijk worden beschermd en heel lang intact worden bewaard
Op een dag ben ik oud en versleten zowaar afgeschreven en onopgemerkt; waar zal jij zijn?…
HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 zee
De bankjes
De mensen op de bankjes
Halte Ede-Amsterdam
’t is niet alleen de flard Nederlands
Het is ook haar bril
“Wat een prachtig montuur”
Is mijn reactie en ik mag gaan zitten
Niet in de stilte Coupé
Dan komt de praattrein in beweging
Ik ben een kletskous, dat heb ik van mijn moeder
En mijn moeder weer van haar verborgen verleden…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Ik maak aandenkens van onze rijke jaren aan, koester
een vervlogen verleden van omhelzingen, stiltes en zuchten die
zo optimaal mogelijk worden beschermd en heel lang intact worden bewaard
Op een dag ben ik oud en versleten zowaar afgeschreven en onopgemerkt; waar zal jij zijn?…
Warrig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 niet denken
wat wil ik
gevoel
van falen
van niet weten
wat te doen
van stemmen
van verleden
van ja en nee
Niet weten wie er spreekt.
De waarheid in mijzelf,
de stem van verwarring.
Niet weten,
is niet erg.
Niet weten.....
Mag ik je even vragen?
Mag ik mens zijn.
mag ik falen.
Mag ik helemaal fout zijn.…
Monday monday
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 Vandaag is het weer monday rainy monday
een mega toppophit uit het
verleden
van adje en z'n super
dreammachine
die spic and span en clean was
bovendien
maar nu, vandaag de dag, verwart
het heden
soms lijkt het meer op sunday
bloody sunday
Vandaag is gisteren voorbij
geraasd
op x schiet lucky luke weer eens
een tweet
voor henk en…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 opdracht
aan ieder van ons
om de vrijheid te bewaken
in hoe wij kijken, spreken en handelen
in het klein en in het alledaagse
wij herinneren en eren hen
door naast terug vooruit te kijken
door solidariteit met wie nu lijdt
door onrecht aan te wijzen
zelfs als het ons niet raakt
zolang wij herinneren én handelen
is hun offer geen verleden…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.
Speelgoed dreef tussen puin als
gestrande herinnering, een fiets zonder eigenaar,
een foto vol stof maar met lach. Iemand schreeuwde om hulp — of
om iemand die niet kwam.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst zich moeiteloos. Elk woord dat ooit werd
geschreven, wacht geduldig op nieuwe ogen. Een pagina omslaan:
de wereld kantelt. Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 En zelfs waar de stilte zwaar op
de adem rust, waar het verleden luid roept dat
er nooit meer iets zal veranderen, is er een trilling, een toon die
zich niet laat doven – het geluid van hoop: klein maar krachtig en onwrikbaar aanwezig.…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Hij komt binnen – joviaal,
het verleden keurig dichtgeknoopt.
Ze vertelt over planten,
over sinaasappels na een operatie,
alsof herinneringen onschuldig zijn
als je ze maar klein genoeg vertelt.
Dan verschijnt zij.
Hoge laarzen, dunne stem,
een gezicht dat ze ooit heeft gezien
toen de wereld net instortte.…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 tussen het dichten door
het zoeken en snuffelen
in stapels vergeten stof
langs denkbeeldige kabels
fysieke hersenspinsels
onder druk van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.…
Mokum van nu
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 rooftops en lofts
de hangende tuinen
van het opkopersgilde
in londens kensington
gardens
en brussels paleizen
bij het EU kwartier
het atomium van
sjeik abu dabi
de kalief die
op emirs tapijten
zo hoog vliegt
als burj kalifa
de tour eiffel en
de arc de triomphe
de toren van brandenburg
lijken molshopen
uit het verleden…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Ik draag de scherven van mijn verleden met me mee,
en zoek in jouw nabijheid het licht dat mij omarmt.
In het stille vertrouwen mogen tranen zachtjes landen,
waar woorden soms tekortschieten en gevoelens dieper gaan.
Onze liefde laat nieuwe hoop en inspiratie wortelen,
met ruimte om onszelf te zijn, in vrijheid en geborgenheid.…
Maandag 1september 2025 Samenzang Will Tura/Frida "t Is vandaag de eerste schooldag" jaartal 1968
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.067 Vervlogen klanken verwoorden
Will Tura en zijn jonge nichtje Frida kan je nog in samenzang horen
"'t is vandaag de eerste schooldag "nu opgetekend
grijsgedraaid in het verleden.…