768 resultaten.
Verborgen
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
13.061 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeergaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting
boordevol…
driedeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 bereik
van lagere woordsoorten
Hoe het een school sentimenten
strooide met de tip van de vlerk
de abstracties in het zwerk
hing en in duikvlucht behendig
als een zwalkende zwaluw
boven de velden van vruchtbaarheid
de affecten en de bevliegingen tempeesde
hoe het de lemma’s ontleedde
denkbeelden scheppend
ontstaan uit ordedrang uit chaos…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 Volg me niet
want waar ik ga en
waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten…
Basisgod
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.011 Dus is de eerste kunst die van het scheiden:
kaf van het koren, fictie van het feit
Daardoor verandert lijden zich in leiden
want orde maakt van chaos helderheid
En God?…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers worden stukgegooid, tumult
en chaos…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken met andere ogen
om te zien wat er
over was gebleven van de
vaak zo specifieke
eigenschappen van ons leven
voorzichtig groepten
standaard gelijken
bij elkaar in een
al comfortabel samen
natuurlijk was er nog
geen amen voor de rest
chaos…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 zwart spiegelden
gebroken ruiten
hun onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve…
Hellepoort & Paradijsdeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Mooi in hun
Wanorde en chaos
Parijs; Rodin 1840 - 1917
Tien reliëfpanelen in goud
Hemels licht in hun vertelling
Elk paneel eigen verhaal
Adam en Eva in goud gecreëerd
De moord op Abel door Kaïn
Noach en zijn ark van hout
Abr'am en Isaäk
Liefde, haat en wirwar
Florence; Ghiberti 1378 - 1455…
Geen punt
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.616 Dat broze in die grijze
harde chaos waar de vlucht alleen maar
voorwaarts kan, terwijl wij terug willen,
samen hand in hand zoeken naar een
ommekeer. Dat is het punt: die hang naar
veilig heenkomen en onderdak in warm
en schemerduister samen als dat Siamese
wat ik als een tatoeage op je schets, je
overal mee wil bedekken, kleuren.…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 natuurgeweld
Als klaproos staat tot natte kavel
Als vlieg tot scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd
Nu heersen chaos…
Smoor
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
642 Het hart compleet op hol geslagen
bonst en roffelt als een trom,
onbeheersbaar slaat het over
ontremde chaos heerst alom.
Tornado’s gieren door het lichaam
razen stormend af en aan,
bliksemschichten, donderslagen,
het brein verhit als een vulkaan.…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Berekenbaar?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 realiteit en verantwoordelijk
beschouwd, z’n vertrouwdheid
tevens als aanstekelijkheid verleid,
blijft de kalmste zee ondoorgrondelijk
ingeval de roekelozen de stilte van
de natuur blijvend onderschatten en
deze buur als veilig wordt beschouwd
het onzichtbare blijft vacant tot
de ingreep volgt, tegen die tragiek
zijn we niet bestand, de chaos…
De steek in fataal
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 opstandig in wezen
agressie als taal maar ik
heb jou het kind laten lezen
hoe het beloofde
kijkend naar ogen hunkerend
naar liefde reagerend als staal
spijkerhard vloekend
op laagwater zoekend
naar de steek in fataal
jij hebt gebloed
in woord en gedachten voelde
onwaarheid als nogmaals verkrachten
je kijkt achterom
ziet de chaos…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 het bos
Beklemtoont
Een stap in het bos
En de mens voelt zich mens
het leeft tussen de bomen
Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig
Het bos
Het woud
Hoe de mens
zich daar voelt
Is al eeuwenoud
de elf en de uil
Houden zich schuil
Als je loopt in het bos
Uit de chaos…
Eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 De chaos wordt gekeerd op eenzelfde manier.
Er valt geen woord verkeerd. De eeuwigheid
blijft ons bevragen over wat wij niet weten. Ze
is de spiegel van het geestelijk leven.…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien met andermans veren
Stel orde op de chaos…
dromer, denker en doener
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 verweven ja
geen zeur, beuzeling of doordrammer
geen erwtenteller noch geitenbreier
een doener, een beslisser, een kijker
dat is wat ik ben
rijk fantaserend kleur ik de dagen
met het ruim inlevend vermogen
verken ik het palet van perspectief
om eerlijk en creatief te handelen
dat is wat mij bezigt
met eenvoudige logica als kompas
houd ik chaos…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 zwarte
water zijn gouden
kuiven uitbundig in
blinkend bewegen
de donkere
afgronden zonder
taal of enig teken
van inhoudelijke
communicatie
het zwarte goud
gaf ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen rust te vinden
om eigen chaos…
Verzorging in grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 die de uiterste
houdbaarheid
en garanties al lang
voorbij blijken te zijn
en ook na dure
reparaties niet meer
in deze tijd passen
dan de renovatie
keuzes maken
zonder contrasten
meegaan in het
nieuwe gewaagde
vorm en kleuren
patroon zonder vloek
allemaal gedoe dat
nieuwe inzichten
vraagt de bestaande
orde overhoop haalt
en chaos…
Hoog gewaardeerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 nog sprongen
er geen vonkjes
over maar je haar
knetterde als ik
met mijn hand
door jouw
krullen kroelde
je ogen lachten
licht verbaasd
door het geluid dat
statische elektriciteit
bij ontlading maakt
zonder dat er direct
brand uitbreekt
de keurig gekapte
coupe springt daarna
in lichte ondeugd terug
de chaos van het
opstaan maakt…
Wat stukjes geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
530 geen overuren
maar juist de logistiek
van hoe snel is alles
in hoeveelheid en tijd
ooit beschikbaar op de
juiste plaats waar het
minieme drogeren ons
de andere zijde van de
huidige realiteit zal leren
waarbij duur en
effectiviteit in op- en
afbouw de werking
zal bepalen om het
mogelijk positieve in
ons naar boven te halen
na de chaos…
Het kind
gedicht
3.6 met 8 stemmen
18.123 Orde, maar niet van de chaos, is dood.
Het gaat over een sprookje.
Een soldaatje, een vrouw, eigenlijk een stem.
De klank van de abstracte orde.
Het soldaatje met ransel en vuurslag
moest vechten in brand en storm.
Tweemaal slaan - driemaal nooit. Mag niet.
Dan as. De troostende handen waren daaruit
allang tot taal verworden.…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Kolkend is de lawaaiige chaos
Harmonie pyramide gespleten
en Het Donker regeert.
maar wat fluistert de wind in mijn oor?
dat de kakofoniemacht straks eindigt…
maar hoe? en wanneer?…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om…
Zonder eerzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
74 Diep in het geheime binnenste van haar verlangen,
waar de rivier de vallei in begeerte bereikt,
heeft chaos in haar ratio een rijkdom gevonden
die niemand met grenzen van woorden bereikt.
En daar, in het oerwoud van intieme dromen,
raak ik haar aan met mijn eenvoudige veer.…
Hoe deed ik dat toen?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.709 Terug in de tijd
staat de box in de kamer,
is alles bezaaid met speelgoed
m’n huis een chaos,
en zijn wij middelbaar.…
In lyrische extase
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 ik voelde klanken
op de weg
een stuk klavier
speelde chaos
van papier
zonder schrift
in dissonanten
naderde apocalyps
met af en toe een
hemels intermezzo
tussen treden
die ik heb gemist
wanklank bleek
al lang refrein in
dreunende verwarring
het tekstuele werd gerapt
in stroboscopisch licht op
een magisch virtuele set
stemmen…