2966 resultaten.
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 mijn wil, de dood die ik zoek
al staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert…
herfstval
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 zo ik voorzichtig zonlicht proef
op blad, dat gaaf ten gronde richt
het pad betreed en fluister
joeltijd schuifelt nog vooruit
slechts dit moment
dit weten
onder koepels van besef…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
nu is het herfst 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 De bui die als
een mitrailleur
over het terras raasde
Zaten we daarna
in een pijnlijke zon die nog
even herinnerde aan zomer
Donderdag was nog tropisch
en nu waren we al blij met dit
Inmiddels droogden stoelen
en tafels wat op en verschenen
de kranten met het vreselijke weer
daar praten we dan over en verdrijven
de tijd terwijl…
weer herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 ik loop onrustig rond
door m'n woonkamer
het wordt steeds donkerder
en het regent en het regent
ik zou een lamp aan kunnen doen
net als al die lampen die aangaan
de avond valt in scherven van licht
maar ik ga zitten in het donker en
luister naar het ruisen van de regenbladeren…
voor J.C. Bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
732 P.S.
November, november
en het is pas september…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
Monument
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
618 Het land is nat,
het werk is groeizaam
vergaan.
Het grijs daalt
en steelt de lichtpuntjes
uit het hart.
Het waait
maar zij is bewust
en maakt een buiging
voor de eenzame toeschouwer.…
herfststemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 het regent
een liedje op de radio
en ik zit binnen
weet heus wat er is
mensen onder paraplu's
zou niet weten wat ze zeggen
te koud maar mijn ramen open
denk ik aan de stemmen die ik hoor
stemmen, altijd die stemmen
niet in m'n hoofd, gewoon buiten
plus wat fietsen in hun rek, voorbijgaande auto's
omfloerste lantarenpalen, hond…
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 in zijn gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast…
deze tijd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
584 een zachter herfstbeeld:
dit eindeloze sterven
werpt zijn vruchten af…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw,…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 Eindeloos leek de dreef
van herfstige kastanjelaars
in de mistige oktobermorgen.
De grond lag vol blaren.
Wij stapten daarin
majestatisch en speels.
Het geritsel drong door
tot de wortel van
al onze zintuigen.
Links was het blinkend water
en statige zwanen staarden
volkomen bewegingloos
naar hun spiegelbeeld.
Rechts lag het vierkante groenvlak…
Mooie herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Zomer sluit haar hemelsblauw
Herfst opent met wolken grijs en grauw
Toch staat ze nog even in de wacht
Om straks genadeloos toe te slaan
Met regen en stormenkracht
Bomen verkleuren
En worden langzaam kaal
De herfst, ze doet het allemaal
Met haar schoonheid en onstuimigheid
Raakt ze bij velen gevoelige snaren
Maar... er komt een dag
Dat ze…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 als de blaadjes beginnen te vallen
valt mijn hoofd stil
de herfstblues dus
ik ben duf
en rook en fiets naar de ezels met beitske
en heb geen verlet meer van niks meer
dan rust en mijn bed
paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot…
Herfstdoorsnede
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht
ons mooie overtrek toont slijtage
zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen
Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst
de zomers in ons zullen verjaren
steeds verder bladerend achteruit
Jij, die nog slaapt
in de zachte trekken van jouw gezicht
waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
Rijkdom
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
617 Er is goud aan de bomen
en zilver in de zon,
haar spaarzame warmte
nauwelijks voelbaar.
Na droom en waken
kiest mijn herfstbeladen hart
voor zwijgzame uren…
Herfstblad
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.088 herfstbladeren vallen
nemen jou mee
door de mist
van morgen
naar een meer
vol herinneringen
gevangen in een boek
vrij in mijn dromen
gesloten in mijn hart
liefde sterft nooit
waar jij bent
is liefde oneindig
bodem van het meer
mijn herfstblad
in een veilige haven…
Herfstbladhaiku
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Blaren op het pad:
glimmend herfstkleurenpalet.
Een slippertje dreigt.…
Schoonheidsprijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
581 ach, daar komt hij weer,
de herfst waarin dichters strijden
om schoonheidsprijzen.
in geel en goud en rood verhullen bomen
kaalheid en het regent uit natte luierluchten.…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 Eenmaal ingekleurd,
ondertekend met
naam of kruis;
ruimt mijn herfst
die meestal pas laat
op z'n hoogtepunt start,
met Sinterklaas op;
vooral met veel loslopend goed
kruid- en pepernoten.…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 Het herfstig gele blad
belicht de rijke oogst
van peren vol met sap
en roept kom dans met mij.
De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
tijdsbeeld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
445 op de valreep van de herfst
luistert elke vrucht voor vogels nauw
ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat
het grauw van deze tijd
verspreid het rijpe fruit inhaalt
de dag sluit eerder, nu het meerdere
verscheiden onzer zon vanachter
grijsheid naar omlaag schijnt
daar verdwijnt het schemeruur
in als het meezit, rode wolken
als de…
Lichtende herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 Het herfstig licht
van druppels dauw besluierd
vernevelt
en verlicht
het zicht.
Dat zoete licht
van dotjes dons doorweven
koestert
en verzacht
het einde van de zomertijd.
Het warme gele licht
van gouden bladeren vervuld,
verstilt
en nodigt uit
tot peinzen over eindigheid.…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…