1419 resultaten.
Noordereiland
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.201 Toen in die hoek
waar eerdere wind dood blad had vergaard
bracht onverhoeds een stormvlaag werveling teweeg
die als een bruine tol de lucht inging.
En uit de top daarvan
ontsprong vervolgens een fontein, een zwerm
voorheen verscholen, luid
kwetterende mussen.
Ze leken meer te twisten dan te zingen.…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
Brief drie aan jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Het kan nooit genoeg gezegd
dat de ernst op jouw gezicht
mij vrolijk doet kijken tot je lacht
je afvraagt wat ik denk en ik zeg:
Het is het accent of je ogen
de rimpels in je neus, bruine
nicotinevlek op een voortand
geschilderd in jouw bovengebit
De bittere smaak van jouw mond
met tonen van kandij en chocola
jij kust mijn lippen rond…
Het is Sinterklaasochtend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.299 Er was op Sinterklaasochtend
vroeger bruine chocolade schoolmelk
In plaats van de gewone witte.
Het was reden voor enorme blijdschap.…
Icaros
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Heel aarzelend en tentatief
aan de oevers van de avond
in zijn vlucht de aarde nakend
zwoof hij als een grijze reiger
onvermoeibaar eigenwijzig
't einde van zijn leven nader
onder wakend argusoog
van een bruine kiekendief
die niet, zo wist hij te ontwaren,
een aardedonkere donderwolk
noch paardenspan van Helios,
teugelloos hun baan…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
je rankt nog slanker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.707 het franse strand
de zon een hand
ik droom me naast je
vraag of je verbrandt
je glimlacht, met
vakantieogen vraag je
of ik hier wil blijven
mijn wit bij bruine lijven
we spelen in het zand
rotsen worden duinen
we struinen door de taal en
liefde wordt toujour amour
je rankt nog slanker in de
branding van de oceaan
je beelden golven…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 ik hoor wat scheuren
in jouw theater stem
die overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven…
volle manen
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.432 Tussen volle manen
schaterlach en slaapgezichten
Wangen vol met appelrood, en ogen
hemelsblauw en bruin
Glanzend als honingdauw.…
jaimy
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.408 ze sluit haar bruine oogjes
geeft me nog een laatste gaap.
en voor ik goeienacht kan zeggen,
valt ze snel maar zacht in slaap!…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
narcissus pseudonarcissus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.176 wilde narcis bolgewas
Griekse praal
schittert in het gras
je verwacht heel wat
maar wat een prutbloem
in de vaas
slappe was
kroon diepgeel
toont trompet
matgele slippen
vormen bloemdek
kleurt zoals het voelt
alles zo week
de schede kan
ermee door
bruin kleurt
van perkament
eenmaal gesneden
droge doosvrucht
ongelogen
nat m…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
Aaibaarder dan ik dacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 hij had
ogen aan touwtjes
maar kon toch alles zien
de echte
bruine berenvacht was
aaibaarder dan ik dacht
een zwarte neus
zonder gaten
die frunnikte ik pas later
hij was mijn
knuffelbeest en beste vriend
die ereplaats heeft hij verdiend
nog kijkt hij
mij vragend aan als
ik kom en hem zie staan
na een kroel
tussen de kapotte…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.472 het sprankelt in mijn hart
zoals de bubbels in je glas
je grote bruine ogen
staren diep in mijn ziel
ik voel me ontdekt
in de eindeloze verte
betrapt in de snoeptrommel
van zinnenprikkelende lust
het mes beeft in mijn hand
mijn vork aarzelt voor mijn mond
ik voel de angst nabij
in woorden te verslikken
in leugens te verstrikken…
Columnistenkwartet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
619 'Door die antirookpraktijken
wordt een bruin café gestraft.
Veel gezelligheid moet wijken,
als er niet meer wordt gepaft.
Durf te roken!' staat te lezen.
'Dood aan carcinofobie!'
't Viertal ondertekent deze
nicotinetheorie.…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
Postbus 51
gedicht
3.3 met 18 stemmen
5.861 Als toppunt van het burgermansfatsoen
volg ik de Postbus 51 lessen,
creëer met harde hand bij lege flessen
apartheid tussen bruin en wit en groen
Ook vul ik met een achteloos gemak
de chemobox met lege batterijen
en ledig ik na afloop van het vrijen
condooms in de daarvoor bestemde bak
Maar wie, o wie zal na mijn overlijden
de ziel van…
Integriteit
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
584 ze voelt het aan
hij net zo belangrijk als zij
zij net zo onbelangrijk als hij
hij rookt
zij eet
hij drinkt
zij droomt
whisky chocola javaanse jongens
het laatste voor beiden
hij pakjes vol
met vloei
zij die ene droom
met zijn donker bruine ogen
noem het liefde
noem het lust
lekkere trek
of bekoring
hij steekt ze op
javaanse…
zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.051 De bladeren
bruinen al wat aan de bomen,
langzaam, blad na blad. Het wordt
al koud en nat.
Nog even kleurt het goud, nog even
hoor ik vogels zingen. Maar in dat
'even' gaat het wringen, want vogels,
bomen, worden eigenlijk niet oud.
Ze zijn zoals ze waren in mijn
kinderjaren, zoals ze in mijn laatste
herfst weer zullen zijn.…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…
het jaartal slaapt nooit
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
861 langs de spoorweg
vijftien kinderen, beschreven
in boeken
het kan niet anders dan oorlog zijn
zijn vermoeide hoofd
knikt naar het bruine water, rimpelt
maar kan geen vergeving beloven; de sloten uitgegraven
gedempt is het geweten
op vaderlandse grond
hij leest verder de dodengang in
sluipt onder prikkeldraad, trapt op de einder
met…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Kloosterstilte
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Een woud met de kolossaalheid van
een jak gereduceerd tot een zee
van schrompelhoofden, de wenselijke
wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval
als bruine vlinders alleen nog neerdalen,
en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…
zeeën voelen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
485 door bruine waterlopen
drijft plastiek met hopen
alles komt terecht in zee
blikken, bussen, flessen thee
olie, smetten, allerhande vetten
spannen synthetische netten
vissen sterven onnatuurlijk
zeeën voelen onaanvaardbaarheid
maar mensen blijven instinctief
herhalen stomme dingen positief
ik blijf hopen en ga opzij
de verloedering...…
Warme bakker
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 Een warme bakker uit Cadzand
Lag hele dagen op het strand
Te bakken in de felle zon
Hij werd zo bruin als het maar kon
Verdween de zon achter de kim
Dan spoedde hij zich naar de gym
Laat in de avond kwam hij thuis
Zijn vrouw zei zuchtend voor de buis:
“Durf jij nog aan te komen kakken?”…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Een e-mail op kantoor
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
938 Ik kijk voor me uit,
maar in gedachten ben ik bij jou,
kijk diep in je bruine ogen
en fluister je lieve woordjes terug.
Ik kijk voor me uit,
en zie in het verschiet,
liefde,
passie en geluk.…